This is my late entry to #beautifulsunday created by 
. A few days ago I ran out of chic peas, so that gave me a good excuse to travel to those Indian grocery stores in the ‘Indian village’ on the south side of Chinatown. In that area close by the river used to be soggy fields with no habitation about three hundreds years ago. The destruction of the old Ayutthaya by Burmese army meant that the city was beyond resurrection. So it was left as a cemetery of painful and horrible memories by those survivors. The new Siamese capital city was Thonburi on the east side of the Chao Phraya River. The only king of the brief Thonburi era was King Taksin the Great. He did manage to raise an assorted army of Chinese, Thai, Vietnamese, Indians and many Europeans. It took him only nine months to defeat the Burmese troops and regain the independence.
The old Chinese shrine at the bus stop for the Indian market at the corner of the road.
It seemed I was always uncannily attracted to places of history in Bangkok. In the old days, the King would give land to various groups of communities who had supported him during the war campaign. So, Chinese, Indian and Vietnamese people would be granted land deeds for establishing their villages along the river. These ‘foreign refugees’ played an important part in Siamese history; there was even a record about a black African soldier among the King’s entourage. These communities would settle down as Siamese people though they still keep their cultural heritage. So we could see Chinese shrine, Indian mosque and church in these villages.
The Indian village has become very lively shopping center for all things Indian as there is a big Indian Emporium full of shops and restaurants. But the new lockdown has closed all shopping malls and restaurants. All the shops in the Indian market have all closed except a few shops. Usually this areas would be very busy with shoppers and motorbikes. I was the only brave soul waking quietly along the alley. Luckily the grocery was open so I could buy my chic peas. This is the best place to get imported Indian dry food, peas and beans, Indian spice tea, and cooking ingredients at reasonable prices.
I felt sorry for these small family businesses who have to suffer as a result of incompetent politicians and corrupt technocrats with conflict of interests. Many medical professionals have been pacing orders for new cars to the delight of salesman. The budget deficits will come back to haunt taxpayers in the near future. The more adverse impact I have witnessed as a result of useless and thoughtless policies, the more angry I have become. So I have been busy doing research to support an alternative website as a source of news and information which have been suppressed by main media.
I have discovered three more Indian coffee shops which sell traditional Indian sweets. I like only the sweet called Ladu which is Ganesha’s favourite sweets. Ladu is made from chic peas and butter! It is not sweet but very chewy and fattening. I had two for my tea break. The long rows of shops were under the spell of witch who had put them all into a long slumber. I felt like an intruder into this deserted alley. This was the first time I walked till the end of this alley.
There were some Indian workers who seemed to have just finished their extra job in the building nearby. They just ignored me as I was occupied with taking photos. They probably thought I was a Korean tourist. People were often surprised when I started talking to them in Thai. This was probably because my body language was not very usual for a Thai person. The few vendors were kind enough to let me taking photos of their shops. I just wished I could have been able to support their businesses. I just hope BTC would be going to the moon soon. Then, I would be back to the Indian market to have spice tea with Indian food and sweets. Then I would buy one item from each shop on this market! I would need a trolley for my shopping spree.
สัปดาห์ที่ผ่านมาเราต้องเดินทางไปตลาดอินเดียที่แถวพาหุรัด เพื่อไปซื้อถั่วชิกฟี ที่นำเข้ามาจากอินเดีย เราชอบถั่วประเภทนี้มาก การเป็นมังสวิรัตินี่มีทั้งข้อดีและข้อเสีย เราต้องหาแหล่งที่ขายอาหารสำหรับคนกินมังสวิรัติ ตลาดอินเดียของแขกจึง ตอบสนองความต้องการของเราพอดี แต่คราวนี้เราเจอผลกระทบของการล็อกดาวน์ ร้านค้าส่วนใหญ่ปิดกัน ห้างสรรพสินค้าของแขกก็ปิดด้วย ทำให้บรรยากาศเงียบและวังเวงมาก เราไม่คิดว่าตลาดจะเงียบขนาดนี้ แทบไม่มีคนมาเดินจ่ายตลาดเลย มีเราเดินเล่นอยู่คนเดียว เราสงสารคนขายมาก ที่อุตส่าห์เปิดร้านในวันอาทิตย์ ทั้งถนนมีร้านขายของเปิดอยู่สามร้าน. แต่มีร้านขายขนมหวานสามร้าน ขนมมีสีสดมาก แต่เราไม่ชอบที่ขนมของแขกจะหวานจัดมาก เราดินลาดูได้อย่างเดียว นั้นบังเอิญเป็นขนมโปรดของพระพิฆเนศด้วย เราซื้อมาดินสองก้อน
เราพึ่งมีโอกาสเดินไปจนสุดซอย ในตลาดอินเดียเพราะ ไม่มีคนเลย ซอยก็โล่งและสว่างพอจนทำให้เราเห็นว่า ตลาดอินเดียมีร้านอีกหลายสิบร้านที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน เราก็เดินไปดูบรรยากาศภายในซอย มีร้านขายผ้าเปิดอยู่สองร้าน แต่ไม่มีลูกค้าเลย เราเดินไปก็โกรธนักการเมืองและพวกเทคโนแครต ที่ออกระเบียบและคำสั่งที่ไร้สาระ มีแต่ทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก พวกเขาไม่เคยลงมาใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ที่ต้องหาเช้ากินค่ำ ไม่มีเงินเดือนเหมือนนักการเมืองและข้าราชการ เขาจึงไม่ได้อยู่กับความเป็นจริงเหม่อนคนส่วนใหญ่
เวลามาเดินถิ่นเก่าแก่ เราจะมักจะคิดถึงประวัติความเป็นมาในอดีต แถวตลาดอินเดียและพาหุรัด เคยเป็นที่ลุ่มริมแม่น้ำเจ้าพระยา สมัยกรุงธนบุรีพระเจ้าตากสินได้ ให้ที่ดินทำกินแก่ชาวญวนที่หนีสงครามกลางเมืองมาจากเมืองเว้ มาพึ่งสยามเพื่อความปลอดภัยและเริ่มต้นชีวิตใหม่ ต่อมาคนจีนที่สร้างบ้านเรือนอยู่ใกล้อพระบรมมหาราชวัง ก็ได้ที่ดินแถวสำเพ็งเป็นแหล่งที่อยู่ใหม่ สำเพ็งจึงกลายเป็นแหล่งรวม ชาวต่างชาติที่เข้ามาตั้งถิ่นฐาน และค้าขาย ชาวอินเดียที่เข้ามาค้าขายกับคนไทย คนจีนในสยามก็ตั้งถิ่นฐาน เพื่อค้าขายผ้านำเข้าจากอินเดีย เราจึงชอบมาเดินเล่นที่สำเพ็งและพาหุรัดมาก เรารู้สึกว่าเหมือนได้เดินกลับไปในอดีตของที่แห่งนี้ เราหวังว่าฝันร้านของการล็อกดาวน์จะหายไปในเร็วๆนี้
Wishing you peace, good health and prosperity.
Stay strong and cheerful.