ဗုဒၶရုပ္ပြါးေတာ္ကို သီဟို႒္ကြ်န္းမွ အဓိ႒ာန္ျဖင့္ ေက်ာက္
လွည္းဘီးေပၚကို ပလႅင္ခံကာ သမုဒၶရာသို႔ ေမ်ွာလိုက္
ျပီး က်ိဳက္ထိုျမိဳ႕ရွိေခ်ာင္းရိုးတစ္ခု အတြင္းသို႔ဝင္ေရာက္
ဝင္ေရာက္လာသည္ကို ႏြားစာရိတ္ေနေသာ ဦးထြန္းေဘာ္
ကေတြ႔ရွိသျဖင့္ ရြာမွလူမ်ားကိုေျပာျပရာ တဆင့္စကား
တဆင့္ျကားျပီး လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ ျကေလသည္။
ထိုေနာက္ ေခ်ာင္းရိုးထဲဆင္း၍ ျကိုးျကီးမ်ားျဖင့္ ဆဲြယူ
တင္ေဆာင္ရာ မူလေနရာမွာတင္ စံပယ္လွ်က္ရွိေနေလ
သည္။ ။ ။ ယခင္မွ အဆက္… …
ထိုသို႔ေသာသတင္းကို သူေဌးျကီး ဦးဖိုးေထာ္၊ ဇနီး
ေဒၚလံုမ အျပင္ ဗ် ဂၣမင္းျကီးတို႔ လည္း ခ်က္ခ်င္း
ေရာက္လာျကသည္ဟုဆိုသည္။သူေဌးျကီးလင္မ
ယား ကိုးကြယ္ေသာ ဘုရားသံုးဆူေတာင္မွ မဟာ
ဂုရုရေသ့ျကီး လည္းေရာက္ရွိလာသည္။ေက်ာက္တံုး
ဟူလွ်င္ေရျမဳပ္ျမဲ ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခု ေက်ာက္လွည္း
ဘီးျကီးသည္ေရေပၚတြင္ေပၚေနသည္မွာ ရုပ္ပြါးေတာ္
၏တန္ခိုးေျကာင့္သာျဖစ္ေပမည္ဟု စဥ္းသားမိေလ
သည္။မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် ပင့္ေဆာင့္၍လဲ
မရျခင္းမွာလဲ သီလသမာဓိႏွင့္ျပည့္စံုေသာ ဘုရားဒါ
ယကာျဖစ္ထိုက္သူမဟုတ္ေသး၍ ေခ်ာင္းအတြင္းမွ
ပင့္ေဆာင္၍ မရျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္ဟု လူအေပါင္း
တို႔က အမ်ိဳးမ်ိဳးေဝဖန္ေျပာဆိုျကေလသည္ဟုစာေပ
မ်ားတြင္ဖတ္ရွဴ႕ရပါသည္။
မည္သူမွပင့္ေဆာင္၍မရသျဖင့္ ဗ် ဂၣမင္းျကီး ကိုယ္
ေတာ္တိုင္ေခ်ာင္းရိုးထဲဆင္းျပီး ပင့္ေဆာင္ေလသည္။
ထိုသို႔ပင္ေဆာင္ေသာ္လည္း မူလေနရာမွာပင္ တည္
ရွိေနေလသည္။ပင္ေဆာင္၍မရသည္ကို မဟာဂုရုရ
ေသ့ျကီးျမင္ေသာ္ သူေဌးျကီးဦးဖိုးေထာင္အားဆင္း
၍ပင့္ေဆာင္ေစသည္။ သူေဌးျကီးလဲ အားရဝမ္းသာ
စြာျဖင့္ဆင္း၍ပင့္ေဆာင္ေလသည္။ သူေဌးျကီးအမ်ိဳး
မ်ိဳးျကိုးစားေသာ္လည္း ဗုဒၶရုပ္ပြါးေတာ္မွာ မူလေနရာ
တြင္ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ပင္စံပယ္ေနေလသည္။
တဖန္ရေသ့ျကီးသည္ ေဒၚလံုမေျပာေသာ အိမ္မက္
ကိုသတိရရွိျပီး ေဒၚလံုမအားဆင္း၍ ပင့္ေဆာင္ေစ
ျပန္သည္။ေဒၚလံုမလဲ သူ၏အိမ္မက္မက္ထားသည္
ကိုသတိရျပီးလွ်င္ ရေသ့ျကီးေျပာေသာ အိမ္မက္နိ
