Myanmar Steemit Community မွ ျပန္လည္က်င္းပေပးေသာ Best Writer ျပိဳင္ပြဲအတြက္ ေရြးခ်ယ္ေပးထားတဲ႕ ေခါင္းစဥ္ေလးကို ဖတ္ရႈမိတဲ႕အခါ " ယိုယြင္းေနေသာ ျမန္မာ့ သဘာဝ ပ တ္ဝန္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ရေအာင္ " ဆိုတဲ႕ ေခါင္းစဥ္မို ့ စိတ္ဝင္စားမိပါသည္။ မိမိလည္း သတင္းေတြ ဘာေတြဖတ္ရင္းက " ကဲ က်ဳပ္တို ့ဘာလုပ္ျကမလဲ " ဆိုတဲ႕ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္စီးဆံုးရံႈးမႈက အျမင့္ဆံုးေနရာသို ့ေရာက္ေနျပီ ဆိုေသာ အေျခအေနဆိုးျကီးကို သိျမင္ခဲ႕ရသည္ ။သဘာဝ ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား ျဖစ္နိုင္ေျခကလည္း နံပါတ္ ( ၂ ) ေနရာျဖစ္ေနေတာ့ တကယ္ စိုးရိမ္မိပါသည္။ မိမိလိုပင္ မသိနားမလည္ေသာ ျပည္သူျပည္သားမ်ားလည္း မည္မ်ွပင္ရွိေနျကသည္ ၊ မသိရသလို စိုးရိမ္ရေကာင္းမွန္းလည္း သိျကမည္ မဟုတ္ေပ။ ထို ့ေျကာင့္ လူငယ္ေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚသစ္ေတြျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းလိုေသာစိတ္ရွိေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးေသာ MSC Admin Team ၏အေျမာ္အျမင္ရွိပံုကို ေလးစားေသာ အားျဖင့္ မိမိသိထားသလို သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နွင့္ ပတ္သတ္ေသာအေျကာင္းအရာမ်ားကို အမ်ားလည္းသိပါေစဟူေသာ ဆႏၵျဖင့္ ေရးသားတင္ျပလိုပါသည္။
စာေရးေတာ့မည္ဟု ဆုိကာမွ ဘယ္ကစေရးရမွန္းမသိေတာ့ေပ။ ေခါင္းထဲမွာ အေတြးေပါင္းစံု၊ အခ်က္အလက္ေပါင္းစံုက သူကိုေရးပါ ၊ငါ့ကိုေရးပါနွင့္ ပူဆာေနျကေတာ့ ေရြးခ်ယ္ရခက္ေနျပန္ပါသည္။ သစ္ေတာျကီးေတြ အေျကာင္းေရးရမလား ဒါမွမဟုတ္ ေလထုညစ္ညမ္းမႈအေျကာင္းေတြ ေရးရမလား။ ငလ်င္လႈပ္လို ့ ျပိဳက်သြားခဲ႕ေသာ ပုဂံဘုရားမ်ားအေျကာင္းေရးရမလား၊ စည္းကမ္းမဲ႕ စြန္ ့ပစ္ေနျကေသာ ပလပ္စတစ္ အမႈိက္ေတြအေျကာင္းေရးရမလား။ ပ်က္စီးေနေသာ ေဂဟ စနစ္ေတြအေျကာင္းေရးရမလား ၊သို ့ေလာ သို ့ေလာ ျဖစ္ေနေသာေျကာင့္ ေခါင္းစဥ္ကို တစ္ခုစီ သုေတသန လုပ္ျကည့္မိသည္။ ဒါမွသာ ေရးရတာပိုတြင္က်ယ္မည္ဟု ခံစားမိသည္။ ယိုယြင္းပ်က္စီးမႈနွင့္ ထိန္းသိမ္း ျပဳျပင္မႈက ရွင္းပါသည္ ။စဥ္းစားရမွာက သဘာဝ နဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုတာက မိမိေနထိုင္ရာ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ နယ္နိမိတ္အားလံုး အက်ံဳးဝင္သည္ဟုထင္ပါသည္။
သဘာဝ ဆိုသည္မွာ လူေတြက မဖန္တီး မျပဳလုပ္ပါဘဲနွင့္ သူ ့အလိုလိုျဖစ္တည္ေနေသာ သဘာဝအလွတရားကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္မည္ဟု ေတြးမိသည္ ။ဒီေတာ့ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာဝကို ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းသင့္တဲ႕အေျကာင္းေရးသင့္သည္ဟု ဆံုးျဖတ္ျပီး စတင္ေရးသားမိေတာ့သည္။
