ကဲ က်ေနာ္နဲ႔ လိုက္ လြတ္စ္ရေအာင္
ၾကားဖူးသမ်ွ စကားတို႔ကို စုစည္းေတြးေခၚရင္း က်ေနာ့္၏မနက္ညမ်ား ခိုးခ်ထားသည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိလိုက္ရ၍ ဘ၀ကို စိတ္ပ်က္မိပါ၏
မနက္ခင္းသည္ ေစာစီးစြာ ၀င္ေရာက္လာတတ္ေသာ္လည္း
ေဆာင္းမနက္ခင္း ၏ အေႏြးဓာတ္ အခ်ိဳးနည္းမႈက မ်က္နွာက်က္နွင့္ က်ေနာ့္အား ေနျမင့္သည္အထိ လားရာတူေစခဲ့သည္ျဖစ္၏
အသိဉာဏ္ထဲ ၀င္ေရာက္လာေသာ အေတြးတို႔၏လားရာကို
ဆင္ျခင္ၾကည့္မိေသာအခါ လြန္ခဲ့ေသာမိနစ္မ်ားဆီက က်ေနာ့္ထံ
ျပန္ေရာက္သြားသည္ဟု ထင္မိေသာ္လည္း .....မဟုတ္ပါ အေတြးဟူသည္ အေနာက္သို႔သာ သြားတတ္ေသာအရာျဖစ္၍
အေတြးဥပေဒသ၌ ယခုက်ေနာ္သည္ပင္ အေတြးထဲက က်ေနာ့္ထက္ ေစာလြန္းေနေသးေခ်သည္
စိတ္တို႔ကို မရိုင္းဖို႔ ခ်ဳပ္ထိန္းရင္း ခ်ဳပ္ထိန္းရေသာစိတ္တို႔က ပိုမိုရိုင္းလာခဲ့သည္ က်ေနာ့္အသိဉာဏ္မ်ား ေျမၾသစာမေလာက္ေသး
တခါတရံ ငိုရသည္
မွန္ကိုၾကည့္မိသည့္အခ်ိန္ မွန္ထဲက အရိပ္က လိုက္၍မငိုေခ်
သူသည္ ရုပ္မ်က္ရည္တို႔ကိုသာ လိုက္လံတုပ က်တတ္ေပသည္။
အမွန္ဟူ သည္ကို အမွားမဟုတ္သည့္အရာဟု လြဲမွားဖူးသည္
မမွားေသာ မမွန္ျခင္းမ်ားနွင့္ မွန္ေသာအမွားမ်ားကို ထပ္မံေတြ႕ရွိၿပီးေနာက္ အမွန္နွင့္အမွားသည္ ............
က်ေနာ္ေကာက္ခ်က္မခ်တတ္ေတာ့
ျဖစ္တည္မႈ အေပၚ ေ၀ဝါးသံသယမ်ားျဖင့္ က်ေနာ္ရင့္က်က္ခဲ့ပါသည္
ေသခ်ာသည္က ဘာမွမသိျခင္းက
ဘာမွမသိျခင္းကို ျဖစ္ေစလ်က္
နည္းနည္းသ္ိျခင္းက ေတြးစရာနည္းနည္းထပ္ရသည္
အမွန္တရားနွင့္ နီးစပ္/ေ၀းကြာသည္...
ဒါေတာ့မေသခ်ာ
လူ႔ဘ၀သည္ အေငြ႕အသက္မ်ွသာ
အေငြ႕အသက္တို႔မေပ်ာက္ခင္
အလြန္ပင္တိုေတာင္းေသာ အခိုက္အတံ့ ၌
ဒုကၡကို မျဖစ္မေန၀ယ္ယူရ၏
စကၠန္႔မလပ္.......
ၿငိမ္သက္ .... ခ်ိန္
ေရာက္လာေသာအခါ၌ ဒုကၡတို႔ကို ျပသၿပီး
က်ေနာ့္၏ တံဆိပ္ကို ရပါလိမ့္မည္
က်ေနာ္ဘယ္သူလဲ
ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲဆိုသည္ကို
လူေတြေမ့ပစ္ခ်ိန္မွသာ
က်ေနာ္နွင့္ ဒုကၡတို႔ မတြဲစပ္ေတာ့သည္ျဖစ္၍
က်ေနာ့္ကို သတိရခ်င္စရာတို႔ကို မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပါ
စ်ာပနနွင့္ ေသဆုံးျခင္း တထပ္ထဲက်ေအာင္
လူေတြထဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လ်ိဳသိပ္ရန္ ႀကိဳးစားရပါလိမ့္မည္
အေတြးတို႔သည္ ....
ယခင္အတိုင္း
အမွန္တရားနွင့္ ေ၀းကြာၿမဲ
မ်က္ရည္တို႔နွင့္အတူ ဒုကၡကို ၀ယ္ယူမိျပန္ၿပီ
ထင္ပါသည္။
