Why Do We Prefer To Live In Megacities? / Neden Megapollerde Yaşamayı Tercih Ediyoruz?

Cities that have more than 10 million residents are identified as mega cities. How can we determine the boundaries of a city? The town in the centre of the city and the residential areas surrounding it are the main residential areas of the city. The metropolitan area of the city is defined when the associated settlement areas surrounding this area are included. This area represents a functional and economic integrity.

Mega cities have something that fascinates people. If we compare the city to the human body, we can match every dwelling or workplace with a cell. Just as in the human body, there are regions in the city that specialize in performing a function. Cities, of course, do not have a clear organizational structure as human body. Functional regions can be scattered across multiple places, and the outer borders of the city are not as clear as the human body.

By the end of 2017, there are 47 Mega cities in the world. There are 16 Mega cities in China, the country with the most mega cities. India is following China with six Mega cities. Tokyo is the world's largest city with a population of 38.1 million. Shanghai is second with a population of 34 million and Jakarta is third with a population of 31.5 million. There are 4 mega cities in Europe. These cities are listed according to population size in Moscow, Istanbul, London and Paris. The Mega cities of North America are New York, Mexico City and Los Angeles. According to population size, the first 9 cities are in Asia. 31 of the 47 Mega cities are located on the Asian continent.(I counted Istanbul located on two continents in Europe.)

Urbanization is one of the few trends that have continued consistently throughout history. As a writer of science fiction stories and novels, I am therefore interested in urbanization. In 1800, only 3% of the world's population lived in cities. At the end of the 20. century, this ratio reached 47%. When I was a child, only 30% of Turkey's population was living in cities, and now 88% are living in cities. In 2050, it is estimated that 95% of Turkey's population will live in cities.

It is possible to observe the effects of the increasing world population in science fiction. William Gibson's so-called Sprawl trilogy, Neuromancer (1984), Count Zero (1986), and Mona Lisa Overdrive (1988) take place in a mega-city called Sprawl. This city was formed as a result of the unification of all the cities on the east coast of the United States. People spend their time in a virtual environment called "matrix".

Asimov's main city in the Foundation and Imperial series, Trantor is the center of the galaxy with a population of 45 billion and a surface area of up to 40% of our world. The planet is completely occupied by the city. Asimov was inspired in writing the Foundation and Imperial series, from Roman Empire. Capital city of Roman Empire, Rome he had 1 million inhabitants in 100 BC. The population of Rome was reduced to 20,000 at the beginning of the middle age. It's out of the ordinary trend.

The world's fastest population growth is occurring in Africa. For this reason, many African cities in 2050 will be converted into Mega cities. Among these cities, Kinshasa from the Republic of Congo stands out from Nigeria with a population estimated to be over 30 million in Lagos. In 2050, the world's largest city will be bombarded with 42.4 million people. You can look full list from here .

If you are interested in mega cities, I suggest you watch the documentary Andrew Marr's mega cities.

Although Mega cities provide economic opportunities, they do not provide a good environment for their residents in terms of quality of life. Traffic jam, air pollution, concretisation and alienation into nature, high property prices are the main problems of mega cities. This may be due to the fact that mega cities are mostly part of developing countries rather than developed Western countries.

On the one hand, physical cities are growing and getting crowded, on the other hand, virtual places like "matrix" make it irrelevant which city people are in. Besides property ownership, which is the main tool for creating wealth and transferring it from generation to generation, now the ownership of Internet portals and the crypto money is important nowadays. While cities are trying to attract tourists and business people, virtual platforms are trying to attract users and capitalists.

In all this mess, we should not neglect the birds' voices and the people who make the places valuable. Because great cities create a feeling of great alienation.

Thanks for reading.

Image Source: https://pixabay.com/ and https://giphy.com/

Sabah pencereyi açtığımda kulağıma çok hoş kuş cıvıltıları geldi. Bu sesleri oturduğum sitede bulunan birkaç ağaça borçlu olduğumu düşündüm. Büyük şehirlerde oturan birçok insan yoğun betonlaşma nedeniyle hayatlarını kuş sesi duymadan geçiriyorlar. Neden benim de içinde bulunduğum çok sayıda insan küçük şehirlerde doğduktan sonra yüksek ev fiyatları, trafik, yoğun betonlaşma gibi dezavantajlarına rağmen büyük şehirlere göç ediyor? Aklıma büyük şehirlerin sağladığı avantajlara dair çarpıcı bir istatistik geldi. Öyle olunca CRISPR teknolojisi yerine bugün mega şehirler üzerine bir yazı yazmaya karar verdim.

