یکی از کاربردهای جالب دستگاههای امآرآی این است که از آن میتوان بهعنوان دروغیاب استفاده کرد. بنا بر برخی از مطالعات، امآرآی میتواند دروغها را با دقت ۹۵ درصد یا بالاتر شناسایی کند. سطح دقت هنوز مورد بحث است، ولی ایدهی اساسی آن است که وقتی که شخصی دروغ میگوید، به طور همزمان باید از واقعیت نیز اطلاع داشته باشد، دروغ را سر هم کند، و به سرعت هماهنگی این دروغ با دانستههای قبلی را تحلیل نماید.
برخی از محققان معتقدند که زمانی که شخصی دروغ میگوید، لوبهای جلوپیشانی و آهیانه روشن میشوند. به طور اختصاصیتر، «قشر حدقهای پیشانی» در زمان دروغ گفتن فعال میشود. یکی از کارهای این بخش از قشر مغز این است که به عنوان «حقیقتسنج» عمل میکند و وقتی چیزی اشتباه است، به ما هشدار میدهد. این ناحیه درست پشت کاسههای چشم ما قرار گرفته است و بدین خاطر به این نام خوانده میشود.
هماکنون چندین بنگاه تجاری هستند که دستگاههای امآرآی به عنوان دروغسنج عرضه میکنند، و پروندههایی در رابطه با این دستگاهها وارد سیستم قضایی نیز شده است. ولی شایان توجه است که این اسکنهای امآرآی تنها در برخی از نواحی افزایش فعالیت مغز را نشان میدهند و چون این نواحی در فعالیتهای فکری دیگر نیز ممکن است دخالت داشته باشند، ازاینرو، دقت این روش صددرصد نیست.