ေလာကလူေတအားလံုးဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္က်ရင္ကို႔လမ္းကိုေလ်ွာက္ကို႔ဘဝကိုထိန္းေက်ာင္းၾကရမဲ့လူေတခ်ည္းဘာဘဲ
တစ္ခ်ိဳ႕ေတက ျဖစ္သလိုေနရလို႔ေနလိုက္ၾကတယ္ ေနာက္ေတာ့ေနသလိုေတျဖသ္လာၾကတယ္
အေရးႀကီးတာကျဖစ္သလိုေနရတိုင္းျဖစ္သလိုမေနပါနဲ႔ ေနသလိုေတျဖစ္လာမ ဝမ္းနည္းပူေဆြးေမရံုကလြဲပီးဘာမထူးလာမာမဟုတ္ဘူး
အရမ္းေမွာင္တဲ့အိမ္တစ္လံုးမာ လူသံုးေယာက္အိပ္ေနတယ္ဆိုေတာ့
အဲ့အိမ္ေအာက္မာအသံတစ္ခုၾကားလိုက္မယ္
အဲ့ခ်ိန္မာပထမတစ္ေယာက္က သရဲသရဲလို႔ထင္ပီးေခါင္းၿမီးျခံဳပီးအိပ္ေနလိုက္မယ္
ေနာက္တစ္ေယာက္ကသူခိုးထင္ပီးေအာက္သြားဆင္းၾကည့္မယ္
ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ကေတာ့သရဲလည္းမသိ သူခိုးလည္းမသိအိပ္ေနလိုက္မယ္
အသံၾကားခ်င္းတူေပမဲ့ ခံယူခ်က္ခ်င္းကြာသြားၾကတယ္
သူတို႔ရဲ႕responseေၾကာင့္သူတို႔ ျဖစ္မဲ့အရာေတကြာသြားလိမ့္မယ္
လူတိုင္းလူတိုင္းမာအခက္ခဲေတနဲ႔ေတာ့ၾကရံုၾကမာဘဲ
အဲ့အခက္ခဲေတကိုရင္ဆိုင္ပံုျခင္းကြာျခားသြားၾကတယ္
တကယ္ေတာ့ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ဘဝအ႐ွင္သခင္ကကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ပါဘဲ
Writer …Nyiphyo
MSU…072
