Güneş doğuyor, batıyor zaman su gibi hızla akıyor hayatımızda. Bir gün içerisinde bir sürü iş ile meşgul oluyoruz. Oraya buraya koşturup duruyoruz. Herşeyimiz mükemmel mi peki? Tabi ki hayır. Olamaz da zaten oluyorsa bir sıkıntı vardır.
Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki herşey sorun, herşey kötü, istediğimiz hiçbirşey olmuyormuş gibi bir hisse kapılıyoruz. Bazen istediğimiz şeylere kavuşuyoruz, hayallerimizi gerçekleştiriyoruz, hedeflerimize ulaşıyoruz ama bir türlü tatmin olmuyoruz. Gecemizde gündüzümüzde stres ve sıkıntı hakim olmuş, insanlar çok mutsuz ve hayatlarından şikayetçi. Peki hayatımızı bu kadar ele geçiren bu stres denen şeyi herşeye bulaştırmayı başarıyoruz da niye hayatımızdan çıkartamıyoruz? Belki de hiç uğraşmıyoruzdur.
Kendime gelecek olursam, ben aşırı pimpirikli ve stresli biriydim. Hala arada böyle zamanlarım olmuyor değil ama artık stresi hayatımdan uzak tutmayı öğrendim. Ya da onunla nasıl başa çıkacağımı.. Öncelikle hayatımda ne istediğime karar verdim. Kimleri görmek istiyorum, mesleğimin hangi dalında ilerlemek istiyorum, yaptığım işte mutlu muyum, günlük yaşantımda olmasını istediğim şeyler neler? Ve en önemlisi bu dönem kendime sorduğum iki önemli soru vardı. Ben kimim? 10 yıl sonra nerede ve nasıl olmak istiyorum?
Bunlara verdiğim samimi cevaplar bunları her ne kadar ödev olarak hazırlamış da olsam yaşamımda radikal karalar almama ve hayatımı tekrardan düzenlememe neden oldu. Çalıştığım işte büyük stres altındaydım, srekli koşturan dur durak nedir bilmeyen bir tempom vardı. Başta bunu bıraktım. Üniversitede kalma kararını kesin olarak aldıktan, laboratuara kabul edildikten sonra işimi bırakarak aslında riskli bir karar aldım. O kadar stres altında kalmıştım ki kendime gelmem gerekiyordu. Ve bunun için bazı şeyleri yapmalıydım.
Kitap okumaya geri döndüm. Eve bu bir alışkanlıktır ama kolay bırakılabilir ben de uzun süredir okumuyordum. Buna geri döndüm. Ahmet Şerif İzgören ile tanıştım ve sonrasında deli gibi okumaya başladım. Şimdi kitap okumadan uyumuyorum bile ve beni o kadar sakinleştirdi ve gelecek ile ilgili kararlarımı netleştirdi ki anlatamam.
Sonrasında meditasyon yapmak, stresli olduğum her dönemde benim kurtarıcım oldu. Nasıl ve hangi yöntemle yaptığınızın bir önemi yok. Sadece başarmaya odaklanın. Başlarda 5 dakika sizin için yeterli olacaktır. Sonra bu 15 ve 30 dakikaya çıktığında zaten kendinizdeki değişimi göreceksiniz. Ve sorunlara takılıp kalmanın değil onlarla başa çıkmanın yolunu öğreneceksiniz.
Hedef ve amacınızı belirleyin. Bu çok bait gibi görünse de aslında öyle değil ve bunu yapmak size çok şey katacak. Öncelikle bu kavramları çok çok basit şekilde tanımlayalım. Çünkü biz bunları birbirinin eş anlamlısı sanıyoruz. Amaç büyük resimdir, olmak istediğiniz en büyük hayalinizdir. Hedef ise amacınıza giden yolda gerçekleştirmeniz gereken adımlar ve görevlerdir. Amacınızı yazın. Evet söylemeyin yazın. Yazmak insana iyi gelir. Sonra buna ulşamanız için gerekenleri yazın. Ve artık gelecek planınızı yapabilirsiniz.
İnsan aslında amacına ulaşmak için yaşar. Bu yolda eğer bunu belirlemediyse ilk bunu yapmalıdır. Sonra ise buna giden yolları belirlemek kalıyor. Bizler bunları yapmadığımız için ne yaptığımızı bilemeden yaşamda oradan oraya savrulurken ve aşırı stresli, depresif bir halde buluyoruz kendimizi. Hayatımızı daha anlamlı hale getirmek ise elimizde..Bu şekilde motivasyonumuzu da en üst seviyeye çıkartacak ve işlerimizi yoluna koymuş olacağız.
Böyle işte uzun lafın kısası ben stressiz bir hayat yaşamak için, kısa süreli değil temelli stresi yaşantımdan uzak tutmak için başlıca bunları yapıyorum. Tabi bunların yanında spor yapmak, yemek yapmak, çizmek, boyamak, dekorasyon, makyaj yapmak gibi bazı aktiviteler de kafamı dağıtmama yardımcı oluyor. Yani yalnızca bunları yapmak stresten uzak tutmaz sadece kafa dağıtır. Önemli olan sorunu kökünden çözmektir.
Benden bu kadar, herkese keyifli okumalar... :)
#kusadasi
#cointurk
#steemit
