လူတဦး လသားအ႐ြယ္ ကေလးငယ္ကို ခ်ီပိုး၍ လမ္းေလွ်ာက္လာသည္။ အေဝးက လွမ္းၾကည့္လွ်င္ အေဖႏွင့္ သား ကဲ့သို႔၊ ဦးေလးႏွင့္ တူကဲ့သို႔ သဏၭာန္ပင္။
ဖခင္ဟု ထင္ရသူ၏ ဆံပင္တို႔သည့္ နီၾကဥ္ၾကဥ္ျဖစ္လို႔ေနေသာ္လည္း လက္အတြင္းမွ ကေလးငယ္မွာ တေသြးတေမြး ရွိေနသည္။
ေဘာင္းဘီတို အပြ ရွပ္အက်ၤ ီ ပြေရာင္းေရာင္း အသား ညိဳညိဳညစ္ညစ္ျဖင့္ ထိုသူသည္ မ်က္စိ အျမင္တြင္ အမ်ိဳးသား တေယာက္ အသြင္ျဖစ္ေသာ္လည္း စင္စစ္ ထိုက္ထိုက္ အမည္ရွိ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေလသည္။
ပဲခူတိုင္းေဒသႀကီး ေက်ာက္တံခါးၿမိဳ႕နယ္ ပဲႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕သည္ အမ်ိဳးသားကဲ့သို႔ ေျပာင္းလဲ ဝတ္ဆင္ ျပဳမူ ေနထိုင္သည့္ ေယာက်္ားလ်ာ ထိုက္ထိုက္ ေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။
ထိုက္ထိုက္သည္ လယ္ယာ အလုပ္လုပ္သည္။ ေဈးထဲတြင္ ကုန္ထမ္းသည္။ ၿခံရွင္းေပးသည္။ ေဈးေရာင္းသည္။ ပန္းရံ လုပ္သည္။ ေရထမ္းေရာင္းသည္။ ႀကဳံရာ က်ပန္းအလုပ္ျဖင့္ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ျပဳေနသူျဖစ္သည္။
အမ်ိဳးသားတေယာက္ကဲ့သို႔ အၿမဲတေစ ေနထိုင္တတ္ၿပီး အပြင့္႐ိုက္ JJ ေဘာင္းဘီပြကို ဝတ္ဆင္ထားကာ သြားတို႔ သည္ ကြမ္းစားသည့္ ဒဏ္ေၾကာင့္ မည္းညစ္ေနသည္။ အျပဳအမူအေနအထိုင္ႏွင့္ အေျပာအဆို ႐ုပ္ရည္ကို ၾကည့္မည္ ဆိုလွ်င္ လုံး၀ အမ်ိဳးသားတေယာက္ ပုံစံအျပည့္ ျဖစ္သည္။
သူသည္ ထိုကဲ့သို႔ ဝတ္ဆင္ျပဳမူ ေနထိုင္ေသာ္လည္း ေယာက်္ားတို႔၏ ကာမ မာယာႏြံေတာမွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ ထိုက္ထိုက္ အသက္ ၃၅ ႏွစ္အေရာက္တြင္ လိင္အၾကမ္းဖက္မႈ ခံခဲ့ရသည္။
“က်ေနာ္ အလုပ္ထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ရံဖန္ရံခါ အရက္ ေသာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မူးေအာင္ မေသာက္ဘူး။ မမူးေအာင္ အၿမဲထိမ္းၿပီး ေသာက္တယ္။ အဲဒီေန႔ကေတာ့ က်ေနာ္ နည္းနည္းေလးေသာက္ၿပီး သတိလစ္သြားတာ။ ဘာမွ သတိမရေတာ့ဘူး။ ဒီေကာင္ သက္သက္ယုတ္မာတာ” ဟု ထိုက္ထိုက္က ေျပာျပသည္။
တၿမိဳ႕တည္းသားခ်င္း ငယ္ေပါင္းမ်ားထဲမွပင္ ျပန္လည္ေစာ္ကားခဲ့ျခင္းျဖစ္ကာ ကူညီေဖးမသလိုႏွင့္ တမင္ရည္႐ြယ္ခ်က္ ရွိရွိ အႏိုင္က်င့္ ခံခဲ့ရသည္။ စားဝတ္ေနေရး မေျပလည္၍ ဝမ္းစာေရးအတြက္ အရက္အတူတူ ေသာက္မိရာမွ ေစာ္ကား ခံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုသို႔ လိင္အၾကမ္းဖက္ ခံရၿပီးေနာက္ ၄ လခန႔္အၾကာ ကိုယ္ဝန္ရွိေၾကာင္း ထိုက္ထိုက္ သိလာသည္။ ထိုအခါ ကေလး အေဖနာမည္ ေဖာ္ရန္အတြက္ ေစာ္ကားခဲ့သူကို ဖြင့္ဟေတာင္းပန္ရာ ထိုသူက အျခားတၿမိဳ႕ တ႐ြာသို႔ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္သြားခဲ့သည္။
