မေက်နပ္လွ်င္ငုံၾကည့္လိုက္
ေလာကမွာ အေတြ႕ရမ်ားလွတဲ့ ဒုကၡသည္ ႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္။ မိမိေတြ႕ၾကဳံေနရတာေတြကို မေက်မနပ္ျဖစ္ ၿပီး ေဒါမနႆေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ ဒုကၡသည္ရယ္၊ မိမိေတြ႕ၾကဳံေနရတာေတြကို အေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဟုတ္ထင္ မာနတက္ေနတဲ့ ဒုကၡသည္ရယ္ ႏွစ္မ်ဳိးေပါ့။
မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြထဲမွာ စား၀တ္ေနမႈ လိုအပ္ခ်က္ေတြ မျပည့္စုံလို႕ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနတဲ့သူေတြရွိသလို၊ သဘာ၀ပါတ္၀န္းက်င္တို႕ရာသီဥတုတို႕ ကိုယ့္အလိုက် မျဖစ္ရေကာင္းလားဆိုၿပီး မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနၾကသူေတြလည္း ရွိတာဘဲ။ ဘုရားေဟာတဲ့ အနတၱသေဘာနဲ႕ အေတာ္နားေ၀းခဲ့ပုံရတယ္။
အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္ေနသူေတြလည္း လူမႈေရး စီးပြားေရး ပညာေရး က်န္းမာေရးစတာေတြ ကိုယ္ ထင္တိုင္းေပါက္ေနလို႕ ေက်နပ္ေနၾကသူေတြရွိၾကလို႕ ၊ လူ႕ဘ၀ရတုံး သာသနာနဲ႕ ၾကဳံဆုံတုံးမွာ အေရးႀကီး လုပ္သင့္တဲ့ အလုပ္ ၊ရသင့္ေရာက္သင့္တဲ့ အဆင့္ဟာ ဘာလဲလို႕ မသိတက္လို႕ ကိုယ္လုပ္ေနတာ ၊ရေန ေရာက္ေနတာေတြကို အျမင့္ဆုံးအဆင့္ေရာက္ လွၿပီထင္ၿပီး ေက်နပ္ေနၾကသူေတြလဲ အမ်ားႀကီးပဲ ေတြ႕ေနရတယ္.....
တကယ္ေတာ့ ဒါေတြဟာ ျဖစ္ရပ္ခ်င္း ခံယူပုံခ်င္းမတူညီလို႕ ဓမၼအျမင္နဲ႕ၾကည့္လွ်င္ ကိေလသာေရာဂါ ၀မ္းတြင္းနာ စြဲကပ္ေနၾကတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြ ေရာဂါသည္ေတြလို႕ဆိုႏိုင္တယ္.....
ဒီဒုကၡသည္ ေရာဂါသည္ေတြကို ေလာကေဆးနဲ႕ေတာ့ ကုလို႕မရႏိုင္ဘူး..။ ဓမၼေဆးနဲ႕ ကုမွရမယ္ တကယ္ေဆးနဲ႕ အနာ ေတြ႕ဘို႕ အမ်ားသူငွါေျပားသလို သမထဝိပႆနာ ေဆးနဲက ကုသမွ ေပ်ာက္ႏိုင္မယ္..၊ အနာနဲ႕ေဆး တဲ့မွ ကုလို႕ေပ်ာက္မယ္၊ တကယ္ ေဆးခ်က္ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ကုႏိုင္မွ အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ ေပ်ာက္ကင္း ႏိုုင္လိမ့္မယ္... ဒီလိုေျပားလို႕ မေက်နပ္ရင္ငုံၾကည့္လိုက္ပါ..။
ေလာကထဲ ေရာက္လာရင္ ေလာကဓံနဲ႕ ဖတ္ၿပီး ရန္မေတြ႕ရဘူး၊ ေတြ႕ေနရင္ကိုယ္က အၿမဲရႈံးတယ္ ၊ ေလာကဓံဆိုတာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္သလို လိုက္ၿပီးျဖစ္ေနတာမွ မဟုတ္ဘဲကိုး ၊ ကိုယ္ကသူနဲ႕ အလိုက္အထိုက္ ေနတက္ေအာင္က်င့္ရတာ၊ တစ္ခါတစ္ခါ ေလာကဓံဟာ သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မေက်နပ္စရာေတြနဲ႕ ၾကဳံႀကိဳက္ရတာလဲရွိတက္တယ္၊ ေက်နပ္စရာပဲ ေတြ႕ေတြ႕ မေက်နပ္စရာေတြပဲ ေတြ႕ေတြ႕၊ ကိုယ္ကေနတက္ေအာင္ ၾကည့္ေနရတယ္။
မေက်နပ္ရင္ငုံၾကည့္လိုက္ ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္ကို ဆက္လက္မိန္႕ပါဦးမည္...
