Recently we decided to take advantage of the last days of the weather to spend time actively with our children. During the weekend trip, we decided to brush a bit with a bit of history and combine it with active rest. What can be behind this statement and meet these criteria? Chojnik Castle is 100% located on the top of the mountain at an altitude of 627 m above sea level above over 150 m precipice. The castle caught our attention when we spent the weekend in Szklarska Poręba it was visible from the windows of our apartment, it intrigued us so much that we decided to explore its stories about enjoying the beautiful scenery on the occasion. From Szklarska Poreba is a stone's throw to Sobieszów, the journey by car to the parking lot took us about 19 minutes, after parking we followed the signposts that indicated the way to the National Park where the Chojnik Castle is located.
After entering the park, you have to pay a small fee, we used the large family card and entered for free. Going uphill, we can choose one of 2 trails that lead to the top where there is a stone castle with fortifications. The black trail that due to the numerous stairs seemed too heavy for my not fully rehabilitated knee, besides, for our 2.5 year old it would also be too difficult so we all went up the red trail. The weather was good and the sunny trail was quite tired, a large slope of the terrain, close proximity to the cliff encouraged respect, especially when climbing with 4 children. The stout glass of the day was full of tourists from different countries, every now and then we had other teams going up or going down. The route chosen by us took us about 2 hours during which we had 2 short breaks. Due to the fact that the day before we climbed Szrenice, we had good soreness, which caused us a short moment of doubt whether we could reach the desired goal. When we finally managed to reach the top, we saw the beautiful stone walls of the castle.
To enter the castle, you have to pay PLN 10 for a normal ticket and PLN 5 for a reduced ticket, I think that the amount is not excessive and it is worth paying these few zlotys to see you hiding behind the walls. Chojnik Castle was built at the beginning of the xiv on behalf of Bolko II the Small, a Piast prince in Silesia. For almost three hundred years it was systematically expanded and enlarged. In 1675, the castle burned down from a lightning strike and never returned to the appearance of light years. In 1822, a hostel was established here, which was visited by tourists staying in the surrounding holiday villages. We started the tour by bypassing the lower fortifications of the castle, from the speakers flew a story about the history of the castle, interspersed with an atmospheric legend regarding their luminosity. In the castle there are numerous boards informing about what was once in a given part of the castle. The bypass of the lower defensive walls made a big impression on us. When it was time to climb the tower there was excitement, a hint of thrill of uncertainty, Adrian walked up first on the winding metal staircase, the children behind him and me with Victor at the end of the tail.
Somewhere halfway, my heart started pounding a little. When we reached the end of the metal staircase, a wooden structure appeared to my eyes, which led to the proper stone castle tower. At this point I wanted to go down to the bottom of the wooden passage did not inspire my confidence, but it was too late to withdraw the next tourists were already behind me at the top of the metal stairs. At this point, my husband, seeing my face, asked if everything was okay, I replied truthfully that I will not be able to go this way with Witor in my arms but I can take a backpack and go with our Alex (who gives me courage on such attractions). After a small change, we overcame a problematic section of the route and got to the stone tower. All that remained before us was to overcome the wooden stairs that squirmed along a narrow, dark and low staircase completely unadapted to the height of my husband (who is 197 cm tall). At the top, it turned out that the view was breathtaking and every drop of sweat every moment of uncertainty or fear was worth what appeared to our eyes. The view from above was impressive, if only you were ever in the area it would be a sin not to go there.
Returning down to the courtyard was much easier for me because the whole route is overcome inside the tower, for Adrian a bit more difficult because of his height he got a small tumor. Before returning downstairs, we sat down at a picnic wooden table, ate a little bit and gained strength for the way back. Just in front of the walls there is an inn where you can eat something warm. As I wrote earlier, the way up was not easy, Wiktorek was so tired that he covered the entire route back down, sleeping alternately on my and my husband's hands. I count the expedition as very successful, in addition to sourdough, we have a lot of cool photos and a lot of nice moments in my memory, and as the classic said: "Such a moment as these do not happen to exist often"
😉 WE GREET YOU STRONGLYABOUT AND HOPEFULLY FOR THE NEXT ADVENTURE .
POLSKI:
W ostatnim czasie postanowiliśmy, korzystać z ostatnich dni pogody spędzać aktywnie czas z naszymi dziećmi. W trakcie weekendowego wypadu postanowiliśmy otrzeć się nieco o odrobinę historii i połączyć to z aktywnym wypoczynkiem. Co może się kryć za tym stwierdzeniem i spełniać wymienione kryteria? Zamek Chojnik na 100% jest on usytuowany na szczycie góry na wysokości 627 m n.p.m nad ponad 150m przepaścią. Zamek przykuł naszą uwagę gdy spędzaliśmy weekend w Szklarskiej Porębie było go widać z okien naszego apartamentu, zaintrygował nas na tyle, że postanowiliśmy zgłębić jego historie o nacieszyć się przy okazji piękną scenerią. Od Szklarskiej Poręba jest rzut kamieniem do Sobieszowa podróż samochodem do parkingu zajęła nam około 19 minut, po zaparkowaniu udaliśmy się śladem drogowskazów, które wskazywały drogę do Parku Narodowego w którym mieści się zamek Chojnik.
