ၾသဂတ္ ရဲ႕ အေတာမသတ္တဲ႔ မိုးစက္ေတြထဲ
ကယ္သူမဲ႔ မိသားတစ္စု
အေဖာ္ျပဳဖို ့ လူေဝး ....
အိုမင္းတဲ႔ ဝါးထရံၾကားက
အိမ္ေထာင္ဦး စီးဆိုတဲ႕ငါ ။
ဒီေရအလား တရိပ္ရိပ္မ်ားလာေနတဲ႔
နန္ ့အင္းကာဆိုတဲ႔ ေခ်ာင္းနံေဘး
ႏြားေလးနဲ႔ လယ္လုပ္ရင္း
မိသားစုဝမ္းစာ ရွာေဖြလို ့ေနခဲ႔ၾကတာပါ။
ညိုးငယ္စိတ္ပ်က္ ေဖ်ာ့ေတာ့တဲ႔မ်က္ဝန္းအစံု
အိမ္သူနွင့္ခ်စ္သမီး ေသာကအပူမီးပြါးေနခဲ႔တာကို
ငါ ဘယ္လိုေျဖျငိမ္းေစနိုင္မလဲ ။
မိုးမင္းရယ္ အျငိဳးမျပင္းပါနဲ႔ေတာ့
မိုးလင္းဖို ့ေဝးေနေသးသခိုက္မို ့
ထိုးဆင္းေနတဲ႔ ေခ်ာင္းေရကို
ထရံၾကားက လ်ွပ္စီးနဲ႔ ေမ်ွာ္ၾကည့္ရင္း
သက္ျပင္းကို အခါခါခ်
ကိုယ္စီေသာကေတြနဲ႔ေပါ့ ။
ဒီတစ္ႏွစ္လယ္ေအာင္ရင္ တို ့အိမ္ေဆာင္ျပင္မယ္လို ့
လယ္ၾကီးသူအိပ္မက္ ဒီတစ္ခါပ်က္ျပန္ေပါ့။
ဆိုးညွစ္တဲ႔ ဒီေရ ....ပ်ိဳးစိုက္ခဲ႔ဒီလယ္ေျမေလး
ႏြံအတြင္းသက္ဆင္း ဝပ္စင္းလို ့သြားျပန္ျပီ ။
ေၾသာ္ လယ္သမားဘဝ
ရွာစားဖို ့ ရင္ေလး ေရွ႕တစ္နွစ္ေပါ့
ရွင္မေရ ခါတစ္လံုးေမြးၾကဦးစို ့ေလ။
