At the end you have videos of Taco's last moments.
Today, after 12.30, Taco passed away. I decided to put him to sleep because he had been dying for 2 months. At first it was a "normal" disease - he had a cold and we had to go out every 2-3 hours for a walk, in extreme situations I had to go out every hour. Just like in the army. It's only 12 kg (before his death he weighed 10 kg and 300 grams), but regardless of whether I exercised at the gym or not, my back hurt when I carried it and carried it 6-10 times a day for a walk and returning home from a walk. I had to change his towels and bunk every day because he couldn't hold his urine - at the beginning he peed all night and when I was at work and Asia wasn't there to go out with him. At first, I limited his water, and then (from a week to today) I took it away from him so he wouldn't drink at night, and in the morning I only gave him a little. It didn't help, I had to take him out 3-4 times a night to defecate, and he still woke me up at night (last week I even had to not go to the bathroom myself at night because he woke up to the sound of the toilet flushing).
Sometimes it was better, but from week to week you could see how he was losing skills and health (like in some RPG where he starts at 100 lvl and then loses 1 level every day and some random skill - holding urine, sleeping in one position all night, he often couldn't take a shit, his sphincters were loose, he didn't know what was going on, he was getting more and more demented, he didn't even shit himself when he died, and that was a bit more...). Initially, I wanted to keep him until March 16, because then I'm going to donate blood, but Asia and my aunt suggested to me that he was getting tired and it would be better if I put him to sleep. At first, I ignored it and explained that it would be spring soon, he would get an injection of hormones, the sun would give him energy, like Superman, his brain would feel that it was a stage of renewal (it is no coincidence that our ancestors used to say that about spring, the period after winter). A couple of times he ran after me at a slow pace when the weather was better, opened his eyes even though one had been closed most of the time for a month and the other was bloody, soaking up the flavor of spring... But those were just better episodes, most of that time his condition only worsened. I won't lie, it pissed me off because I didn't get enough sleep (I slept 3 hours a day, on weekends it was intermittent sleep), and I have 40 km to work by car every day, it made my eyes turn a blind eye a few times, and as I'm a driver, it was unacceptable.
His situation was not improving, it was getting worse and tonight I decided that it was the end of his road. He woke me up at 6.30 after I fell asleep at 3 (supposed to be after 1.30 but woke me up as I was falling asleep), then at 9.30, woke me up earlier too, but I collapsed from exhaustion and decided that if he pees, I don't give a shit and I will clean. After all, I have to do this every day. A couple of times a day. While being put to sleep, I spoke to the vet and his student - both said he had been dying for a month. He lost 2.5 kg (he weighed 12-13 kg, depending on the day), at the end he did not want to eat even his favorite things ... But he ate pizza, a donut for fat Thursday, he also did not miss meat for the last few months, because my friend Wojtek said that it would be better for him to buy raw meat (better and healthier for him, because I wanted to buy him a kebab that he would eat in its entirety. Unfortunately, it did not work because the kebab shop in my city was closed half a year ago. Wojtek said that he advises against it - he said he understands why I want to give it to him - smell, taste, etc. but it's not healthy for him, however if he was dying then I would have survived those two days of rare shit, the joy on his face would have been more important to me.). So twice a week he had meat - boiled chicken, offal, sausage or raw meat. And eggs... I even gave him a candy bar for Valentine's Day and he ate it with gusto.
I will miss you old friend. You taught me many things, you gave me a lot of joy, you showed me love and I will remember your funny actions with joy. I will not remember those worse things, because why... Life is too short to be sad unnecessarily. You've come to a better place. Now you are running on clouds, chasing cats and little dogs that annoy you, eating kebabs, sausages, sausages and hens from the bushes, peeing where you want and doing what you want. When I held you on my hands all the time, hugging and stroking, I felt that you were dying happy ... that pain and fear finally did not threaten you.
Dziś, po 12.30 zmarł Taco. Postanowiłem go uśpić, bo od 2 miesięcy umierał. Na początku było to "zwykła" choroba - przewiało mu siusiaka i musieliśmy wychodzić co 2-3 godziny na spacer, w ekstremalnych sytuacjach musiałem wychodzić co godzinę. Równo, jak w wojsku. Niby to tylko 12kg (przed śmiercią ważył 10kg i 300gram), ale niezależnie od tego czy ćwiczyłem na siłowni, czy nie, to plecy bolały jak go wnosiłem i znosiłem 6-10 razy dziennie na spacer i wracając ze spaceru do domu. Codziennie musiałem mu zmieniać ręczniki i kojo, bo nie trzymał moczu - na początku sikał przez noc oraz jak byłem w pracy i nie było Asi, by z nim wyszła. Na początku mu ograniczałem wodę, a potem (od tygodnia do dzisiaj) mu ją zabierałem by nie pił przez noc, a rano dawałem mu tylko trochę. Nic to nie pomagało, musiałem z nim wychodzić 3-4 razy na noc, by się wypróżnił, a i tak mnie budził w nocy (w ostatnim tygodniu wręcz musiałem sam nie chodzić do łazienki nocą, bo się budził od dźwięku wody spuszczanej w toalecie).
Czasem było lepiej, ale z tygodnia na tydzień widać było, jak tracił umiejętności i zdrowie (jak w jakieś grze RPG, gdzie ma 100 lvl na starcie, a potem z każdym dniem traci 1 poziom i jakąś losową umiejętność - trzymanie moczu, spanie w jednej pozycji całą noc, często nie mógł się wysrać, miał luźne zwieracze, nie wiedział co się dzieje, coraz mocniej doskwierała mu demencja, nawet nie zesrał się po śmierci, a tego było jeszcze trochę...). Początkowo chciałem go trzymać do 16 marca, bo wtedy idę oddać krew, ale Asia i ciocia zasugerowały mi, że męczy się i lepiej byłoby gdybym go uśpił. Początkowo to ignorowałem i tłumaczyłem, mówiąc że niedługo będzie wiosna, dostanie zastrzyk hormonów, słońce doda mu energii, jak Supermanowi, jego mózg poczuje że to etap odnowy (nieprzypadkowo nasi praprzodkowie tak mówili o wiośnie, okresie po zimie). Parę razy biegał za mną wolnym tempem, jak była lepsza pogoda, otworzył swoje oczy, mimo że od miesiąca jedno było zamknięte przez większość czasu, a drugie było zakrwawione, chłonął posmak wiosny... Ale to były tylko lepsze epizody, przez większość tego czasu jego stan się tylko pogarszał. Nie będę kłamał, wkurwiało mnie to, bo nie wysypiałem się (3 godziny dziennie spałem, w weekendy był to sen przerywany), a codziennie mam 40km do pracy samochodem, parę razy przez to przymykały mi się oczy, a jako że jestem kierowcą, to było to niedopuszczalne.
Jego sytuacja się nie poprawiała, było coraz gorzej i dziś w nocy postanowiłem, że to już koniec jego drogi. Obudził mnie o 6.30, po tym jak zasnąłem po 3 (miało być po 1.30, ale obudził mnie jak zasypiałem), potem o 9.30, wcześniej też mnie obudził, ale padłem ze zmęczenia i stwierdziłem, że jak nasika, to mam to w dupie i posprzątam. W końcu codziennie muszę to robić. Parę razy dziennie. Podczas usypiania, porozmawiałem z weterynarzem i jego uczennicą - oboje stwierdzili, że on umierał od miesiąca. Schudł 2.5kg (ważył 12-13 kg, w zależności od dnia), pod koniec nie chciał jeść nawet swoich ulubionych rzeczy... Ale pizzę zjadł, pączka na tłusty czwartek też, mięsa też mu nie brakowało przez ostatnie miesiące, bo mój przyjaciel Wojtek, powiedział że lepiej będzie mu kupować surowe mięso (lepsze i zdrowsze dla niego, bo chciałem mu kupić kebaba, którego by zjadł w całości sam. Niestety, nie udało się, bo kebab w moim mieście został zamknięty pół roku temu. Wojtek powiedział, że to odradza - powiedział, że rozumie dlaczego chcę mu to dać - zapach, smak etc. ale nie jest to dla niego zdrowe, jednakże skoro umierał, to przeżyłbym te dwa dni rzadkiego gówna, radość na jego pysku byłaby dla mnie ważniejsza.). Zatem dwa razy w tygodniu miał mięso - kurczaka gotowanego, podroby, kiełbasę albo surowe mięso. A do tego jajka... Nawet na walentynki dałem mu batonika i zjadł go ze smakiem.
Będzie mi Ciebie brakowało stary druhu. Nauczyłeś mnie wielu rzeczy, dałeś mi dużo radości, okazałeś mi też miłość i z radością będę wspominał Twoje zabawne akcje. O tych gorszych rzeczach nie będę pamiętał, bo po co... Życie jest za krótkie, by się niepotrzebnie smucić. Trafiłeś do lepszego miejsca. Teraz biegasz sobie po chmurkach, gonisz koty i wkurwiające Ciebie małe psy, zjadasz kebaby, kabanosy, kiełbasy i kury z krzaków, sikając gdzie chcesz i robiąc co chcesz. Jak trzymałem Ciebie na rączkach cały czas, tuląc i głaszcząc, to czułem że umierasz szczęśliwy... Że ból i strach w końcu Ci nie grozi.