Po wejściu do parku należy uiści drobną opłatę, my skorzystaliśmy z karty dużej rodziny i weszliśmy za darmo. Idąc pod górę możemy wybrać jeden z 2 szlaków, które wiodą na szczyt gdzie położony jest kamienny zamek z obwarowaniami. Szlak czarny że względu na liczne schody wydał się zbyt ciężki jak na moje nie do końca wy rehabilitowane kolano, zresztą dla naszego 2.5 latka też był by nazbyt trudny więc wybraliśmy się wszyscy w górę szlakiem czerwonym. Pogoda na dopisała był ciepło i słonecznie szlak buł dość męczony, spore nachylenie terenu, bliska odległość od urwiska skłaniała do respektu zwłaszcza przy wspinaczce z 4 dzieci. Tęgi dnia szkła był pełen turystów z różnych krajów, co chwilę mieliśmy inne ekipy podążające do góry, bądź schodzące już na dół. Wybrana przez na trasa zajęła nam około 2 godzin w trakcie których mieliśmy 2 krótkie przerwy. Z racji tego, że dzień wcześniej wspinaliśmy się na Szrenice mieliśmy niezłe zakwasy, co spowodowało w nas krótkie chwilę zwątpienia czy damy radę dotrzeć do upragnionego celu. Gdy w końcu udało się nam dotrzeć na szczyt, naszym oczom ukazały się przepiękne kamienne mury zamku.
Aby wejść na teren zamku, trzeba zapłacić 10 zł za bilet normalny i 5 zł za bilet ulgowy, myślę że kwota nie jest wygórowana i warto zapłacić te kilka złotych aby zobaczyć ci kryje się za murami. Zamek Chojnik został wybudowany na początku XIV na zlecenie Bolko II Mały, książę piastowski na Śląsku. Przez niemal trzysta lat był on systematycznie rozbudowywany i powiększany. W 1675 roku zamek spłonął od uderzenia pioruna i już nigdy nie wrócił do wyglądu lat świetlności. W 1822 roku powstało tu schronisko, które tłumnie odwiedzali turyści przebywający e okolicznych miejscowościach wypoczynkowych. Zwiedzanie zaczęliśmy od obejścia dolnych obwarowań zamku, z głośników leciała opowieść dotyczącą historia zamku, przeplatana klimatyczną legendą dotyczącą je świetlności. Na zamku znajdują się liczne tablice informujące o tym co znajdowało się niegdyś w danej części zamku. Obejście dolnych murów obronnych zrobiło na nas spore wrażenie. Gdy nadszedł czas aby wejść na wieżę nastąpiła ekscytacja, nutka dreszczyku niepewności, Adrian szedł do góry jako pierwszy po krętych metalowych schodach, dzieci za nim a ja z Wiktorem na końcu ogonka.
Gdzieś w połowie drogi serce zaczęło mi trochę łomotać. Gdy doszliśmy do końca metalowych schodów, moim oczom ukazała się drewniana konstrukcja, która wiodła dl właściwej kamiennej wieży zamkowej. W tym punkcie miałam ochotę zejść na dól drewniane przejście nie budziło mojego zaufania, ale na wycofanie było za późno kolejni turyści byli już za mną na szczycie metalowych schodów. W tym momencie mąż widząc moją minę spytał czy wszystko w porządku, odparłam zgodnie z prawdą że nie dam rady przejść tędy z Witorem na rękach ale mogę wziąć plecak i iść z naszym Alexem ( który świetnie dodaje mi odwagi na takich atrakcjach). Po drobnej zamianie pokonaliśmy problematyczny odcinek trasy i dostaliśmy się do kamiennej wieży. Przed nami pozostało tylko pokonanie drewnianych schodów, które wiły się po wąskiej, ciemnej i niskiej klatce schodowej zupełnie nie przystosowanej do wzrostu mojego męża ( który ma 197 cm wzrostu ). Na szczycie okazało się, że widok zapiera dech i każda kropla potu każda chwila niepewności czy strachu była warta tego co ukazało się naszym oczom. Widok z góry, był iści imponujący, jeśli tylko kiedyś będziecie w okolicy grzechem będzie tam nie pójść.
Powrót na dół na dziedziniec był już dla mnie znacznie prostszy bo cała trasę pokonuje się wewnątrz wieży, dla Adriana nieco trudniejszy bo z racji wzrostu nabił sobie małego guza. Przed powrotem na dół usiedliśmy przy piknikowym drewnianym stole, zjedliśmy małe co nieco i nabraliśmy sił na drogę powrotną. Tuż przed murami znajduje się gospoda w której można zjeść coś ciepłego. Jak wcześniej pisałam droga do góry nie była prosta, Wiktorek był tak zmęczony, że całą trasę powrotną na dół pokonał śpiąc na zmianę na rękach moich i męża. Wyprawę zaliczam do bardzo udanych, oprócz zakwasów mamy z niej masę fajnych zdjęć i ogrom miłych chwil w pamięci, a jak powiedział klasyk :,, takiej chwilę jak te nie zdążają się z byt często”
😉 POZDRAWIAMY WAS MOCNO I OBY DO NASTĘPNEJ PRZYGODY .