ယခုခ်ိန္အထိ ထိုသူ ဘယ္ေရာက္၍ ဘယ္ေပါက္ေနမွန္းပင္ မသိရေတာ့၊ ယေန႔အခ်ိန္ထိ ထိုက္ထိုက္ကို ေစာ္ကားခဲ့သူ သည္ မည္သူ မည္ဝါျဖစ္ေၾကာင္းကို ထိုက္ထိုက္မွ လြဲ၍ မည္သူမွ် မသိရေပ။
အမ်ိဳးသားကဲ့သို႔ ေနထိုင္သည့္ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ အတြက္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ ကေလးေမြးဖြားရန္သည္ သာမန္ အမ်ိဳးသမီး တဦးထက္ ပိုခက္ခဲခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ ထိုကေလးကို ဖ်က္ခ်မည့္အေတြး တႀကိမ္တခါမွ် မေတြးမိဘဲ သတၱိရွိရွိ ေမြးဖြားရန္သာ ထိုက္ထိုက္ ႀကိဳးစား ေနခဲ့သည္။ သူ႔ကို ပတ္ဝန္းက်င္က ကဲ့ရဲ႕သည္။ ေဖးမသူ မရွိ၊ ကူညီသူ မဲ့ေနခဲ့သည္။
“ေျပာေတာ့ ေယာက်္ာေလးလိုေနတယ္၊ အခုေတာ့ ဗိုက္ႀကီးေနၿပီေလ၊ ေယာက်္ားစိတ္သာ ေပါက္ေနတာ အခုေတာ့ ၾကည့္ပါလားလို႔ က်ေနာ့္ကို ကဲ့ရဲ႕တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္စားရမွာ၊ ကိုယ္မိုက္လို႔ ကိုယ္ခံရတာဆိုၿပီး အလုပ္ေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတယ္။ သူမ်ား အိမ္လည္း သြားမလည္ဘူး၊ သူမ်ားေတြနဲ႔လည္း မေတြ႕ေတာ့ဘူး” ဟု ထိုက္ထိုက္ က ေျပာျပသည္။
သူသည္ လူမွန္း သိတတ္စကတည္းက အမ်ိဳးသားကဲ့သို႔ ေနထိုင္ႀကီးျပင္းခဲ့ၿပီး အမ်ိဳးသားစိတ္သာ ရွိခဲ့သူျဖစ္သည္။ ေယာက်္ားမက် မိန္းမမက် ပုံစံျဖစ္သျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္က ႏွိမ္ခ်ဆက္ဆံသည္။ ေက်ာင္းမတက္ခဲ့ရသျဖင့္ စာမေရးတတ္ မဖတ္တတ္၊ သူတပါး ခိုင္းဖတ္ အျဖစ္ ႀကီးျပင္းခဲ့ရသည္။
မိဘ အိမ္ေထာင္ေရးသည္လည္း ဖခင္ျဖစ္သူက အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္သျဖင့္ ငယ္စဥ္ကတည္းက အေမႏွင့္သာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရသည္။ ေကာက္စိုက္စားခဲ့ရသည္။ အ႐ြယ္ ေရာက္လာသည့္အခါ ပန္းရံလိုက္လုပ္သည္။
မိဘႏွစ္ပါးလုံး ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီးေနာက္ သူ႔တြင္ အစ္မတေယာက္သာ ရွိေတာ့သည္။ အစ္မေနအိမ္တြင္ ခိုကပ္ေနထိုင္ရင္း အစ္မ ျဖစ္သူ၏ ေယာက်္ားႏွင့္ အဆင္မေျပသျဖင့္ အသိတေယာက္၏ ေဈးထိပ္က ကြမ္းယာတဲတြင္ သြားေရာက္ ေနထိုင္ရသည္။
