선입견이라는게 굉장히 무서운거다.
이는 보통아는 것만을 바탕으로,
남의 말만 듣고서,
겉모습으로만 볼 때,
그러니까 그에 대해 잘 모를 때 만들어지는게 아니던가.
전부를 알기란, 전체를 보기란 물론 시간과 비례하여 가능한 것도 아니다.
그래도
우리는 이 '만'이란 것이 만들어내는 실체가 사실은 실체가 아님을 항상 인지해야 한다.
얼마나 무서운 것인지 알아야 한다.
단지 '그것 만'으로 보지 않은 부분까지 판단해버리는 무식함을 저지르지 않아야 한다.80프로를 보기까지 정의를 내리지 말자.
90프로를 보고서도 "혹시, 어쩌면.."하는 가능성을 열어두자
99프로를 봤다면 이제는 조심스레 물어보자.
남은 1프로의 너가 악이라 해도 99프로가 선이면 너를 그냥 선이라 불러도 되겠는지.
'만'으로 아름다울 수 있는 문장이 있다면 고작해야,
"너만 사랑해"가 아닐까?
Önyargı çok korkunç bir şeydir.
Bu genellikle
Sadece bildiklerine dayanarak,
Sadece birilerinden duyup,
Sadece dış görünüşe göre değerlendirdiğinde,
Yani onun hakkında pek iyi bilmediğinde oluşmuyor muydu?
Herşeyini bilmek, bütünlüğünü görmek tabi sadece zamala da mümkün olmazdır.
Fakat
Bizim bu `sadece` denen bir şeyin oluşturan 実体'sinin aslında 実体 Olmadığını herdaim farkında olmamız lazım.
Ne kadar korkunç olduğunu bilmemiz lazım.
'Sadece o'na dayanarak görmediğin parçasını yargılama gibi cahillik etmemeli.
100de 80'i görene kadar tanımlamayalım.
100de 90'ı gördüğünde yine "belki.." gibi ihtimalini açık bırakalım.
Şayet 100de 99'u gördüysen artık özenle sorabiliriz.
Kalan 100de 1'in evil olmasına rağmen 99'un iyi ise sana iyi diyebilir miyim diye.
'sadece' kelimesi ile güzel olabilecek cümleyi bulacak olursa eğer, bula bula
"sadece seni seviyorum(i love only you)" olabilir, değil mi?