မိတ္ေကာက္ေပးပံုကို နားတြင္ျကားေယာက္လာ
ေလသည္။ေဒၚလံုမ သည္ဘုရားကိုအာရံုျပဳ၍
ျကည္ညိဳစြာ ဖူးေဖာ္ကန္႔ေတာ့ေလသည္။ ထိုသို႔
ဖူးေမွ်ာ္ကန္ေတာ့ျပီးလ်ွင္ အနီးနားတြင္ ရပ္ျကည့္
ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကိုက္ထားသည့္ ဗိုင္း
ေထာင့္ခ်ည္လံုးကို ခဏငွားယူျပီးလိုသေလာက္
ခ်ည္ကိုျဖတ္ျပီးလွ်င္ ေရထဲသို႔ဆင္းေလသည္။
ေရထဲသို႔ဆင္းျပီး ေက်ာက္လွည္းဘီးျကီးကို ရစ္
ပါတ္ေလသည္။ ထိုသို႔ရစ္ပါတ္သည္ကို လူထုျပင္
လွ်င္ လူတို႔၏သဘာဝအတိုင္း ကဲ့ရဲ႔ျကကုန္သည္။
လူေပါင္းမ်ားစြာခြန္အားျဖင့္ ျကိုးျကီးျကိုးငယ္ အ
သြယ္သြယ္ျဖင့္ ပင့္ေဆာင္သည္ကိုပင္မရေသာရုပ္
ပြါးေတာ္ကို အပ္ခ်ည္ ျဖင့္ရစ္ပါတ္ ပင့္ေဆာင္သည္
မွာမျဖစ္နိုင္ဟု ျပက္ရယ္ျပဳျကေလသည္။
မဟာဂုရု ရေသ့ျကီးကလဲ "ဘုရားဒါယိကာ ျဖစ္
ထိုက္က ပင့္ေဆာင္၍ ရနိုင္ေပလိမ့္မည္။ျပက္ရယ္
မျပဳျကေလနွင့္" ဟုေျပာဆိုမွ လူထုျကီးလဲ ေဒၚလံု
မ ဘုရားပင့္ေနသည္ကို တိတ္ဆိတ္စြာ ျကည့္
ျကကုန္သည္။
ေဒၚလံုမလည္း "အိပ္မက္အရ ဘုရားဒါယိကာ
ျဖစ္ထိုက္က ဤခ်ည္ျကိုးျဖင့္ ဆဲြရံုမ်ွျဖင့္ ကမ္းစပ္
သို႔ အခက္ခဲမရွိ အလိုလို ျကြေတာ္မူပါဘုရား" ဟု
အဓိ႒ာန္ျပဳကာဆဲြတင္ေလသည္။ ထိုအခါမွ ရုပ္ပြါး
ေတာ္သည္ ေက်ာက္လွည္းဘီးျကီးနွင့္ အတူကမ္း
စပ္သို႔ျကြလာပါေတာ့သည္။ ေဒၚလံုမကိုလဲ လူထု
ျကီးက တရိုတေသ တေလးတစားအေလးေပး
ဆက္ဆံျကလာသည္ဟုဆိုေလသည္။
ထိုေနာက္ ရုပ္ပြါးေတာ္ျမတ္အား ေရေကာင္းေရး
သန္႔၊ အေမႊးန႔ံသာရည္တို႔ျဖင့္ ေကာင္းစြာသြန္း
ေလာင္းသပၸာယ္ျကျပီး ရွိခိုးပူေဇာ္ျကေလသည္။
ထိုအခါ ရုပ္ပြါးေတာ္ျမတ္သည္ သက္ရိွထင္ရွား
ဘုရားရွင္ကဲ့သို႔ မ်က္ေတာင္တဖ်က္ဖ်က္ ခတ္
လာေလသည္ ကို ဘုရားဖူးလူထု ျကီးမ်က္ဝါး
ထင္ထင္ေတြ႔လိုက္ ရေသာအခါ အလြန္အံ့ျသ
ျပီးျကည္ညိဳသဒၶါထက္သန္စြာရွိခိုးပူေဇာ္ျကကုန္
ေလသည္။
ထိုေနာက္ မင္းနွင့္တကြ ျပည္သူအေပါင္းတို႔က
ရုပ္ပြါးေတာ္အား ကုန္းတြင္းပိုင္းသို႔ ပန္းရထား
ျဖင့္ပင့္ေဆာင္ျကေလသည္။လမ္းခုလတ္ ယခု
တည္ရွိရာ ဂႏၶကုဋီတိုက္ေနရာသို႔ေရာက္ေသာ
အခါ လံုးဝလွဳပ္ရွားမွဳမရေတာ့ေပ။ ပန္းရထား
ကိုဆက္ျဖင့္ဆဲြေလရာ ဆင္ပင္မဆဲြနိုင္ပဲ ငယ္
သံပါေအာင္ ေအာ္ျမည္ရသည္ဟုေလ့လာေတြ႔
ရွိရသည္။ထိုအခါ ျပည္သူလူထုက ရုပ္ပြါးေတာ္