ထိုသို႔ မိသားစု၏ အျပင္ဘက္တြင္ သြားေရာက္ ေနထိုင္ရသည့္အခါ အေပါင္းအသင္းသည္သာ မိသားစုျဖစ္လာခဲ့ သည္။ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးမည့္ မိသားစု မရွိေတာ့သည့္အခါ အႏၲရာယ္က တံခါးမရွိ ဓားမရွိ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ ေတာ့သည္။
ေစာ္ကားခံရၿပီးေနာက္ ကိုယ္ဝန္ ရွိလာသည့္အခါ မိသားစုက မေစာင့္ေရွာက္ေပးသည့္ အျပင္ မိသားစုကို အရွက္ခြဲ သည္ ဟူ၍ ထပ္မံ စြပ္စြဲခံရျပန္သည္။ မိသားစု၏ ေႏြးေထြးမႈ၊ ႏွစ္သိမ့္အားေပးမႈ မရရွိခဲ့ပါ။ ပတ္ဝန္းက်င္၏ ရႈတ္ခ်မႈ တို႔ျဖင့္ ထိုက္ထိုက္၏ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္သည္ ဘ၀ ခါးသီးခဲ့သည္။
သို႔ႏွင့္ ထိုက္ထိုက္တေယာက္ ကိုယ္ဝန္လရင့္လာသည္။ ပဲႏုတ္၊ လယ္လုပ္၍ စားဝတ္ေနေရးကို ေျဖရွင္းေနရင္း ကိုယ္ဝန္ ၇ လ ေရာက္လာသည့္အခါ ဖဒိုၿမိဳ႕မွ ကိုစိုးထိုက္ ဆိုသူ၏ အကူအညီျဖင့္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕က “ျမင့္မိုလ္ေမတၱာ ခိုနားရာေဂဟာ” ေခၚသည့္ Single Mother တို႔ ေဂဟာသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ သူႏွင့္ အလားသဏၭာန္ခ်င္း ဆင္တူ သည့္ ဖခင္အမည္မေဖာ္ႏိုင္သူ မိခင္ေလာင္းမ်ားႏွင့္အတူ ၂ လခြဲ ေနထိုင္ခြင့္ ရခဲ့သည္။
သန္လ်င္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၿပီးေနာက္ ပထမဆုံး ကိုယ္ဝန္အပ္ခ်ိန္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ သန္လ်င္ေဆး႐ုံး၌ ဗိုက္အပ္ရန္ အတြက္ ဖခင္နာမည္ အလုပ္အကိုင္ ေမးျမန္းခ်ိန္ ထိုက္ထိုက္ တေယာက္ ေခါင္းမီးေတာက္ခဲ့သည္။
“ေဆး႐ုံက အေဖနာမည္ေမးေတာ့ ဘယ္သူ႔ ေျပာလို႔ ေျပာရမွန္း မသိဘူး။ ဒါနဲ႔ အတူသြားတဲ့ ဗိုက္ႀကီးသည္ေတြကို ေဟ့ေကာင္ေတြ ငါ့ေယာက်္ား နာမည္ ဘယ္သူလဲလို႔ လွမ္းေမးရတယ္။ အဲဒီ အခါ အတူလာတဲ့လူေတြက ကိုစိုးထိုက္ လို႔ ေျပာလိုက္လို႔ ေျပာလို႔ အေဖ နာမည္ ကိုစိုးထိုက္လို႔ ေျပာလိုက္ရတယ္။ ေနာက္တခါ ဘာလုပ္လဲ ေမးေတာ့ သူတို႔ ကို ပဲ လွမ္းေမးရျပန္တယ္။ သူတို႔ကလည္း ပန္းရံလုပ္တယ္ ေျပာလိုက္ဆိုလို႔ အဲဒီလို ေျပာလိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ ကေလး အေဖက ပန္းရံလုပ္တဲ့ စိုးထိုက္ ျဖစ္သြားတယ္” ဟု ထိုက္ထိုက္ က ေျပာျပသည္။
