ရယ္ျပဳံးတာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္
နားလည္မႈလြဲတာနဲ႔ ၾကဳံလာတဲ့အခါ ခပ္ဟဟ ရယ္ႏိုင္တာက ရည္မြန္ျခင္းတစ္မ်ိဳး ျဖစ္တယ္။
မွားယြင္းမႈနဲ႔ ၾကဳံရတဲ့အခါ ခပ္ပြင့္ပြင့္ရယ္ႏိုင္တာက သေဘာထားႀကီးျခင္းတစ္မ်ိဳးျဖစ္တယ္။
အက်ိဳးမဲ့ေစတာနဲ႔ ၾကဳံတဲ့အခါ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရယ္ႏိုင္တာက ရက္ေရာျခင္းတစ္မ်ိဳး ျဖစ္တယ္။
ေရွ႕မတိုး ေနာက္မဆုတ္သာတဲ့ကိစၥနဲ႔ ၾကဳံရတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပက္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ရယ္ႏိုင္တာက အသိဥာဏ္တစ္မ်ိဳးျဖစ္တယ္။
အပ်က္အစီးဒုကၡနဲ႔ႀကံဳရတဲ့အခါ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ကင္းကင္း ရယ္ႏိုင္တာက သေဘာထားႀကီးျခင္းျဖစ္တယ္။
မေထမဲ့ျမင္ျပဳခံရတဲ့အခါ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ရယ္ႏိုင္တာက ကိုယ့္ကိုယုံၾကည္မႈတစ္မ်ိဳးျဖစ္တယ္။
အသဲကြဲတဲ့အခါ သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ ရယ္ႏိုင္တာက ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ ကင္းနည္းျဖစ္တယ္။
ဘယ္လိုအေျခအေနမွာျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုအေၾကာက္မ်ိဳးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ေန႔တိုင္းျပဳံးရယ္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ လွပတဲ့ေဂၚလီလုံးနဲ႔တူတယ္။ ကမၻာ့ေနရာအႏွံ႔မွာ ျပန္႔က်ဲေနတယ္
အဲ့ဒီဖန္ေဂၚလီကို လူတစ္ခ်ိဳ႕က မ်ားမ်ားေကာက္ေတြ႔တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က နည္းနည္းေလးေကာက္ေတြ႔ေတ။ တစ္ခ်ိဳ႕က လုံးဝေကာက္မေတြ႔ဘူး။ လက္ရိွအေျခအေနမွာ တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးပါ။ စိတ္နဲ႔ခံစားမွ်ေဝတတ္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ကိုယ္နဲ႔ တစ္သက္လုံးရိွေနပါတယ္။
လူေတြက ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ခ်ိန္ တန္ဖိုးထားေကာင္းရမွန္းမသိဘဲ ဆုံးရႈံးသြားမွ ႏွေျမာတႆ ... ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ပစၥည္း ဆုံးရႈံးသြားရေတာ့မယ္လို႔ သိခ်ိန္ေရာက္မွ လက္ကမလြတ္စတမ္း ဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္ၾကတယ္။ အဲ့ဒီလိုဘဲ ဘဝမွာ တဇြတ္ထိုးေခါင္းမာမႈတစ္ခ်ိဳ႕က ေသဆုံးခ်ိန္မွ လက္လြတ္ၾကရတယ္။
(