Yıllar önce "bir yerleşim yerinin nüfusu her ikiye katlandığında inovasyon ve kişi başına düşen milli gelir %10 artar" biçiminde bir formülasyon okumuştum. Bu formülün yüzde 100 doğru sonuç vereceğini iddia etmiyorum, ancak formülün ana fikrinin doğru olduğunu düşünüyorum. Formülasyon Türkiye'de yaptığım gözlemlere ve okuduğum istatistiklere uyuyor, dünya genelinde de durumun farklı olduğunu sanmıyorum. Kişi başına düşen gelirdeki ve inovasyondaki artış oranı en küçük yerleşim yeri olan köyden itibaren geçerli oluyor. Köyden başlayarak, kasaba, şehir, büyük şehir, megapole doğru gittikçe kişi başına düşen gelir ve inovasyon her seferinde artıyor. Böylesi bir formülasyonu sadece bir ülke içindeki yerleşim yerlerini kıyaslarken kullanabiliriz, ülkeden ülkeye ortalama milli gelir ve inovasyon kültürü çok farklılaşıyor zira.

Yerleşim yerindeki nüfus arttıkça kişi başına düşen gelir ve inovasyon miktarı neden artıyor? Bu soruya kısaca büyük nüfus uzmanlaşmayı mümkün kıldığı için biçiminde yanıt verebiliriz. Mega şehirlerde nüfusun geneline hitap etmeyen niche uzmanlık alanlarında faaliyet göstermek ve hizmet almak mümkün oluyor. İstanbul ve benzeri mega şehirlerde seramik ya da yoga kursuna gidebilir, bir çello tamircisi bulabilir, burun estetiğinde uzmanlaşmış bir doktora görünebilirsiniz. Ufolara meraklı insanlarla bir araya gelip son ufo fotoğraflarını inceleyebilir, özel dedektif tutarak eşinizi takip etmesini sağlayabilirsiniz. Siber güvenlik uzmanları, yapay zeka alanında çalışanlar ve kıyametin artık yakın olduğunu düşünenler biraraya gelip bilgi ve deneyimlerini birbirleriyle paylaşabilirler.

İnsanların küçük bir yüzey alanı üzerinde yoğunlaşmaları uzmanlaşma olanağı dışında da bariz faydalar sağlıyor. Bir şehri karakterize eden altyapılar nüfus yoğunluğu arttıkça daha etkin bir biçimde kullanılmaya başlanıyor. Kişi başına düşen elektrik şebekesi, kanalizasyon, internet hattı, su dağıtım hattı, yol ağı gibi altyapı yatırımları nüfus yoğunluğu arttıkça azalıyor.

Nüfusu 10 milyonu aşan yerleşim yerleri mega şehir olarak tanımlanıyor. Bir şehrin sınırlarını nasıl belirleyebiliriz? Şehrin merkezinde bulunan belediye alanı ve onu kesintisiz bir biçimde çevreleyen yerleşim alanları bir şehrin temel yerleşim alanını oluşturuyor. Bu bölgeyi çevreleyen bağlantılı yerleşim alanları da dahil edildiğinde şehri oluşturan büyükşehir alanı tanımlanmış oluyor. Bu alan fonksiyonel ve ekonomik bir bütünlük oluşturuyor.

Mega şehirlerin insanı büyüleyen bir tarafı var. Şehri insan bedenine benzetecek olursak her bir konut ya da işyerini bir hücreyle eş tutabiliriz. Aynen insan bedeninde olduğu gibi şehirde de bir fonksiyonu yerine getirmek konusunda uzmanlaşmış bölgeler bulunuyor. Şehirler elbette insan bedeni kadar net bir örgütlenme yapısına sahip değiller. Fonksiyonel bölgeler birden çok yere dağılmış olabiliyor, şehrin dış sınırları da insan bedenininki kadar net değil değil.