ထိုက္ထိုက္သည္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္သည္ ျဖစ္ေနေသာ္လည္း လမ္းေလွ်ာက္ပုံမွအစ အျပဳအမူ အားလုံးသည္ ေယာက်္ား တေယာက္ ေနထိုင္ပုံအတိုင္း ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး အျခား ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္အတူ ေနထိုင္ရ၍ “မိန္းမေတာထဲ ေနရတာ စိတ္ညစ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္”ဟု အၿမဲ ညည္းညဴ တတ္သည္ဟု Single Mother ေဂဟာမွ တာဝန္ခံ ေဒါက္တာ ျမတ္စႏၵာသက္က ေျပာျပသည္။
“ထိုက္ထိုက္က အျခားသူေတြနဲ႔ မတူဘူး။ သူက ႐ိုးသားတယ္။ ဗိုက္သြားအပ္တဲ့ေန႔က ဘိုေကနဲ႔ ဗိုက္ႀကီးသည္ ဆို ေတာ့ အျခားလူနာေတြက ဘယ္ကလာတာလဲ ဘာညာနဲ႔ စပ္စုၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူက ခိုနားရာက မဗိုက္ေတြ အားလုံးကို လက္ညိဳးေလးနဲ႔ဝိုင္းျပၿပီး က်ေနာ္တို႔အားလုံးက ေယာက်္ားမရွိဘဲ ဗိုက္ႀကီးရင္လာေနၿပီး ကေလးေမြးတဲ့ေဂဟာက လာတာလို႔ေျပာတာ” ဟု ေဒါက္တာ ျမတ္စႏၵာသက္ က ေျပာသည္။
ေမြးလာမည့္ ကေလးသည္ မိန္းကေလးျဖစ္ပါက သူ႔ကဲ့သို႔ မလုံၿခဳံမည္စိုး၍ Single Mother ေဂဟာတြင္ ထားရစ္ခဲ့မည္ ျဖစ္ၿပီး ေယာက်္ားေလးျဖစ္ပါက ကေလးလက္ဆြဲက ဘဝတိုက္ပြဲဝင္မည္ဟု ေျပာဆိုေနခဲ့သည့္ ထိုက္ထိုက္ တေယာက္ သားေယာက်္ားေလး ေမြးဖြားခဲ့သည္။
“ေယာက်္ားပဲ။ ဘာပူစရာမွ မလိုဘူး။ က်ေနာ္ အလုပ္လုပ္တဲ့နား ခ်ထားလိုက္႐ုံပဲ။ သားအမိႏွစ္ေယာက္ အလုပ္တူတူ လုပ္မယ္။ တေန႔က်ရင္ ဒီေကာင္ က်ေနာ့္ကို ေရတခြက္ေတာ့ ခပ္တိုက္ဦးမွာ”ဟု ထိုက္ထိုက္က ဆိုသည္။
ပညာမတတ္ ေငြေၾကးမရွိ၊ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမရွိ၊ လင္ေယာက်္ား ဘယ္ဆီေနမွန္းမသိေသာ ထိုက္ထိုက္၏ မိခင္ ေမတၱာႏွင့္ သူ၏ သတၱိကို ေလးစားမိပါသည္။ သား ေယာက်္ားေလးမို႔ ကေလးလက္ဆြဲ ဘဝတိုက္ပြဲဝင္ရန္ စဥ္းစားေနသည္။ သူ႔ဘဝတြင္ သူ၏ ေသြးသားရင္းခ်ာ သားတစ္ေယာက္ ရရွိၿပီျဖစ္၍ ေရတစ္ခြက္ ခပ္တိုက္လွ်င္ပင္ သူေမြးရက်ိဳး နပ္ၿပီဟု ေျပာဆိုေနခဲ့သည္။
ကေလးေမြးဖြားၿပီး ရက္အနည္းငယ္အၾကာ သူႏွင့္အတူ သူ၏ သားငယ္ကို ေခၚကာ ႀကိဳဆိုသူ မရွိသည့္ သူေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားခဲ့သည္။ သူအိမ္ျပန္လာမည္ကို ႀကိဳတင္ ဖုန္းဆက္ထားေသာ္လည္း ျပန္မလာႏွင့္ဟုသာ ႏွင္လႊတ္ေန သည့္ မိသားစုကို ရင္ဆိုင္ရန္ သူ႔တြင္ သားကေပးသည့္ ေမတၱာ ခြန္အားတခုသာ ရွိသည္။ ထိုေမတၱာေၾကာင့္ ထင္ပါ သည္ ဆူပူႏွင္လႊတ္ ေနၾကသည့္ အစ္မ ေနအိမ္တြင္ သူ ေနထိုင္ခြင့္ ရခဲ့ပါသည္။
