Herkesin hayatında inişli çıkışlı dönemler,sıkıldığımız zamanlar var. Bazen bitmesini istediğimiz günler bazen de kaosun ortasında zamanın zincirini parçalamış bir köpek gibi hızla geçtiğini izlediğimiz ve yakalayamadığımız anlar olmuştur. İşte tam da böyle anlar da size acıyarak bakan size yardıma muhtaç, sanki her şeyinizi kaybetmişsiniz gibi davranan insanlar belirir. Bir süre sonra kendinizi de çaresiz ve aciz hissettirirler.Kalabalığın içinde yalnızlık,gürültü ve karmaşanın ortasında sessizlik...Kendinizi alkole de verebilirsiniz, kumara da, ya da umursamaz gibi de görünebilirsiniz en olmadı bir ton bahane sıralayıp bu anlamsız bahanelerin yalancı gölgesi altında sıcaktan kavruladabilirsiniz. Ama önemli olan kendini toparlayabilmek her şeye ve herkese rağmen yola devam edebilmek bir şeyleri başarabilmek için denemek belki 100 belki 1000 defa. Bitti dediğiniz anlarda yeniden başlamak.
Artık boş bahanelerin ardına saklanmayı bırakın. Siyasi görüşünüz yüzünden mi bir yere gelemiyorsun, ya da babanızın zengin olmadığından mı yoksa iş yerinde A kişisinin patron yalakası olduğundan mı terfi alamadın. Her ne kulp bulursan bul KİMİN UMURUNDA. Demek ki yeterince denemedin,demek ki kendini zorlamadın,DEMEK Kİ BECEREMEDİN. Herkes hayatını dramatikleştirmeyi sever. Sorsa o ya da bu olay olmasaydı herkes çok başarılıydı. BAHANE BAHANE BAHANE.Gerçek gün gibi ortada BECEREMEDİN. Çünkü sen 3,5 yaşında şekeri elinden alınmış küçük bir çocuk gibi sızlanırken onlar sızlanmadı. Mesele senin hayatının onunkinden daha zor olması değil,mesele onun, senin gibi bir MUHALLEBİ ÇOCUĞU olmaması.
Şimdi hala köşende oturup ağlamaya devam mı edeceksin yoksa ayağa kalkıp SAVAŞACAK MISIN?