Ako'y nahahabag sa mga batang nakikita
Na kahit musmos at mga mata ay maga
Mga maliliit na katawan ay sanay sa batakan.
Maaga pa lang ay kumakayod kahit walang laman ang tiyan.

Bakit sila nasa lansangan?
Mga munting paslit ay nagkalat sa lipunan
Sila na ang kumakayod para may pangkain sa tanghalian
Na dapat ang ginagawa nila'y naglalaro sa palaruan

Mga saya ay napalitan ng lungkot at kahirapan.
At kung minsa'y sa mga bangketa sila'y nasisilayan
Mga tao, sila'y pinandidirihan
Tinataboy pa halos ng karamihan.

Imbis na tulungan ang mga batang dapat inaalagaan.
Bagkus nauuna pa ang panunukso ng ilan.
Paano kaya kung kayo ang nasa kanilang katayuan?
Kayanin mo kaya ang pait ng kapalaran?

Mga batang pagiisip ay napalitan ng poot sa kasalukuyan
Paano kung kayo ang kanilang hushagan?
Mapagkamalan pang magnanakaw ng ilan
Kahit walang ginagawa'y pinagiisipan ng kasamaan

Paano kung kayo naman ang kanilang pagtawanan?
O kaya'y kanilang pandirihan?
Ano kaya ang inyong mararamdaman?
Magpasalamat nga kayo dahil hindi kayo ang nasa kanilang katayuan

Dapat tayong mga tao ay magtulungan
Likas sa atin ang pagbabayanihan
Mga batang namamalimos ay abutan kahit minsan
Sapagkat sila'y tao rin naman

Sila din nama'y may puso, damdamin at karapatan
Kahit katiting na barya lang naman.
Mapapasaya nyo sila kahit kakarampot lamang.
Panglaman lang sa kanilang kumakalam na tiyan