ေဆြးေျမ႕ စာလႊာ

စတီးမစ္ေပၚက ျမန္မာစာ ဖတ္တတ္သူအားလုံးကုိ
မဂၤလာပါလုိ႔ ႏွုတ္ခြန္းဆက္ပါရေစ။
ဒီေနရာကုိမေရာက္တာ (၁)ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာသြားတယ္။
ေရာက္ႏိူင္တဲ႔ အခိုက္အတန္႔ေလးေတြမွာ
တစ္စုံတရာ ေရးျခစ္ခဲ႔ပါရေစ။

တကယ္ေတာ့ အတိတ္ဆုိတာ
Format ခ်လုိ႔မရတဲ႔ သတိရျခင္းတခုပါပဲ။
အဲဒီလုိ တစြန္းတစစီရွိေနတဲ႔
မွတ္ဥာဏ္ထဲက စကားလုံးတခ်ိဳ႕ကုိ
ဖရိုဖရဲ ေရးခ်လုိက္ေတာ့..

photo credit
++++++++++++++++++
ပန္​း​ေတြအႀကိမ္​ႀကိမ္​​ေဝ
အနမ္​း​ေတြ အႀကိမ္​ႀကိမ္​​ေခြၽခဲ့​ၾကတယ္​။
ျဖစ္​လာမဲ့အလြမ္​း​ေတြက
စမ္​း​ေရလို​ ​ေအးမယ္​လို႔
​ေတြးထင္​မိၾကတုန္​းက​ေပါ့။

​ခု​ေတာ့ စမ္​း​ေရ​ေတြခန္​း
ပန္​းအ​ေႂကြ​ေတြနြမ္​း
လမ္​း​ေတြလဲၾကမ္​းခဲ့ၿပီ​ေလ။

ဥၾသငွက္​တြန္​သံ​ေတြၾကားမွာ
အလြမ္​း​ေတြ တဖြားဖြားက်လို႔။

ငါတစ္​​ေယာက္​ထဲ
ပန္​းအ​ေႂကြ​ေတြ​ေကာက္​
စမ္​း​ေရ​ေတြ ​ေျခာက္​
လမ္​း​ေတြလဲ ​ေပ်ာက္​။

ဆုံ​ေနက် တနဂၤ​ေႏြရဲ႕
သ​ေကၤ​တ ဂ်ိဳးကူသံ တသသကို
နား​ေထာင္​ရင္​း သက္​ျပင္​း​ေတြ အခါခါခ်။

အလြမ္​းဂုံးဆင္​းမွာ ဥၾသသံ​ေတြနဲ႔
နပန္​းလုံးရင္​း ငါ့ကိုငါလဲ
အရမ္းမုန္​းစာရင္​းသြင္​း။

​​ေနအခါခါထြက္​
ေလရူးေတြ အခါခါၾကမ္း
ပန္​းဖူး​ေတြ အႀကိမ္​ႀကိမ္​ႏြမ္းေပမဲ႔
နင္​့အ​ေပၚလြမ္းေနတာ ခုထက္​ထိပါပဲ။

​ေနဝင္​ခ်ိန္​​ေတြ အခါခါၾကဳံ
နွင္​းမႈန္​​ေတြ အခါခါက်
ဆည္​းဆာ​ခ်ိန္​ေတြ တျဖာျဖာလွခဲ့​ေပမယ္​့
တို႔​ေတြ​ေဝးခဲ့ၾကတာ "ခဏ"​လို႔ ထင္​​ေနတုန္​းပဲ။

Thanks For Reading !
By_ Hive account@builderb