ျမတ္သည္ ယခုရပ္တန့္သည့္ ေနရာတြင္ ကိန္း
ဝပ္စံပယ္လိုသည္ထင္၍ ယခုရပ္တန့္သည္ေန
ရာ ကိုရွင္းလင္းျပဳျပင္၍ ရုပ္ပြါးေတာ္ျမတ္ကို
အေရွ႕ဘက္သို႔မ်က္နွာစံပယ္ေစလွ်က္ ယာယီ
ဂႏၶကုဋီတိုက္ တည္ေဆာက္ျကေလသည္။
မင္းျကီးသည္ ရုပ္ပြါးေတာ္ျမတ္အားေစာင့္
ျကည့္ရန္ ေန့ည တာဝန္ခ်ထားေပးေလသည္။
အေရွ႕ဘက္သို႔ မ်က္နွာမူျပီး သီးတင္းသံုးေန
ေသာရုပ္ပြါးေတာ္သည္ မည္သူတစ္ဦးတစ္
ေယာက္မွ လွည့္ေပးျခင္းမရွိပဲ မည္သည့္အခ်ိန္
ကအေနာက္ေတာင္ဘက္အရပ္သို႔ မ်က္နွာ
ေတာ္လွည့္ေနသည္ကိုမသိလိုက္ျကပဲ ထူဆန္း
စြာ ဖူးေတြ႔ရေလသည္။ထိုသို႔ယာယီေက်ာင္း
ေတာ္တည္ေဆာက္ေနစဥ္ ယခုေနရာမွ အလံ
နွစ္ဆယ္ခန္႔ေဝးေသာကုန္းျမင့္တခုေပၚဝယ္
အေနာက္ေတာင္အရပ္သို႔ မ်က္နွာမူလ်က္
ေက်ာက္လွည္းဘီးေပၚ၌ သီးတင္းသံုးစံပယ္
ေတာ္မူသည္ကိုထက္မံ ေတြရွိ ဖူးေတြ႔ျကရေလ
သည္။ထိုေျကာင့္ေျမေနရာ ရွာသူမ်ားလဲေနာက္
ထက္ေျမေနရာမရွာေတာ့ပဲ
ကုန္းျမင့္ေနရာတြင္သာ ဂႏၶကုဋီ တိုက္ေက်ာင္းေဆာင္
တည္ေဆာက္ျကေလသည္။( အေနာက္ေတာင္အရပ္
သည္ သီဟိုဠ္ ဘက္ရွိသည့္ အရပ္ဟုသိရွိရပါသည္။)
ေက်ာင္းေဆာင္ျကီးတည္ေဆာက္ျပီးသည့္အခါ ရုပ္ပြါး
ေတာ္ျမတ္အားတဖန္ အေမႊးနံ႔သာမ်ားျဖင့္သန္႔စင္ေတာ္
မူေလသည္။ ဤတြင္ရုပ္ပြါးေတာ္ လပ္ယာဘက္မ်က္ခံုး
ေတာ္အထက္နားတြင္ မွဲ႔ တစ္လံုးေတြ႔ရွိေလသည္။
ထိုမွဲ႔ေတာ္ကို အမည္းစက္ ထင္မွတ္ျပီး အထပ္ထပ္
ပြတ္တိုက္ေဆးေျကာရာလဲေပ်ာက္သြားျခင္းမရွိဘဲ
ပို၍ ထင္ထင္ရွားရွားေပၚထြက္လာေလသည္။
ထိုေနာက္ ေရႊသကၤန္းကပ္လွဴပူေဇာ္ရန္ေရႊဆိုင္းတို႔
ျဖင့္ေရႊခ်ေလသည္။ ထိုမွဲ႔ေနရာအမည္းစက္ေပၚတြင္
ထပ္ျပီးေရႊဆိုင္းမ်ားအထပ္ထပ္ခ်ထားေလသည္။
ေရႊအထပ္ထပ္ခ်ျပီး တစ္နာရီေလာက္အျကာတြင္
ထိုမွဲ႔ေတာ္မွာ ေပၚျမဲအတိုင္းေပၚေနျပန္သည္။
ေရႊခ်သူတို႔က ေရႊခ်နည္းသည္ အထင္ျဖင့္ တစ္ျပန္
ထူနိုင္သမ်ွ ထူေအာင္ ေရႊဆိုင္းအထပ္ထပ္ ေရႊခ်
ျကျပန္သည္။ေနာက္ေပၚျမဲအတိုင္းေပၚေနေျကာင္း
ေတြ႔ရွိရေလသည္။ဤသို႔မွ မွဲ႔ေတာ္သည္ မွဲ႔ရွင္ေတာ္
ျဖစ္ေျကာင္းသိရေလေတာ့သည္ဟု ေလ့လာေတြ႔ရွိ
ရပါသည္။ထိုအခ်ိန္မွစ၍ "မွဲ႔ရွင္ေတာ္ဘုရား" ဟုအ
မည္တြင္လာေလသည္။ က်ိဳက္ေပါေလာ အမည္တြင္
သည္မွာလဲ မြန္စကားမွကာလေရြ႔လ်ားလာ၍
"က်ာတ္ပေလာ့"မွ "က်ိဳက္ေပါေလာ"ဟု၍ျဖစ္လာ
ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုအေျကာင္းကို ေရးလွ်င္ျပီးဆံုး
ေတာ့မည္မထင္။ေနာက္ ျကံဳျကိုက္မွပဲ ေရးသား
ေဖာ္ျပပါေတာ့မည္။
ရုပ္ပြါးေတာ္၏ ဥာဏ္ေတာ္မွာ ၃ေပ ၆လက္မ၊ ေနာက္
ေအာက္ခံဖံုမွာ ၆ လက္မ၊ တင္ပ်ဥ္ေခြ ဒူးေတာ္နွစ္
ဘက္အက်ယ္ ၂ေပ ၆လက္မ၊ ပလႅင္အျမင့္ ၄ေပ
၇လက္မ ရွိပါသည္။
-ထိုရုပ္ပြါးေတာ္ျမတ္ကို မ်က္လံုးေတာ္အစံုတို႔သည္
မ်က္ေတာ္ခတ္ကာ ပကတိမ်က္လံုးေတာ္ကဲ့သို႔
တည္ရွိေတာ္မူေသာေျကာင့္
"က်ိဳက္ေပါေလာမ်က္ရွင္ေတာ္ဘုရား"
ဟူ၍လည္းေကာင္း၊
-ရုပ္ပြါးေတာ္ျမတ္ လက္ယာဘက္ မွဲ႔ေတာ္တစ္ခုထူး
ထူးျခားျခားေပၚထြက္လာေသာေျကာင့္
က်ိဳက္ေပါေလာ မွဲ႔ရွင္ဘုရား"ဟူ၍လည္းေကာင္း၊
-မ်က္နွာေတာ္သည္ အသက္ထင္ရွားရွိေနသကဲ့သို႔
တည္ရွိေတာ္မူျခင္းေျကာင့္
"က်ိဳက္ေပါေလာ ရုပ္ရွင္ေတာ္ဘုရား"
ဟူ၍လည္းေကာင္း ယခုတိုင္အမည္တြင္ေလသည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔သူငယ္ခ်င္း တစ္စုလဲ ရုပ္ပြါးေတာ္
ျမတ္သမိုင္းအားေလ့လာမွတ္သားျပီး ဘုရားဝန္းရွိ
မဟာေဗာဓိေစတီကို ဆက္လ်က္ ဖူးေမ်ွာ္ျကေလသည္။
ထိုေနာက္ ထံုးစံအတိုင္းဓါတ္ပံုမ်ားရိုက္၍ မုန္႔စားျကပါ
သည္။မုန္႔ဟင္းခါးေကာင္းသည္ဟုေျပာေသာေျကာင့္
သြားစားရာ မုန္႔ဟင္းခါး မစားခဲ့ရေပ။
သို႔ေပမယ့္လဲ ရွိရာ ဝက္သားဒုတ္ထိုးပဲ စားခဲ့ရပါေလ
သည္။ ေမာ္လျမိဳင္ျပန္ရန္ ကားခ်ိန္ကလဲ နီးလာျပီျဖစ္
၍ ကားဂိတ္သို႔ ျပန္လာပါေတာ့သည္။ ညေန၆ နာရီ
တြင္ က်ိဳက္ထိုမွ ေမာ္လျမိဳင္သို႔ျပန္ထြက္လာပါေတာ့
သည္။ဤတြင္ ခ်စ္လွစြာေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္
က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူးခရီးစဥ္ျပီးဆံုးပါေလျပီ။
က်မ္းကိုးကား…
၁။ စာေပနွင့္ယဥ္ေက်းမွဳ(ဒဂံုဦးလွေဖ)
၂။ရာဇဘိဝံသကထာ (မြန္)
၃။ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း
၄။ရဟႏၲာနွင့္ပုဂိၢဳလ္ထူးမ်ား
၅။က်ိဳက္ေပါေလာမွဲ႔ရွင္သမိုင္း(စိုးရာဇာ - က်ိဳက္ထို)
သမိုင္းေျကာင္းနွင့္ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုမ်ား မွားယြင္းပါက
အမွားေထာက္ျပျပီးျပင္ဆင္ဖတ္ရွဴ႕အျကံေပးပါလို႔
ျကိုတင္ေတာင္းပန္အပ္သည္။ ။
steemit မွ ဆရာ မ်ားနွင့္ မိတ္ေဆြအေပါင္းသင္းမ်ား
အက်ိဳးထူးတရားမ်ားစြာရပါေစဗ်ာ။
