" ခ်မ္းေျမ႕ေရ ခ်မ္းေျမ႔ " ဟူေသာ ေအာ္ေခၚသံနွင့္အတူ အလိုမက်ေသာ က်ိန္ဆဲသံမ်ားက ေနာက္ကကပ္ပါလာေလသည္ ။ မိခင္ထိုသို ့ဆဲဆိုေလ ခ်မ္းေျမ႕ဟူေသာ ကေလးငယ္၏ စိတ္၌ ပိုျပီးအရြဲ႕တိုက္လိုစိတ္မ်ားျဖစ္လာေတာ့သည္ ။ ထိုေျကာင့္ ျကားေသာ္လည္း ျပန္မထူးေပ ။ အေပါင္းအသင္းသူငယ္ခ်င္းမ်ားရွိရာ ဂိမ္းဆိုင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သို ့သာ ထြက္သြားေလသည္ ။ နာမည္က ေအးခ်မ္းေစလိုေသာ အတိတ္နိမိတ္ေဆာင္ျပီး ခ်မ္းေျမ႕ ဟုေပးထားေသာ္လည္း မိသားစုအတြင္း ဘယ္တုန္းကမွ ခ်မ္းေျမ႕သာယာျခင္းမရွိခဲ႕ေပ ။ အေျခခံလူတန္းစားတို ့အဖို ့ အလုပ္အဆင္မေျပတိုင္း စားဖို ့ေသာက္ဖို ့အခက္အခဲျကံဳရတိုင္း စိတ္ထြက္ေပါက္အျဖစ္ သားသမီးအေပၚ ေဒါသမ်ားပံုေအာတတ္ျကသည္ ။ သားသမီးမ်ားကလည္း အရြဲ႕တိုက္ ျပန္မေျပာ နားမေထာင္ ျဖစ္သလိုေန ျဖစ္သလိုစားဘဝမ်ားသို ့ ့ေရာက္ရေတာ့သည္ ။ ယခုလည္း ဆဲဆိုသံမ်ားေျကာင့္ အေပါင္းအသင္းမ်ားနွင့္သာ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္သြားေနသည္ ။ ထိုသို ့ေနပါမ်ားေတာ့ အိမ္ေပၚကပါ ေမာင္းခ်သည္ ။ သူကလည္း ေခသူမဟုတ္ ျပံဳးရႊင္စြာပင္ အိမ္ေပၚကဆင္းသည္ ။ ေက်ာင္းေျပးသည္ ။ ၅၀၀- ၁၀၀၀ ရဖို ့အတြက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ ျကံဳရာက်ပန္းလုပ္သည္ ။ ဟိုအိမ္လိုက္အိပ္ ဒီအိမ္လိုက္အိပ္္နွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံ အလွည့္က်လိုက္အိပ္သည္ ။ ဤသည္ကိုပင္ ေပ်ာ္စရာဘဝဟု ထင္မွတ္ေနေတာ့သည္ ။
စားဖို ့အတြက္က အလုပ္တစ္ရက္ လုပ္ရင္ ငါးရာ တစ္ေထာင္ ကေျပးမလြတ္ ။ အိပ္ဖို ့အတြက္လည္း အိမ္ဟုသမုတ္ထားေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ဇရပ္သာသာ ကြပ္ပ်စ္မွာ အတူေရာအိပ္ရံုနွင့္ ရေနသည္မို ့ သူ ့အျဖစ္က ေပ်ာ္ဖို ့ပင္ေကာင္းသည္ဟု ထင္မွတ္ေနေတာ့သည္ ။ ထို ့ေျကာင့္ ကလန္ကဆန္လုပ္ျပီး အိမ္ေပၚက ေမာင္းခ်ေအာင္ အျမဲလုပ္ေနျခင္းသာျဖစ္သည္ ။ စိတ္ကူးေပါက္တဲ႕အခ်ိန္ ေက်ာင္းသြားသည္ ။ ေက်ာင္းပ်က္ရက္မ်ား၍ အိမ္သို ့တိုင္စာပို ့သည့္ေန ့ သူအိမ္ေပၚသို ့ျပန္ေရာက္သည့္ေန ့ပင္ ျဖစ္သည္ ။ ဒီအတိုင္းလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ပါေခ် ။ အေဖနွင့္အေမ၏ လက္သံေျပာင္ေျပာင္မ်ားပါ သူ ့အတြက္အဆစ္ပါလာသည္ ။ တစ္ခါတစ္ေလ မိခင္ျဖစ္သူက ဆံုးမသည္ ။ " နင္ မိဘေမတၱာကို တစ္စက္ကေလးမွ နားမလည္ဘူး ေကာင္းေစခ်င္လို ့ဆံုးမတာကို နည္းနည္းေလးမွ မနာခံဘူး " ဟုေျပာသည့္အခါ ခ်မ္းေျမ႕ဆိုသည့္ ကေလးက မခံသာေအာင္ ေစာဒကတတ္ျပန္သည္ ။ " မိဘေမတၱာဆိုတာ အရက္မူးေနတဲ႕ နာဠာဂီရိဆင္ေရွ႕မွာ ကေလးကိုပစ္ခ်ျပီး ကိုဟ္လြတ္ရုန္းေျပးတဲ႕ ေမတၱာကို ေျပာတာလား " ဆိုျပီး ခနဲ႕တတ္သည္ ။ ထိုအခါ ေက်ာျပင္တစ္ေလ်ွာက္ အရိုႈးရာမ်ားသာ ပို၍တိုးလာသည္ ။
မိဘကလည္း ဆံုးမေသာ နည္းစနစ္မမွန္သလို သာသမီးဘက္ကလည္း တစ္ခြန္းတစ္ေလေတာင္ လိုက္နာျခင္းမရွိ ။ ထင္ရာစိုင္းေနသည္ ။ ေန ့စဥ္ေန ့တိုင္း ရိုက္နွက္သံ ဆဲဆိုသံမ်ားက ပတ္ဝန္းက်င္အဖို ့ ေနသားပင္က်ေနေတာ့သည္ ။ တစ္ေန ့ေတာ့ တစ္ဖက္ရြာမွ လင္မယားနွစ္ေယာက္က ခ်မ္းေျမ႔ဆိုေသာ ကေလးကို ေမြးစားဖို ့လာေရာက္ေတာင္းေလသည္ ။ ခ်မ္းေျမ႕ ေအာက္တြင္လည္း အငယ္နွစ္ေယာက္ရွိေသးသည္မို ့ ေျပာမရဆိုမရ ဆန္ကုန္ေျမေလးအတြက္ တစ္ေယာက္စာ သက္သာလည္းနညး္လားဟူေသာအေတြးနွင့္ ေမြးစားဖို ့ေပးေလသည္ ။ ခ်မ္းေျမ႕ကလည္း ဒီအိမ္ ဒီမိသားစုနွင့္ ေဝးေလေကာင္းေလ ။ ဘယ္အိမ္ျဖစ္ျဖစ္ လိုက္ေနမည္ဟု ခံယူထားသူမို ့ အသာတျကည္ပင္ လိုက္သြားေတာ့သည္ ။ သို ့ေပမဲ႕ မိဘရင္းမ်ားကေတာ့ ေက်ာင္းထားေပးဖို ့ အစစအရာရာဂရုစိုက္ဖို ့ အရမ္းဆိုးသြမ္းေသာေျကာင့္ " မေသရင္ေတာ္ပါျပီ က်ိဳးသာက်ိဳး ပဲ႕သာပဲ႕ ရိုက္နွက္ဆံုးမပါ " ဟူ၍ ေမတၱာစကားမ်ားပင္ အမွာေတာ္ပါးလိုက္ေသးသည္ ။ ထိုေန ့ကစ၍ ခ်မ္းေျမ႕ဟူေသာ ကေလးဆိုး၏ ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဳးေျပာင္းလဲသြားခဲ႕ရေတာ့သည္ ။
ဆက္ရန္. . . .
မိမိအား ခ်စ္သူ မုန္းသူ ထိုထိုလူ စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း ကိုဟ္၏က်န္းမာျခင္းနွင့္ ျပည့္စံုျကပါေစ ။