မိမိတို ့ေနထိုင္ရာ အမိျမန္မာနိုင္ငံေတာ္သည္ ေျမေပၚေျမေအာက္ သယံဇာတမ်ား၊ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္အလွအပမ်ား ျကြယ္ဝသည့္ နိုင္ငံျဖစ္ေသာေျကာင့္ အခ်ိန္ျကာလာသည္နွင့္အမ်ွ တေရြ႕ေရြ႕နွင့္ ျခစားသလို၊ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးမႈမ်ားရွိေနသည္ကို မည္သူမ်ွ သတိမထားမိျကေပ။ ၁၉၉၀ ျပည့္နွစ္အလြန္က ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ၇၅ % သည္ စိမ္းလန္းစိုေျပေသာ အစိမ္းေရာင္ေဒသ ေအးခ်မ္းသာယာေသာ ေဒသျဖစ္ခဲ႕ေသာ္ျငား၊ ယခုဆိုလ်ွင္ ၂၄ % မ်ွသာ က်န္ရွိေတာ့သည္ဟု သိရပါသည္။ နွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ အတြင္းမွာ မ်ားစြာ ေလ်ာ့ပါးသြားခဲ႕ျပီ။ ထို ့ေျကာင့္ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ ျဖစ္ပြားနိုင္ဆံုး စာရင္းတြင္ ျမန္မာနိုင္ငံသည္ ထိပ္ဆံုးသို ့ ေရာက္ေနရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ျမစ္ဝက်ြန္းေပၚေဒသတြင္ ျဖစ္တည္ေနေသာ သဘာဝဒီေရေတာမ်ား၊ သူတစ္ပါးနိုင္ငံ၏ နယ္နိမိတ္အျဖစ္ေရာက္သြားခဲ့ေသာေျကာင့္ မကာကြယ္ မထိန္းသိမ္းရေကာင္းလား ဟူေသာအေနျဖင့္ ၂၀၀၈ ခုနွစ္တြင္ နာဂစ္ ဆိုေသာ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္က်ေရာက္ေစကာ သတိေပးခဲ႕ဖူးပါသည္။ သဘာဝဒီေရေတာမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာေျကာင့္ ဆိုးက်ိဳးအေနျဖင့္ ဧရာဝတီတိုင္း ေဒသျကီးတစ္ခုလံုး၊ အတားအဆီးမဲ႕စြာ ဝင္ေရာက္လာသည့္ လႈိင္းဒဏ္ ေလဒဏ္ကို အလူးအလဲ ခံခဲ႕ရသည္ ။အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုးရႈံးခဲ႕ရသည္၊ စေတးခဲ႕ရသည္။ ၄င္းျဖစ္ရပ္ဆိုးမ်ားကို သင္ခန္းစာယူသင့္ပါသည္။ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာျမင့္မွ သဘာဝအေလ်ာက္ျဖစ္ေပၚလာသည့္၊ ဒီေရေတာမ်ားကို တန္ဖိုးထားရမည္၊ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမည္။ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ က်က်နန စီမံေဆာင္ရြက္ရမည္။ လႈိင္းဒဏ္ ေလဒဏ္ ကာကြယ္ဖို ့အတြက္ သဘာဝကေပးထားေသာ ဆုလာဘ္ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ မည္သူမွ မပိုင္ဆိုင္သလို ၊လက္ညုိးထိုးျပီးလည္း ေရာင္းစားပိုင္ခြင့္မရွိပါ ။ထိုသို ့ေသာ ဘဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ကို အျမတ္ထုတ္တတ္ေသာ၊ တစ္ဘို ့ ့တည္းသမား လူတန္းစားမ်ားကိုလည္း စုေပါင္းတိုက္ထုတ္သင့္သည္ဟု ထင္မိပါသည္။ မိမိနိုင္ငံ မိမိသဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို ့သည္၊ နိုင္ငံသားတိုင္း၏ တာဝန္တစ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္ဟု ခံယူေစခ်င္ပါသည္။
