Balıq tutmaqla insan xasiyyətini araşdırmaq olur. Məsələn, səbirli və səbirsiz kimi. Mülayim və əsəbi kimi.
Bəziləri deyirki : "balıq tutmağı sevirəm ancaq səbrim yoxdur. Balıq yemi yeyib gedəndə və tuta bilməyəndə əsəb oluram". Burada artıq insan xasiyyətinin bir nazik sapdan necə asıldığını görürsən.
Birdə var mənim kimi. Həvəsim var balıq tutmağa və balıq yemi yeyib getsədə, qarmağımı qırıb aparsada, həmçinin əliboş qayıtsamda yenədə bezmirəm. O qədər həvəsim varki, ac qalaram ancaq, balıq tutmaqdan bezmərəm. Buda bir xəstəlikdir.
Bir dəfə balıq tutmağa getmişəm, ancaq fikirləşirəm ki nə isə yaddan çıxıb qalıb evdə. Çox fikirləşdim yol gedərkən ancaq xatırlaya bilmədim. İlk balığı tutan zaman gözə yarı balığın çəkisini hesabladım və nə qədər pul verərək almalı olduğumu düşünərkən, barmağımı dişlədim, aha, demək pulu unutmuşammış. Nisyə verərdilər ancaq, istəmədim ki borclu qalım. Ona görə həmin gün tutduğum balıqlarıda oradakı balıqçılara verib qayıtdım. Yenədə uduzduğum heç bir şey olmadı.
Balıq tutarkən o mənəvi rahatlıq, səbrli iş və mənzərənin gözəlliyi insanı elə ağuşuna alırki, orada tapdığın rahatlığı başqa yerdəkilərlə müqaisə edə bilmirsən. Balıq tutmaq xəstəliyi olanlara eşq olsun)
