How the stirrup-holder of ‘Alí, may God honour his person, came (to him), saying, “For God's sake, kill me and deliver me from this doom.”
“He came back, saying, ‘O‘ Alí, kill me quickly, that I may not see that bitter moment and hour.
Shed my blood, I make it lawful to thee, so that my eye may not behold that resurrection’.
3940-I said, ‘If every atom should become a murderer and, dagger in hand, go to attack thee,
None (of them) could cut from thee the tip of a single hair, since the Pen has written against thee such a line (of doom).
But do not grieve: I am intercessor for thee: I am the spirit's master, I am not the body's slave.
This body hath no value in my sight: without my body I am the noble (in spirit), the son of the noble.
Dagger and sword have become my sweet basil: my death has become my banquet and narcissus-plot.’”
3945-He that hamstrings (mortifies) his body in this fashion, how should he covet the Princedom and the Caliphate?
Outwardly he strives after power and authority, (but only) that he may show to princes the (right) way and judgement;
That he may give another spirit to the Princedom; that he may give fruit to the palm tree of the Caliphate.
افتادن رکابدار هر باری پیش امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه کی ای امیر المؤمنین مرا بکش و ازین قضا برهان
باز آمد کای علی زودم بکش
تا نبینم آن دم و وقت ترش
من حلالت میکنم خونم بریز
تا نبیند چشم من آن رستخیز
گفتم ار هر ذرهای خونی شود
خنجر اندر کف به قصد تو رود
یک سر مو از تو نتواند برید
چون قلم بر تو چنان خطی کشید
لیک بی غم شو شفیع تو منم
خواجهٔ روحم نه مملوک تنم
پیش من این تن ندارد قیمتی
بی تن خویشم فتی ابن الفتی
خنجر و شمشیر شد ریحان من
مرگ من شد بزم و نرگسدان من
آنک او تن را بدین سان پی کند
حرص میری و خلافت کی کند
زان به ظاهر کو شد اندر جاه و حکم
تا امیران را نماید راه و حکم
تا امیری را دهد جانی دگر
تا دهد نخل خلافت را ثمر
Poet: Maulana Rumi
Translation: Reynold A. Nicholson
Edited by:
