ေမေမေရးဆြဲေသာ ခဲေရးပန္းခ်ီေလးတစ္ခုႏွင့္
ကြၽန္ေတာ့ရဲ႕ ေတာက္တိုမယ္ရ ကဗ်ာ
.
အေမွာင္ထုကိုလည္းမေၾကာက္နဲ႔ အလင္းငွက္ငယ္
႐ွင္းသန္႔ စံပါယ္ႏွင့္ သူ႔ဆံထံုး အလွဆံုးလို႔မွက္မယ္
ေခတ္အညီ ေလွ်ာ္မညႇပ္နဲ႔ အေတာ္ခက္တဲ့ အျဖစ္ကြယ္
.
ေကသာဆံႏွစ္ဖက္ႏွင့္ မာန္႐ွင္းေတာ့လင္းေစမယ္
ထင္းေနဖြယ္သနပ္ခါးက ႐ႈစားလို႔မၿငီးႏိုင္တယ္
ေခတ္သဖြယ္ နင္မလိမ္းနဲ႔ အလွျပဳန္းလို႔မုန္းေစမယ္
