Marami sa atin ang nagsasabing mahal natin ang ating mga magulang, pero ilan lang sa atin na kayang sabihin sa harap nila ang mga salitang “I love you pa, ma” “mahal ko po kayo” bakit parang napakahirap sabihin ito sakanila? Ang totoo ay hindi ito mahirap, ika’y nahihiya lamang, oo nahihiya ka lang lalo na kung hindi mo ito araw araw na sinasabi at hindi ka sanay. Aminin mo sa sarili mo na gusto mong sabihin iyon sa yong mga magulang mo, Oo hindi pa huli kaibigan, sabihin mo na mahal mo sila, alam nating pinapakita natin sa kanila na mahal natin sila sa pamamagitan ng mga gawa natin ngunit bilang magulang iba pa rin na marinig nila sa kanilang mga anak ang salitang “tay, nay mahal ko po kayo” baka nga mapaluha pa ang iyong mga magulang kapag narinig nila mula sa inyo iyon.
May nais akong ikwento na hango ito sa totoong buhay, habang kmi ng aking kaibigan ay pauwi na at nagaabang ng sasakyan, may dalawang mag-inang naguusap na kalaunan ay sinigawan ng anak ang kanyang ina na lalong nakakuha ng aming atensyon. Sinigawan niya ang kanyang ina na.
“bakit kasi hindi mo pa ako hayaan malaki na ako alam ko na ang ginagawa ko, lagi ka nalang nakikialam, mamatay ka na sana!
Nagulat ako sa sinabi niyang iyon, at mas ikinagulat ko pa ay ng tinataboy niya ang kanyang ina na naging dahilan ng pagkadapa ni nanay, Sa akin tingin ay nasa 15-18 taong gulang ang babae at nasa 40-50 naman ang ina. Awang-awa ako sa ginang gustong gusto ko siyang tulungan, ganoon na rin ang mga taong nakakasaksi ngunit biglang tumayo si nanay, inaasahan ko na sasampalin niya ang kanyang anak ngunit nagkamali ako nag nagsalita at umiyak ang kanyang nanay habang sinasabi niya,
“Anak ng nasa edad mo ako, nasagot ko na rin ang lola mo, tulad ko hindi niya ako pinagbuhatan ng kamay sinabi niya sa akin na magiging ina rin ako at maiintindihan ko din balang araw kung bakit siya ganoon sa akin, kung bakit gusto niya akong protektahan. Heto na ang sinasabi ng lola mo sa akin, nangyari na sa akin, ayokong pagdaanan mo ito, ayokong maranasan mong sagut-sagutin ka ng iyong mga anak dahil sobrang sakit anak”
Hindi ko mapigilan hindi maiyak ng mga oras na yun, alam kong hindi dapat ako nakikinig sa usapan nila pero nasasaktan ako para sa nanay niya.
Sana ay nagbigay ng leksyon sa inyo ang aking kwento, Huwag nating sana labanan o saktan ang ating mga magulang, sila ang binigay ng Diyos sa atin kaya dapat natin silang mahalin lalo na sila ang nagbigay ng buhay sa atin. Alam nating lahat na walang permanenteng bagay o tao dito sa mundo, kung nababasa mo ito, pakiusap sabihin mo sa iyong mahal sa buhay lalo na sa iyong magulang kung gaano mo sila kamahal.
Iba ang pagmamahal ng magulang sa anak, lahat gagawin para sa kanilang mga anak, lahat ng oras ng pagaalaga ay ibibigay ito ng walang kapalit, noong sangol ka pa lamang napupuyat na iyong tatay at nanay kakabantay sayo, inaalagaan ka lalo na pag may sakit ka, hinahatid at sinusundo ka sa eskwelahan, maliliit lang na bagay ang mga ito pero hindi mo alam kung ano ang mga sakripisyo nila para sayo. Kaya tayong mga anak, suklian natin ng sobra sobra ang mga pagod, pagmamahal at sakripisyo ng ating mga magulang. Darating ang panahon na tatanda sila, huwag natin silang pabayaan. (We were so busy growing up but we never noticed our parents are growing old) Ito ang aking nabasa sa isang article, napahinto ako dahil naisip ko tama nga naman, habang ako nagpapakasaya sa aking mga barkada, nakikisunod sa mga uso, lumalabas kasama ang mga kaibigan, nagpapaka-busy sa mga ibang bagay hindi ko naisip na tumatanda na aking mga magulang, pwede naman akong maging masaya at lumabas na kasama ang aking mga magulang, ayokong magsisi pagdating ng araw na hindi ko man lang naibigay ang oras ko sa kanila.
Nais kong Ibahagi sa inyo ito ay sulat ng magulang para sa anak, Sana ay bigyan niyo ng oras para panoorin o pakinggan ito.
mahal na mahal ko kayo Ma at Tay
Mahalin natin ang ating mga magulang, maging sino man sila o ano man sila.
Mga anak, sundin ninyo ang inyong mga magulang sa Panginoon, sapagkat ito ang nararapat. “Igalang mo ang iyong ama at ina.” Ito ang unang utos na may kalakip na pangakong “Ikaw ay giginhawa at hahaba ang iyong buhay sa lupa.”- Efeso 6:1-3