လူသည္ မိမိဘာသာအားနည္းသိမ္ငယ္စြာညည္းညဴျမည္တမ္းျခင္း၊ သူတစ္ပါးအားအာဃာတႀကီးစြာဆဲေရးျပစ္တင္ျခင္းတုိ႕ကုိရပ္ဆုိင္းကာ မိမိဘ၀ကုိစီမံထိန္းခ်ဳပ္ေနသည့္လွ်ဳိ႕၀ွက္ေသာနိယာမတရားကုိစူးစမ္းရွာေဖြစျပဳၿပီဆုိသည့္အခါမွသာ သူသည္တကယ္ပင္ လူပီသသူ၊လူ႕အဂၤါႏွင့္ျပည့္စုံေသာသူအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ေပသည္။ ထုိ႕ျပင္ ေၾကာင္းက်ဳိးနိယာမသေဘာကုိျမင္ကာမိမိစိတ္ကုိထိန္းညွိျပဳျပင္လာႏုိင္ၿပီဆုိလွ်င္ သူသည္မိမိ၏နိမ့္ပါးေသာ အေျခအေနမ်ားအတြက္သူတစ္ပါးကုိဆဲေရးျပင္တင္လုိစိတ္ မရွိေတာ့ပဲ ျမင့္ျမတ္ႀကံ႕ခုိင္ေသာအေတြးမ်ားအားျဖင့္သာ မိမိကုိယ္ကုိျပဳျပင္တည္ေဆာက္စျပဳလာေပသည္။သူသည္ျပင္ပ အေနအထားမ်ားႏွင့္ခုိက္ရန္ေဒါသပြါးမေနေတာ့ပဲ ယင္းကုိမိမိ၏ဖြံၿဖိဳးတုိးတက္မႈ ပုိမုိလ်င္ျမန္ေစမည့္အေထာက္အကူမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ မိမိကုိယ္တြင္းရွိလွ်ဳိ႕၀ွက္ေသာ စြမ္းအားမ်း၊အလားအလာမ်ားကုိရွာေဖြေဖၚထုတ္ေပးမည့္ ပစၥည္းကိရိယာမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္းအသုံးခ်စျပဳလာေပမည္ျဖစ္သည္။