Tego dnia nie było zbyt ciepło.
Luty to taki miesiąc, w którym zimy i śniegu mają dość już nawet dzieci.
"Ubierz te rękawiczki i szalik, może wybierz najładniejsze, nie wiadomo kiedy tu wrócimy".
Co jeszcze zabrać ze sobą? Jak dokonać tej decyzji?
Tyle ważnych, bliskich sercu rzeczy. Które z nich zabrać w podróż życia? W podróż śmierci?
Obrazek ze ściany, co pamiątką jest z wakacji? Świeczkę o zapachu miłości, prezent od ukochanego? Ulubione, niepraktyczne sukienki? Kolekcje płyt i książek, zbieraną przez lata? Perfumy, co są tylko na specjalne okazje?
A może tylko biżuterię, bo ma jakąś wartość pieniężną?
O! Pierścionek od Babci!
Pamiętam dzień, kiedy mi go podarowała, miałam jakieś 14 lat i moim jedynym zmartwieniem było, by poprawić trójkę z matmy. Ależ ta wredna Matematyca to była zołza.
Otrzepujemy się ze wspomnień i wracamy do "Rzeczywistości".
Pierścionki zabrane, choć nie wiadomo czy nam ich po drodze nie odbiorą, ale może nie. Może się przydadzą, choćby po to, aby wykupić kogoś bliskiego za fanta.
No i jeszcze dokumenty!! Które z nich zabrać?
Akty urodzenia, małżeństwa, akty notarialne? Papiery potwierdzające Księgi Wieczyste domu, paszporty?
Gdzie jest paszport?! O psia kość - nieważny od kilku miesięcy, nikt nie potrzebował sprawdzać.. to zabrać go czy nie?
A może tylko kasę, gotówkę znaczy, bo przecież nie wiadomo, czy te bankomaty po drodze w ogóle będą czynne.
Co jeszcze? Co zabrać, co zostawić?
Jak podejmować te decyzje?!
Mamusiu Na jak długo wyjeżdżamy?
Dokąd dojedziemy? A może samochód nam stanie w środku drogi, bo zabraknie paliwa, i tak wszystko trzeba będzie porzucić na poboczu.
Ubierz się ciepło kochanie, zabierz też czapkę, tę wełnianą, nie jest dziś za ciepło.
Nie, niestety, nie możemy zabrać ze sobą rybek, ani tym bardziej akwarium, to niemożliwe. No już już, nie płacz, wsypiemy im dużo jedzonka.
Koty tak, koty jadą z nami, choćby nie wiem co. Nie możemy ich tu zamknąć. Musimy dać im wolność, tak w ostateczności.
Kot to dzika bestia, umie polować, poradzi sobie, myślimy, ale do dziecka mówimy:
Kontenerek Koci jest przytulny, włóż mu jeszcze kocyk i weźmiemy puszki. Kotek jedzie z nami.
Choć nie wiemy dokąd i na jak długo i dokąd się uda dojechać.
Przy pakowaniu towarzyszy nam muzyka. Podkręcamy głośność, by zagłuszyć sygnały alarmowe zza okna.
Ale póki co, nadal siedzimy na podłodze przeglądając teczki z dokumentami i ważne papiery.
Trochę ciężko się doczytuje, gdy obraz jest zamglony, kuźwa kolejna łza zalała i zamarzała urzędniczą pieczątkę. W złości i szybko wycieramy twarz grzbietem dłoni.
Sięgamy do regału po chusteczki, przy okazji niechcący strącamy jeden z albumów ze zdjęciami.
Jego zawartość rozsypuje się koło nas na podłodze.
Czymże jesteś człowieku, by miażdżyć tysiącom innych ludzi życie?
Wszelkie podobieństwo do osób i zdarzeń jest przypadkowe.
Tadeusz Woźniak
(Autor utworu: Jaromír Nohavica)
Za stary jestem, by uwierzyć w rewolucję.
Kryję się w cieniu, by przed światem uciec.
I nie smakuje mi podgrzewany ryż z torebek.
W kieszeni aspiryna, bo mogę być w potrzebie.
A przez igielne ucho, po mojemu, przejść nie zdołam,
I gnam po cichu, by mnie nie dopadła wilcza sfora.
A co z aniołem? Gdyby ktoś wiedzieć chciał?
Mam ledwie bliznę, bo przy mnie stał.
Popiół na marynarce, krawat pokryty sadzą.
Moje niezgrabne palce z supłem sobie nie poradzą.
Gdy czasem mi do płaczu – szybko łzy połykam,
I tańczę w zgodnym rytmie – dopóki gra muzyka.
Mam w oczach kawał świata, wiele mi wpadło w ręce,
A gdy mą trąbią sławę – mam zawstydzone serce.
A co z aniołem? – gdyby ktoś wiedzieć chciał?
Mam ledwie bliznę, bo przy mnie stał.
Poznałem prezydentów i drabów, co chcą zabić.
Nagi przyszedłem na świat i odejdę nagi.
Gdy miałem lat 15 widziałem ruskie tanki.
Dzisiaj po przepowiednie odsyłam do cyganki.
Lecz zanim, święty Piotrze, wezwiesz na rozmowę,
Przed poezją czeską pozwól schylić głowę.
A co z aniołem? Gdyby ktoś wiedzieć chciał?
Mam ledwie bliznę, bo przy mnie stał.
W Paryżu L'humanite, po rosyjsku czytam z rana.
Z Biblii rozumiem pojedyncze zdania.
Od plastikuv w Stanach miałem już zajady.
Do Hypernovej jadę, by się napić dobrej kawy.
Choć asa mam w zanadrzu, to mówię pas świadomie.
I chcę by kiedyś Banik dokopał Barcelonie.
A co z aniołem? Gdyby ktoś wiedzieć chciał?
Mam ledwie bliznę, bo przy mnie stał.
Niektórzy mają skłonność do dziwnych upodobań.
A ja Cię, moja miła, tak niezmiennie kocham.
Kiedy się krzątasz w kuchni, gotując konfitury,
Gdy dyrygujesz domem z rodzinnej partytury.
I choć nas w różne strony niesie spraw lawina,
To złe wspomnienia dla dobrych zapominam.
A co z aniołem? Gdyby ktoś wiedzieć chciał?
Mam ledwie bliznę, bo przy mnie stał.
Reszta brutalnych i drastycznych scen, zostanie tylko w głowie.
A świat się tylko patrzy, o ile podniesie oczy znad telefonu.
Na Twoją tragedię też tak tylko spojrzy, o ile już nie będzie znudzony powtarzającymi się obrazami.
Dziwnie się myśli, żyje oddycha.. ciągle mając w gardle smutną, dławiącą kluchę.