2017 yıl sonu itibariyle dünyada 47 mega şehir bulunuyor. En çok mega şehre sahip ülke olan Çin'de 16 mega şehir bulunuyor. Çin'i 6 mega şehir ile Hindistan izliyor. Dünyanın en büyük şehri 38,1 milyonluk nüfusuyla Tokyo. Şangay 34 milyonluk nüfusuyla ikinci ve Jakarta 31,5 milyonluk nüfusuyla üçüncü sırada. Avrupa'da 4 mega şehir bulunuyor. Bu şehirler nüfus büyüklüğüne göre Moskova, İstanbul, Londra ve Paris biçimde sıralanıyor. Kuzey Amerika'nın mega şehirleri New York, Mexico City ve Los Angeles. Nüfus büyüklüğüne göre ilk 9 şehir Asya'da. 47 mega şehrin 31'i Asya kıtasında bulunuyor.(İki kıta üzerinde kurulu olan İstanbul'u Avrupa'da saydım)

Şehirleşme tarih boyunca tutarlı bir biçimde devam eden az sayıdaki trendden biri. Bilimkurgu öykü ve romanları yazan bir kişi olarak bu nedenle şehirleşme olgusuyla yakından ilgileniyorum. 1800 yılında dünya nüfusunun sadece %3'ü şehirlerde yaşıyordu. 20. yüzyılın sonunda bu oran %47'ye ulaştı. Çocukluğumda Türkiye nüfusunun sadece %30'u şehirlerde yaşıyordu, şimdilerde bu oran %88. 2050 yılında Türkiye nüfusunun %95'inin şehirlerde yaşayacağı tahmin ediliyor.

Bilimkurgu eserlerinde artan dünya nüfusunun etkilerini net bir biçimde gözlemlemek mümkün. William Gibson'ın Sprawl üçlemesi olarak adlandırılan Neuromancer (1984), Count Zero (1986), ve Mona Lisa Overdrive (1988) romanları Sprawl isimli bir mega şehirde geçer. Bu şehir ABD'nin doğu sahilindeki tüm şehirlerin birleşmesi sonucu oluşmuştur. Kendi iklimi ve gece gündüz döngüsü olan bu şehirde insanlar zamanlarını çoğunlukla "Matrix" adı verilen bir sanal ortamda geçirirler.

Asimov'in Vakıf ve İmparatorluk serilerinde geçen başlıca şehir olan Trantor 45 milyarlık nüfusu dünyamızın %40'ı kadar olan yüzölçümüyle galaksinin merkezi konumundadır. Şehir üzerinde bulunduğu gezegeni tümüyle kaplamış durumdadır. Asimov'un Vakıf ve İmparatorluk serilerini yazarken esinlendiği Roma İmparatorluğunun başkenti olan Roma milattan önce 1. yüzyılın sonunda 1 milyon nüfusa sahipti. Roma'nın nüfusu ortaçağın başlangıcında 20.000'e kadar düşmüştü. Alışılmış trendin oldukça dışında bir durum.

Dünya genelinde en hızlı nüfus artışı Afrika'da yaşanıyor. Bu nedenle 2050 yılında çok sayıda Afrika şehrinin mega şehre dönüşeceği öngörülüyor. Bu şehirler arasında Kongo Cumhuriyeti'nden Kinshasa, Nijerya'dan Lagos 30 milyonu aşacağı tahmin edilen nüfuslarıyla öne çıkıyor. 2050 yılında dünyanın en büyük nüfuslu şehrinin 42,4 milyon nüfusla Bombay olacağı tahmin ediliyor. Tam listeye buradan bakabilirsiniz.

Mega şehirler ilginizi çekiyorsa Andrew Marr'in mega şehirler isimli belgeselini seyretmenizi tavsiye ederim.

Mega şehirler ekonomik olanaklar sağlasa da yaşam kalitesi anlamında sakinlerine iyi bir ortam sundukları söylenemez. Sıkışık trafik, hava kirliliği, betonlaşma ve doğaya yabancılaşma, yüksek emlak fiyatları mega şehirlerin başlıca sorunları. Bu durum mega şehirlerin çoğunlukla gelişmiş batı ülkelerinden ziyade gelişmekte olan ülkelerin bir parçası olmasından da kaynaklanıyor olabilir.

Bir yandan fiziki şehirler büyüyüp kalabalıklaşırken diğer taraftan "matrix" benzeri sanal toplanma yerleri insanların hangi şehirde olduğunu önemsiz hale getiriyor. Servet yaratmanın ve nesilden nesile aktarmanın başlıca aracı olan emlak sahipliğinin yanına şimdi internet portallarının ve onlarda geçerli kripto paraların sahipliği ekleniyor. Şehirler turistleri ve iş insanlarını kendisine çekmeye çalışırken sanal platformlar kullanıcıları ve sermayedarları çekmeye çalışıyorlar.

Bütün bu hayhuy içinde kuş seslerini ve yaşanan yerleri değerli kılan insanları ihmal etmemek gerekiyor. Zira büyük şehirler insanda büyük bir yabancılaşma hissi yaratıyor.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.