ယေန႕ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ရာသီဥတုကိုသာၾကည့္ မိမိေနထိုင္ရတာ မိမိေနရာအလြန္အင္မတန္မွ ပူေလာင္ေနတယ္ ..။မိမိသာပူေလာင္ေနလွၿပီလို႕ မထင္လိုက္နဲ႕ ၊ မိမိထက္အလြန္ပူတဲ့ေနရာရွိေသးလား ဆိုတာ ငုံ႕ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာထားတဲ့ အထဲမွာ ငရဲႀကီးရွစ္ထပ္ ဒီထဲမွာ ေလာဟကုမ႓ီငရဲဆိုတာရွိတယ္ ၊အဲဒီငရဲက သံရည္ပူငရဲပဲ၊ ဒီငရဲမွာက်ေရာက္ေနတဲ့ သတၱဝါေတြဟာလည္းပဲ သူငရဲျပည္က ဘယ္ရာသီဥတုအပူနဲ႕မွ မယွဥ္သာေအာင္ အပူအလြန္ပူ ကာကြယ္စရာလည္းမရွိ၊ ငရဲက်ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြကလည္း လြတ္ရက္လဲမသိနဲ႕ ၊အဲ့ဒါကို အသိဉာဏ္နဲ႕ စဥ္းစားၿပီးငုံ႕ၾကည္လိုက္၊ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာက အေတာ္ႀကီးေအးျမေနတာပဲ၊မဟုတ္ေလာ...။
အဲ့ဒီလို ဉာဏ္ပညာနဲ႕ငုံ႕ၾကည္တက္ရမယ္...။
တကယ္ ၿပီးျပည့္စုံေနတာ မဟုတ္တန္ပဲနဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေက်အနပ္ႀကီး ေက်နပ္ေနလွ်င္ကား ဘယ္လိုလည္းဆိုေတာ့ မေက်နပ္မႈ၏ဆန္႕က်င္ဘက္ ကိုသာၾကည့္လိုက္ေပါ့... မေက်နပ္လွ်င္ ငုံ႕ၾကည့္လိုက္ဆိုေတာ့ ေက်နပ္လြန္းလွ်င္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ဆိုရေတာ့မည္...။
ရာထူးဂုဏ္သိမ္ စည္းစိမ္ ဥစၥာ တက္သိပညာ အက်င့္သီလ ဘာကိုပဲေက်နပ္ေနေန ကိုယ့္ထက္သာလြန္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ရင္ ဘုရားရွင္တို႕ရဲ႕ အလိုအရ သာသနာေတာ္နဲ႕ၾကဳံဆုံတုံး ၊လူဘ၀ရတုန္းမွာ တကယ္ျပည့္စုံသူဆိုတာ မဂ္ဉာဏ္ဖိုလ္ဉာဏ္နဲ႕ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ျပဳႏိုင္တဲ့ အဆင့္ေရာက္မွ ၊ဒါေတာင္ အရဟတၱမဂ္ အရဟတၱဖိုလ္ေပါက္ ရဟႏၲာအျဖစ္ကို လက္ဆုပ္ပိုင္ပိုင္ရမွ ၿပီးျပည့္စုံတယ္လိုဆိုႏိုင္ၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကမွာ ဘယ္လိုအရာေတြနဲ႕ ျပည့္စုံေနေန ဘာေတြပဲရေနေန အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္ၿပီး မာန္မာနေတြတက္ေနစရာ မရွိပါေတာ့ပါတကား...။
ငုံ႕ၾကည့္ ေမာ့ၾကည္တက္ႏိုင္ၾကပါေစေသာ္ ။
ေမာတၱာျဖင့္ ခရစ္တြန္ၾသဘာ
