ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလိုျဖစ္ခ်င္တယ္
လြန္ခဲ့ေသာနွစ္၃၀ေလာက္က်ြန္ေတာ္ဟာအညာေက်းလက္ေဒသမွာတာဝန္က်တ့ဲေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးပါ။အေရွ႕ကုန္းဆိုတ႔ဲ႐ြာေလးမွာတာဝန္ထမ္းေဆာင္ရတာအရမ္းေပ်ာ္႐ႊင္မိပါတယ္။ဆင္းရဲေပမယ့္ရိုးသားတ့ဲေက်းလက္႐ြာသူ၊႐ြာသားေတြရ႕ဲေဖာ္ေ႐ႊမူ၊ဂရုစိုက္မႈဟာေမ့လို႔မရတ႕ဲအရာေတြပါ။
တစ္ေန႔ကေလးေတြကိုစာသင္ေနတုန္းျပင္ပဗဟုသုတေလးေတြေျပာခ်င္တာန႔ဲေက်ာင္းသားတစ္ေရာက္ကိုေမးျဖစ္တယ္။
ကြၽန္ေတာ္။ ။"သားေမာင္ၿငိမ္းခ်မ္းထပါဦးကြ။သား
ႀကီးရင္ဘာလုပ္မွာလဲ။"
ေမာင္ၿငိမ္းခ်မ္း။ "။ယာပိုင္ရွင္ႀကီးျဖစ္ခ်င္ပါတယ္ဆရာ။"
ကြၽန္ေတာ္။ ။ ေနာက္တစ္ေယာက္ " သမီးေလးမိဂ်မ္းထေျဖပါဦး။"
မိဂ်မ္း။ "။ေက်ာင္းဆရာမျဖစ္ခ်င္ပါတယ္ဆရာ။"
ကြၽန္ေတာ္။ ။" ေအး ေကာင္းတယ္သမီး။ဘာျဖစ္လို႔ဆရာမျဖစ္ခ်င္တာလဲသမီး။"
မိဂ်မ္း။ ။ "ဆရာမေအးေအးကိုခ်စ္လို႔ဆရာမျဖစ္ခ်င္တာပါ။"
ကြၽန္ေတာ္။ ။"သားေလးေက်ာ္ေဇဝင္းထေျဖပါဦး။"
ေက်ာ္ေဇဝင္း။ ။ "ေရခဲေခ်ာင္း ေရာင္းခ်င္ပါတယ္ဆရာ။"`
ကြၽန္ေတာ္။ "။ ေဟ့! ဘာျဖစ္လို႔လဲသား။"
ေက်ာ္ေဇဝင္း။ ။ "ေရးခဲေခ်ာင္းေရာင္းရင္လြယ္အိတ္ထဲမွာပိုက္ဆံေတြအမ်ားႀကီးရိွတယ္ေလဆရာ။"
သူတို႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာရိွတဲ့အျမင္ေလးေတြန႕ဲေျဖၾကတယ္။လယ္သမား သားသမီးကလယ္သမား၊တံငါ သားသမီးကတံငါ အမ်ဳိးမ်ဳိးေျဖေနၾကစဥ္ " ဆရာေရ
ကြၽန္ေတာ္ေကာေျဖလို႔ရမလား" ။ဆုိတ့ဲအသံၾကားလိုက္မိတယ္။ၾကည့္လိုက္ေတာ့ေက်ာင္းသားသံလံုး။ရတာေပါ့သားရဲ႕ သားႀကီးရင္ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ။ေမာင္သံလံုးဟာစာသင္ခံုေပၚမတ္တက္ရပ္ၿပီး "သားႀကီးရင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းျဖစ္ခ်င္တယ္ဆရာ "။ကြၽန္ေတာ္ၾကက္တီးေမႊးညႇင္းေတြထၿပီးေခါင္းနပန္းႀကီးသြားတယ္။
ကြၽန္ေတာ္။ ။ "ဘာ----ဘာျဖစ္လို႔လဲသား။"
ေမာင္သံလံုး။ "။ ပိုက္ဆံထဲမွာဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုပါလို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းျဖစ္ခ်င္တာပါဆရာ။"
လြန္ခဲ့ေသာနွစ္၃၀တုန္းကတစ္က်ပ္တန္မွာဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုပါတယ္ေလ။သူျမင္ဖူးတာကိုေျဖတာပါ။ယခုအခ်ိန္မွာသာ သားေလး ေမာင္သံလံုးကို ေမးခြင့္ရရင္ ေမးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
သားေလး သံလံုး
"ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းျဖစ္ခ်င္ေသးလားလို႔"
