Od początku mojej przygody z muzyką, przeszedłem przez wiele gatunków muzyki natrafiając w każdym z nich na bardzo interesujące utwory. W alternatywnym rocku/alternatywie rozkochałem się kilka lat temu w okresie zimowym ze względu na depresyjny, melancholijny styl tych utworów. Pierwsze, najpopularniejsze zespoły na jakie natrafiłem to Alt-J, The XX. Pokochałem je za jednocześnie prostą i poruszającą kompozycję.
Ostatniej zimy podczas zakuwania na sesji, znajoma ze studiów wrzuciła utwór dzisiejszego posta na popularny serwis społecznościowy. Jako że jest osobą o ciekawym guście muzycznym, włączyłem ten kawałek i od razu poszybował na listę moich ulubionych utworów.
Piksele, podobnie jak Alt-J, The XX, również są utrzymane w tym melancholijnym klimacie, który tak świetnie komponuje się z ciemnymi zimowymi popołudniami i ciepłą herbatą z miodem i cytryną.
Jako że zimno i ponuro za oknem, zapraszam do przesłuchania utworu i przejścia w ten jednocześnie ciepły i chłodny skrawek muzyki.
tekst:
Nie starcza mnie,
Po kawałku
W knajpach srajpach,
Myślach, cieniach.
Dyszę w ciszę
Rozłożona
Na pixele
Bez skupienia.
Gęsto w myślach
I pulsują
Szybko skronie.
Jeszcze maile,
Maile, maile
Na iphonie.
W nieobecność
topnieję i
….znikam.
Kulę ogon,
zapadam się
….w krzykach.
Nie starcza mnie,
Po kawałku
W knajpach srajpach,
Myślach cieniach.
Dyszę w ciszę
Rozłożona
Na pixele
Bez znaczenia.
Kawa z pianką
To nie zbliża
do zbawienia.
A w kolejce
Wciąż znajomi
Do lubienia.
Jeszcze gadam,
jeszcze siadam.
Ale ściema…
Jeszcze dźwięki
Esemesa…
…już mnie…nie ma…
# Jeśli Ci się podobało kliknij fallow, niedługo więcej postów ze "skrytą" muzyką.
Dziękuję że czytasz,
Pozdrawiam
JB