အစ္မျဖစ္သူ မေအးေအးႏြယ္ က “က်မ သားေတြက လူပ်ိဳအ႐ြယ္ေတြ ဆိုေတာ့ ရွက္ၾကတယ္။ က်မကပဲ သူတို႔ကို အေမ့မွာ ဒီညီအစ္မေလး ႏွစ္ေယာက္ရွိတာ ဘယ္လို ပစ္ရက္မလဲလို႔ စည္း႐ုံး ငိုယိုေျပာၿပီး အိမ္ေပၚ ျပန္ေခၚထားရ တယ္။ သူ႔မွာ ကေလးငယ္ငယ္နဲ႔ ေနစရာမရွိ ေဆြမရွိ မ်ိဳးမရွိနဲ႔ ဆိုေတာ့ က်မမွ မၾကည့္ရင္ ဘယ္သူၾကည့္မလဲေလ၊ သူစိမ္းေတြကေတာင္ ကေလးေမြးေပး လုပ္ေပးၾကတာ၊ က်မက ေသြးသားရင္း လက္ခံေပးရမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်မ ေယာက်္ားက အရက္မူးလာရင္ တအားေသြးဆိုးတာ အိမ္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာရတဲ့ ရက္ တရက္မွ မရွိဘူး။ သူ႔ ဘဝေလး ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ က်မကလည္း ဘာမွ လုပ္မေပးႏိုင္ဘူး” ဟု ေျပာသည္။
ထိုက္ထိုက္ အစ္မျဖစ္သူ မိသားစုသည္ သာမန္ တရက္လုပ္ တရက္စားရသည့္ မိသားစုျဖစ္ကာ သားသမီး ငါးေယာက္ ရွိသည္။ ထိုမိသားစုႏွင့္အတူ ဝမ္းမဝလည္း ေက်ာတခင္းစာ ရ႐ုံျဖင့္ သားအမိႏွစ္ေယာက္ တစ္ဘ၀ ရင္ဆိုင္ေနရသည္။
ယခုဆိုလွ်င္ ကေလးမွာ ေလးလေက်ာ္လာၿပီ ျဖစ္သည္။ ကေလးကို ခ်စ္ခင္ၾကသူမ်ားက ေတာင္းၾကေသာ္လည္း “က်ေနာ္မွ ဒီေကာင့္ကို မခြဲႏိုင္ေတာ့တာ” ဟု ထိုက္ထိုက္က ျပန္ေျဖသည္။
Single Mother တေယာက္ ျဖစ္ေနေပမယ့္ တကိုယ္တည္း ရဲဝံ့စြာ၊ ကေလးတစ္ေယာက္ ခ်ီပိုး၍ ေကာင္းမြန္စြာ အသက္ ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ေနသည့္ ထိုက္ထိုက္ ထမင္း မစားရသည့္ ရက္မ်ားပင္ ရွိခဲ့ပါသည္။
ကိုယ္တိုင္က ေျခေထာက္တြင္ ဖိနပ္မပါဘဲ ကေလးကို ဦးထုပ္ေဆာင္း၊ ထီးေဆာင္းကာ အလုပ္သြားလုပ္ရာ ေနရာ တိုင္း ေခၚယူေနသြားတတ္သည့္ ထိုက္ထိုက္၏ မိဘေမတၱာကို မေလးစားဘဲ မေနႏိုင္ေအာင္ပင္။
ေနပူထဲ ေခြၽး႐ႊဲ႐ႊဲျဖင့္ သားငယ္ကို ခ်ီးပိုး၍ မေမာႏိုင္ မပန္းႏိုင္ တကိုယ္တည္း ေမြးဖြား ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနသည့္ ထိုက္ထိုက္လို မိခင္စိတ္ ထားႏိုင္မႈကိုလည္း အတုယူ အားက်မိပါသည္။
ထိုေၾကာင့္ မည္မွ် ခက္ခဲပင္ပန္းသည့္ ဘဝမ်ိဳးျဖစ္ေနပါေစ မိမိ၏ ေသြးသားကို ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးတတ္ေသာ၊ တာဝန္ယူ တတ္ေသာ၊ တန္ဖိုးထားတတ္ေသာ လူ႔အသိုက္အဝန္းတခု ျဖစ္ေပၚလာရန္ ဆႏၵ ျပဳလိုက္ရပါေတာ့သည္။ ။
Ref-hein si thu facebook
CREDIT IRRAWADDY
