အလုပ္ကေနအိမ္ျပန္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ အရင္ဆံုးရွာမိတာ အေမပါ။ တေန႔ကေပါ့ ကိုယ္အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ အေမက အိမ္မွာမရိွဘူး။ ကိုယ္ေလဘယ္လုိၾကီးျဖစ္သြားမွန္းမသိဘူး။ ပင္ပန္းသြားသလိုပဲ။ အိမ္တံခါးနားမွာ အျမဲစီးၾကိဳေနတက္တဲ့အေမ့ကိုျမင္လိုက္ရတာပံုမွန္အခ်ိန္မွာ ဘာမွမထူးျခားေပမယ့္ အဲ့ဒီေန႔ကလို မေတြ႕ရေတာ့မွ သတိထားမိတာ။ အေမဟာကိုယ့္အတြက္ေတာ့ပင္ပန္းသမွ် ေျဖေျဖာက္ေပးတဲ့သူ။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာၾကည့္ဖူးတယ္ေလ။ အလုပ္ကေနအိမ္ျပန္ေရာက္လို႔သားသမီးမ်က္ႏွာျမင္လိုက္ရရင္ တေနကုန္ ပင္ပန္းသမွ် အေမာေျပတယ္ဆိုျပီး မိဘေတြေျပာၾကတာ။ ကိုယ္ဟာ မိဘမျဖစ္ဖူးေတာ့ မိဘရဲ႕ခံစားမႈ႕ကို မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ဟာသားသမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ သားသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မိဘနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈ႕ဆိုတာလဲ မိဘကသားသမီးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈ႕မ်ိဳးနဲ႔တူႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ ကိုယ့္တစ္ေယာက္ရဲ႕အေတြးေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ မိဘဆိုတဲ့ေနရာကိုေရာက္ေနၾကတဲ့သူတိုင္းကလဲ တခ်ိန္တုန္းက သားသမီး ျဖစ္ခဲ့ၾကဖူးတဲ့သူေတြပဲဆိုေတာ့ မိဘနဲ႔ပတ္သက္တဲ့စိတ္ခံစားမႈ႕မွာ အားလံုးကအတူတူပဲရိွလိမ့္မယ္လို႔ထင္တယ္။ လူတိုင္းလူတိုင္းက မိဘ ဆိုတဲ့ေနရာကို၀င္မခံစား ႏိုင္ၾကေပမယ့့္ သားသမီးဆိုတဲ့ေနရာကေတာ့လူသားတိုင္းေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာတစ္ခုမို႔ လူတိုင္း၀င္ခံစားႏိုင္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြက အျမဲတမ္းနီးပါး အေမကို အေမကလဲ ဆိုတာေလာက္ေတာ့လက္သံုးစကားလို ျပန္ခံေျပာ တက္မိၾကတယ္။ အဲ့ဒါက ကိုယ့္အေမကိုမခ်စ္လို႔မဟုတ္ဘူးဆိုတာလူတိုင္းသိၾကတယ္။ တခါတေလေအာ္မိတာလဲရိွမယ္။ ဒါေပမယ့္ မိဘနဲ႔သားသမီးဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖတ္လို႔မရတဲ့ ၾကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ေႏွာင္ထားသလိုပဲ။ မျမင္ရတဲ့ၾကိဳးရဲ႕ခို္င္မာမႈ႕ကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဒီေန႔ထိသက္ေသျပဖို႔ မရႏိုင္ေသးေပမယ့္ ဒီၾကိဳးဟာဘယ္ေလာက္ထိခိုင္မာတယ္ တည္ျမဲတယ္ ျဖတ္ဖို႔ရာပစၥည္းမရိွေသးဘူးဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ မ်က္လံုးနဲ႔မျမင္ဘဲလက္ခံေနၾကရတယ္။ မိဘကလဲသားသမီး ဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး မစြန္႔ပစ္ႏိုင္သလို သားသမီးကလဲ မိဘ ဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး မစြန္႔ပစ္ႏို္င္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္အဲ့လိုေျပာေတာ့ သိပ္လက္ခံခ်င္ၾကမယ္မထင္ဘူး။ မိဘကသားသမီးဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး ပစ္ရိုးထံုးစံမရိွဘူးဆိုတာကို ေက်ေက်နပ္နပ္လက္ခံၾကေပမယ့္ သားသမီးက မိဘကိုမစြန္႔ႏိုင္ဘူးဆိုတာကိုေတာ့ လက္ခံခ်င္ၾကမွာမဟုတ္ဘူး လက္မခံခ်င္လဲလက္ခံရမယ့္အမွန္တရားပါ။ ကၽြန္ေတာ္တခ်ိန္ လူမႈ႕ေရးအလုပ္ ေတြလုပ္တုန္းကေတြ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္ ဆိုးသြမ္းျပီးလူမႈ႕ေရးေဖာက္ျပန္မႈ႕ေတြနဲ႔ ႏိုင့္ထက္စီးနင္း ႏိွပ္ဆက္ကလူျပဳေနတဲ့ မိဘေတြကို မစြန္႔ပစ္ရက္ဘဲ အရိုက္ခံျပီး ရွာေကၽြးေနတဲ့ကေလးေတြကိုေလ. သူတို႔ဘ၀ေလးေတြ သိပ္သနားဖို႔ေကာင္းတယ္။ အဲ့လိုပဲ မူးရူးရိုင္းစိုင္းေနတဲ့ သားဆိုးသမီးဆိုးေတြကို မပစ္ႏိုင္တဲ့ အေမ အေဖေတြကိုလဲေတြ႕ဖူးပါတယ္။ အဲ့လိုပဲ မိဘမဲ့ကေလးငယ္ေလးေတြအမ်ားၾကီးကို ေတြ႕ဖူးသလို သားသမီးမဲ့မိဘေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုလဲဆံုေတြ႕ဖူးပါတယ္။ မိဘတခိ်ဳ႕ရဲ႕တာ၀န္မေက်မႈ႕ တစ္ခုကိုၾကည့္ျပီး မိဘေတြမေကာင္းဘူးလို႔သိမ္းက်ံဳးမေျပာရသလို သားသမီးတခ်ိဳ႕ရဲ႕တာ၀န္မေက်မႈ႕ကိုၾကည့္ ျပီးေတာ့လဲ သားသမီးေတြမေကာင္းပါဘူးလို႔သိမ္းက်ံဳးမေျပာရဘူး။ တအားေကာင္းပါတယ္ဆိုတဲ့မိဘေတြလဲ ရိွသလို တအားေကာင္းပါတယ္ဆိုတဲ့ သားသမီးေတြလဲရိွေနပါတယ္။ မိဘတိုင္းအတြက္သားသမီးတိုင္းက တန္ဖိုးျဖတ္မရသလုိ သားသမီးတိုင္းအတြက္လဲ မိဘတိုင္းက တန္ဖိုးျဖတ္မရပါဘူး။
ပံုေတြမနက္ျဖန္မွတင္ေတာ့မယ္ဗ်ိဳ႕ ဟီး မရိုက္ရေသးလို႔
