Spotkać kozice podczas trekkingu po Tatrach, to marzenie wielu wędrowców odwiedzających te tereny. Kiedyś myślałem, że graniczy to z cudem i że trzeba wiele wypraw, aby w końcu zobaczyć je chodź jeden raz. Tym czasem rzeczywistość okazała się być znacznie łaskawsza. Spotkałem je podczas dwóch ostatnich wizyt w tych górach. O ile za pierwszym razem w trakcie zdobywania kolejnych szczytów masywu Czerwonych Wierchów widziałem je z oddali z około 300-400m, tak tym razem było naprawdę blisko. I były aż dwa w ciągu 30 minut!
Encountering chamois while trekking in the Tatra Mountains is a dream for many hikers visiting this region. I once thought it was a miracle, and that it would take many trips to finally see them, even once. However, reality proved much more benevolent. I encountered them during my last two visits to these mountains. While the first time, while conquering successive peaks of the Czerwone Wierchy massif, I saw them from a distance, about 300-400 meters away, this time they were truly close. And I saw two within 30 minutes!
Kozica tatrzańska (Rupicapra rupicapra tatrica) - odrębna odmiana kozicy występująca tylko w Tatrach zarówno polskich jak i słowackich. Jest najdalej na północ wysunięta populacją kozicy. Najbliższym krewnym tej odmiany jest kozica karpacka. Została ona wykorzystana w godle reprezentującym Tatrzański Park Narodowy polski jak i słowacki i jest chyba najpopularniejszym zwierzęciem i ikoną całych Tatr. Polowania myśliwskie i ingerencja ludzka w te tereny w pewnym momencie doprowadziły kozice na skraj wyginięcia. Za sprawą działań różnych służb, udało się jednak uchronić te piękne rudawo-brunatne zwierzęta od wymarcia. Na przestrzeni lat populacja wahała się od kilkudziesięciu do nawet 1400 osobników. Aktualnie oscyluje wokół 1000 kozic. Zdecydowana więcej osobników występuje w słowackiej części Tatr (około 2/3). - Źródłem informacji jest wikipedia.
The Tatra chamois (Rupicapra rupicapra tatrica) is a distinct variety of chamois found only in the Tatra Mountains, both in Poland and Slovakia. It is the northernmost population of chamois. Its closest relative is the Carpathian chamois. It was used in the emblem of the Tatra National Park in Poland and Slovakia, and is arguably the most popular animal and icon of the entire Tatra Mountains. Hunting and human interference in these areas at one point brought chamois to the brink of extinction. However, thanks to the efforts of various agencies, these beautiful reddish-brown animals were saved from extinction. Over the years, the population has fluctuated from several dozen to as many as 1,400 individuals. Currently, it hovers around 1,000 chamois. A significantly larger number (about two-thirds) occurs in the Slovak part of the Tatras. - The source of this information is Wikipedia.
W pewnym momencie, zupełnie z zaskoczenia, kiedy akurat robiłem zdjęcie szlaku, ktoś idący powyżej krzyknął "o matko, kozica!". Ledwie zdążyłem oderwać oko od wizjera aparatu, a kozica skoczyła na szlak dosłownie przede mną. Dzieliło nas może cztery metry. Momentalnie ponownie przyłożyłem wizjer do oka i usiłowałem jakoś trafić z ostrością i w ogóle wycelować w nią obiektyw. Zniknęła równie szybko, jak się pojawiła. Większość zdjęć niestety jest kompletnie nie ostra, lub wycelowana w krzaki. Tak szybko wszystko się działo. Większość, ale nie wszystkie. Jedno okazało się być wystarczająco dobre, abym chciał się nim pochwalić.
Suddenly, completely out of surprise, while I was taking a photo of the trail, someone walking above me shouted, "Oh my, a Chamois!" I barely had time to take my eye off the camera's viewfinder before the Chamois leaped onto the trail literally in front of me. We were maybe four meters apart. I immediately brought the viewfinder back to my eye and tried to focus and aim the lens at it. It disappeared as quickly as it appeared. Unfortunately, most of the photos are completely out of focus or aimed at the bushes. It all happened so quickly. Most, but not all. One turned out to be good enough for me to show it off.
