Skuteczna wielozadaniowość – jest swego rodzaju oksymoronem. „Ludzki mózg tak naprawdę nie wykona wielu zadań naraz”, mówi Art Markman, psycholog i autor „Myśleć efektywnie”. „Twój mózg może aktywnie myśleć tylko o jednym zadaniu na raz, więc w danej chwili skupiasz się tylko na jednym, a następnie inne zadanie zajmuje jego miejsce, podobnie jak wczasowicze wynajmujący rezydencje w danym czasie. Zmiana następuje tak szybko, że nawet jej nie zauważasz. A Ty czujesz się jakbyś wykonywał wiele zadań naraz, ale w rzeczywistości jesteś skupiony na jednym. W dodatku przełączanie pomiędzy tymi zadaniami pochłania masę energii wg dr. Andrzeja Wodeckiego z Uniwersyteckiego Centrum Zdalnego Nauczania.
Kolejne badanie przeprowadziła profesor Zheng Wang. Zrekrutowała ona 32 studentów, którzy zgodzili się nosić ze sobą urządzenie przypominające telefon komórkowy i donosić o swoich zajęciach trzy razy dziennie, przez cztery tygodnie. Wyniki całego eksperymentu pokazały, że studenci byli o wiele bardziej skłonni do praktykowania wielozadaniowości w momencie, kiedy doświadczali większego zapotrzebowania na pracę albo uczenie się. Podobnie było w przypadku zwyczajowych potrzeb (na przykład, niezbędny hałas w tle, żeby poczytać książkę albo popracować). Innymi słowy: studenci byli bardziej skłonni do robienia wielu rzeczy jednocześnie, kiedy musieli się pouczyć.
I choć z pewnością możemy temu wszystkiemu podołać, zastanówmy się, czy warto to robić. Wbrew pozorom nie poprawiamy w ten sposób naszej efektywności. Co więcej, szacuje się, że przełączając się co chwilę pomiędzy różnymi czynnościami, marnujemy dziennie nawet 30 proc. swojego czasu. Pamiętajmy o tym, gdy następnym razem przyjdzie nam do głowy przerwanie wykonywanego aktualnie zadania, żeby skupić się (na chwilę) na następnym. Jeśli nie mamy do czynienia z czymś nadzwyczaj istotnym, znacznie lepiej jest dokończyć już podjętą czynność, a dopiero potem rozpocząć kolejną.
W jaki sposób pomóc zachować te 30 proc. czasu? O tym opowiem w następnym artykule.
Co o tym sądzisz?
Czekam na Wasze historie i spostrzeżenia w komentarzach poniżej.
Pozdrawiam serdecznie i do usłyszenia.
Tomasz Bąkowski