When we want to be alone, we all go to the beautiful landscapes that nature offers us, which give us peace. I, too, sometimes when I want to be alone with myself, go to the seashore overlooking the cliffs of Antalya. I gaze at the view from above for a long time. At that moment, I focus only on the sounds and sights of nature. The turquoise sea, unconcerned by the harshness of the rocks, silently touches the shore in the absence of wind. The boats gliding on the sea move as if embracing freedom.
Hepimiz yalnız kalmak istediğimizde bize huzur veren doğanın bize sunduğu güzel manzaralara gideriz. Bende zaman zaman kendimle başbaşa kalmak istediğim de, Antalya'nın falezlerini tam karşıdan gören deniz kıyısına giderim. Yukarı görülen manzaraya uzun uzun bakarım. O an sadece insan doğanın sesine ve görüntüsüne odaklanırım. Turkuaz rengine bürünen deniz, kayalıkların o sert duruşuna aldırış etmeden, rüzgarın yokluğunda sessiz sessiz kıyıya dokunuyor. Denizin üstünde gezinen tekneler, özgürlüğe kucak açarcasına hareket ediyor.
Looking at such views helps one shed all the stress of the day. The peace given by the sea, the clouds, and the sun soothes our hearts, and sends all the questions in our minds into a brief respite. The best way to rest our body and soul is to spend time alone with ourselves.
İnsan böyle manzaralara baktıkça, gün içinde yaşadığı tüm stresi üzerinden atıyor. Denizin, bulutların ve güneşin verdiği huzur yüreğimizi okşarken, aklımızdaki tüm soruları da kısa bir molaya gönderir. Kendi bedenimizi ve kendi ruhumuzu dinlendirmenin en iyi yolu, kendimizle başbaşa kalmaktır.
Especially as working people, we are constantly rushing after work that needs to be done. While doing all this work, we sometimes even forget how we feel. However, when we are alone, this rush ends for a moment. Our clear minds connect with our inner world. In this way, we create a space for conversation with ourselves. When we add nature to this solitude, we open the door to a feeling of peace that envelops us.
Özellikle çalışan insanlar olarak sürekli, yetiştirilmesi gereken işlerin peşinden koşturuyoruz. Tüm bu işleri yaparken, ne hissettiğimizi bile bazen unutuyoruz. Yalnız kaldığımızda bu telaş ise bir anlığına sona erer. Boşalan zihnimiz, iç dünyamızla iletişime geçer. Böylelikle kendi kendimizle bir konuşma alanını oluştururuz. Bu yalnızlığımızın içine doğayı da eklediğimizde, içimizi saracak olan huzur duygusunun kapısını açarız.
There have been many times when I've sat under a tree and looked up from below. I even take pictures of these moments. I took the picture below during one of these times. When I look up from the base of the tree, I feel a display of courage, a desire to reach for freedom and the highest peaks. We can clearly see a palm tree, wanting to reach the sky, moving rapidly without encountering any obstacles. We all want to rise and reach the top in life. The only difference is that we have to overcome the obstacles that come our way.
Bir ağacın altına oturup, aşağıdan yukarı baktığım çok zamanlar olmuştur. Hatta bu anların resimlerini çekiyorum. Aşağıdaki resmi de böyle bir zamanda çektim. Ağacın dibinden yukarı baktığımda, özgürlüğüne yol açan ve zirvelere kadar uzanmak isteyen bir cesaret göstergesinin yaşandığını hissediyorum. Gökyüzüne uzanmak isteyen bir palmiye ağacının, hiçbir engelle karşılaşmadan hızla hareket ettiğini çok net görebiliyoruz. Bizler hayatta yükselmek ve en tepelere çıkmak istiyoruz. Tek farkımız bizim önümüze çıkan engellerle baş ediyor olmamızdır.
We all seek ways to achieve our dreams in life. Once we find our direction, the path naturally unfolds. Our seemingly distant goals, thanks to the determined steps we take along these paths, draw closer. In the scene below, we see the silent and shimmering face of a vast sea. Sailing is easy when the sea is so calm and still. However, what truly leads us to success is taking the helm in a stormy sea and bringing the ship ashore.
Hepimiz hayatta kendi hayallerimize ulaşabileceğimiz bir takım çıkış yollarını arıyoruz. Yönümüzü bulduğumuzda, yol kendiğilinden geliyor. Girdiğimiz bu yollarda uzak gibi görünen hedeflerimiz attığımız kararlı adımlar sayesinde bize biraz daha yaklaşıyor. Ağağıdaki manzarada engin bir denizin sessiz ve parlayan yüzünü görüyoruz. Deniz böyle sessiz ve durgunken yelken açmak kolay olur. Bizi asıl başarılara götüren şeyler ise, fırtınaya dönüşen denizde, dümenin başına geçip, gemiyi karaya yanaştırabilmektir.
As I distanced myself from people, I began to draw closer to my own inner voice. Below you see a picture of a lake. How calm and quiet it looks. Its beauty is revealed by the surrounding mountains and the green grass growing on its shore. The green plants in front of the lake seem to show us the ways of clinging to life.
İnsanlardan uzaklaştıkça kendi iç sesime daha fazla yaklaşmaya başladım. Aşağıda bir göl resmi görüyorsunuz. Ne kadar sakin ve sessiz görünüyor. Etrafını saran dağlar ve kıyısında yetişmiş yeşil otlarla güzelliğini ortaya çıkarmış görünüyor. Gölün önündeki yeşil bitkiler bize hayata tutunmanın yollarını gösterir gibi duruyorlar.
Last week, I went on a trip to the sweetgum forest with my nature-loving friends. I took the picture below during that trip. The pine trees surrounding the river have turned the water a vibrant green. Looking at the river stretching through the greenery towards the forest, the silence echoing around is immediately noticeable. As you travel by boat on the river, which is shadowed by the mountains, you surrender your burdens to nature.
Geçen hafta doğasever arkadaşlarımla beraber sığla ormanına geziye gitmiştik. Aşağıdaki resmi bu gezimiz sırasında çekmiştim. Nehrin etrafını saran çam ağaçları suyun rengini yeşile dönüştürmüş. Nehrin yeşillikler arasında ormana doğru uzayan boyutuna bakınca, etrafa yankılanan sessizlik hemen fark ediliyor. Dağların gölgesinde kalan nehirde teknekle ilerlerken, insan üzerindeki ağırlıklarını doğaya teslim ediyor.