Prawda, że urocza? Do kolejnego spotkania doszło kilkaset metrów dalej i to była już uczta dla oczu. Dokładnie na coś takiego zawsze liczyłem. Całe stado kozic, spokojnym krokiem, jak gdyby nigdy nic szło sobie jakieś 50 metrów pod szlakiem, równolegle do niego. Moja Żona, dla której spotkanie tych górskich dziewcząt było marzeniem szczególnie wielkim po prostu się wzruszyła. Dosłownie każdy na szlaku się zatrzymał i zaczął robić zdjęcia wydając odgłosy zachwytu. Piękna sprawa. Największą uwagę przykuła zdecydowanie najmłodsza z całej ekipy "baby kozica".
Adorable, isn't it? The next encounter took place a few hundred meters further on, and it was a feast for the eyes. Exactly what I'd always hoped for. A whole herd of chamois, calmly walking as if nothing had happened, were walking about 50 meters below the trail, parallel to it. My wife, for whom meeting these mountain girls was a particularly big dream, was simply moved. Literally everyone on the trail stopped and started taking photos, making sounds of delight. A beautiful sight. The one that caught the most attention was definitely the youngest of the entire group, "Baby Chamois."
Jeśli ta poprzednia była urocza, to co powiecie o tej? Szła sobie spokojnie otoczona i strzeżona przez dorosłe osobniki. Na zdjęciu poniżej to ta na środku, częściowo zakryta przez większą kozice.
If the previous one was adorable, what about this one? She walked calmly, surrounded and guarded by adults. In the photo below, she's the one in the middle, partially hidden by the larger Chamois.
Tę najmłodszą najciężej było sfotografować. Jeśli nie zakrywała jej inna kozica, to chowała się za skałami lub trawą, no ale na czterech zdjęciach udało się mi się ją uwiecznić. Jeszcze jeden portret grupowy do rodzinnego albumu.
The youngest one was the hardest to photograph. If she wasn't being covered by another chamois, she'd be hiding behind rocks or grass, but I managed to capture her in four photos. Another group portrait for the family album.
A teraz już solowe. Oto przewodniczka stada.
And now for the solo. Here's the leader of the pack.
I jej towarzyszki podróży. Nie zdążyłem niestety nadać im imion ;)
And her traveling companions. Unfortunately, I didn't have time to name them ;)
No dobra, zdjęcie poniżej to nr 5 z baby kozicą :)
Okay, the photo below is number 5 with baby Chamios :)
Kozice były bardzo skupione na podłożu, po którym stąpały i zdały się w ogóle nie przejmować ludzką obecnością. W pewnym momencie szlak turystyczny odbił w lewo i przeciął ich ścieżkę. I ludzie będący akurat w tym miejscu mieli zdecydowanie najlepszy pokaz, gdyż zwierzęta nieco szybszym już krokiem przebiegały przez szlak obok nich. Trochę im zazdrościliśmy, ale i tak dostaliśmy o czym marzyliśmy :) Nie fotografowałem już sceny przechodzenia przez szlak. Dałem sobie chwilę na podziwianie wszystkiego gołym okiem. Liczę na kolejne takie spotkania w przyszłości i mam nadzieję zobaczyć też świstaka, co jednak jest znacznie trudniejsze. Zobaczymy co przyniesie czas.
The chamois were very focused on the ground they were walking on and seemed completely unconcerned by the human presence. At one point, the hiking trail turned left and crossed the Chamois trail. And the people who happened to be there got the best show, as the animals, now at a slightly faster pace, ran across the trail alongside them. We were a little envious, but we still got what we wanted :) I didn't take any more photos of the trail crossing. I took a moment to admire everything with my bare eyes. I'm hoping for more such encounters in the future, and I hope to see a marmot, too, which is much more difficult. We'll see what time brings.
I to by było na tyle dzisiaj. Mam nadzieję, że przyjemnie przeglądało się ten post. Do zobaczenie wkrótce!
And that's it for today. I hope you enjoyed reading this post. See you soon!
I'm using a translator to translate the text into English. I apologize for any errors!
All photos are my own. If anyone would like to use them for their own purposes, please contact me.
My Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=61577479085572
My Instagram: https://www.instagram.com/kadr_pokaze/