ျမန္မာနိုင္ငံ၏ အလယ္ပိုင္းေဒသမ်ားတြင္လည္း၊ ပ်က္စီးယိုယြင္းေနေသာ သဘာဝအလွေတြ အမ်ားအျပားရွိေနပါသည္ ။သာဓက တစ္ခုထုတ္ျပရလ်ွင္ မႏၱေလးတိုင္း အမရပူရ ျမိဳ႕၏၊ က်က္သေရေဆာင္ျဖစ္ေသာ ေတာင္သမန္အင္းျကီးကို ျကည့္ပါ။ တစ္ခ်ိန္က ညေနဆည္းဆာ ေနဝင္ခ်ိန္ဆိုလ်ွင္ တိုင္းတစ္ပါးကပင္ လာေရာက္ ေငးေမာရေလာက္ေအာင္ သာယာလွပခဲ႕ေသာ္ျငား၊ ယခုမူကား အင္းျကီးအတြင္းမွ ေရမ်ားခန္းေျခာက္ကာ သာယာလွပမႈမ်ား ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ႕ရသည္ ။မိမိတို ့ဂရုမစိုက္ဘဲ သတိမထားမိျကေသာေျကာင့္ ထို ့သို ့ပ်က္စီးခဲ႕ရသည္ဟုထင္ပါသည္။ အဘယ္ေျကာင့္ဆိုေသာ္ ယခင္ကတည္းက အင္းျကီးက သတိေပးခဲ႕ပါသည္။ " ငါ့ရဲ႕ အလွတရားေတြကို ဖ်က္ဆီးျကေတာ့မဲ႕ စြန္ ့ပစ္ေရဆိုးေတြမ်ားေနျပီ ကူညီျကပါ " ဆိုျပီး ငါးေတြ အေျမာက္အျမားေသဆံုးေစျခင္းျဖင့္ သတိေပးခဲ႕သည္ ။တစ္ခါ နွစ္ခါ မဟုတ္ ၊သံုးျကိမ္ သံုးခါမ်ွ သတိေပးခဲ႕ပါသည္ ။စည္းကမ္းမဲ႕ စက္ရုံမ်ားမွ စြန္ ့ပစ္လိုက္ေသာ ေရဆိုးမ်ား ဓာတုပစၥည္းမ်ား၏ ဒဏ္ကို ေတာင္သမန္အင္းျကီးသာမက၊ မွီတင္းေနထိုင္ျကေသာ ငါးမ်ိဳးစံုလည္း မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ အေသခံျပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းဖို ့သတိေပးခဲ႕ေသာ္ျငား၊ မသိေသာသူမ်ားကလည္း မသိသလိုပင္ ေနခဲ႕ျကသည္။ သိေသာသူမ်ားကလည္း မဆိုင္သလိုပင္ ေနခဲ႕ျကသည္ ။အေျကာင္းရင္းရွာျကည့္ေသာ္ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတတ္ေသာ စက္မႈနိုင္ငံမ်ားက ခြင့္မျပဳဘဲ တားျမစ္ထားေသာ စက္ရုံေပါင္းမ်ားစြာသည္၊ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ မိုးဦးက် မႈိမ်ားလို ေပါမ်ားလြန္းသည္ဟု ထင္မိသည္ ။
စည္းကမ္းမဲ႕ စက္ရုံမ်ားသည္ မိမိနိုင္ငံမဟုတ္သည့္အတြက္ မည္သူ ့အတြက္မွ စဥ္းစားျခင္းမရွိဘဲ၊ အႏၱာရာယ္ျဖစ္ေစနိုင္ေသာ စြန္ ့ပစ္ပစၥည္းမ်ားစြာကို ပစ္ခ်င္သည့္ေနရာ ပစ္ေနျကေတာ့သည္ ။ထိုကဲ႕သို ့ေသာ စည္းကမ္းမဲ႕ စက္ရုံမ်ားကို စနစ္တက် ကိုင္တြယ္သင့္ပါသည္။ တာဝန္ရွိပုဂၢိဳလ္မ်ားသာမက တာဝန္သိျပည္သူမ်ားလည္း၊ ဝိုင္းဝန္းတားဆီးသင့္သည္ဟု ထင္မိပါသည္။ ထို ့ကဲ႕သို ့ေသာ စက္ရုံမ်ားမွ စြန္ ့ပစ္ပစၥည္းမ်ားသည္ မိမိနိုင္ငံ၏ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုသာမက၊ မိမိတို ့နိုင္ငံသားေတြ၏ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ေသာ လူေနမႈဘဝမ်ားကိုပါထိခိုက္ေစနိုင္ပါသည္။ ထို ့ေျကာင့္ တာဝန္သိျပည္သူတစ္ဦး အေနျဖင့္ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းသင့္ပါသည္။
ျမန္မာနိုင္ငံ၏ သဘာဝ သယံဇာတနွင့္ တြင္းထြက္ပစၥည္းတို ့ ေပါမ်ားရာ အထက္ပိုင္းေဒသတြင္လည္း၊ မ်ားစြာယိုယြင္းပ်က္စီးေနရုံသာမက ခ်ိဳင့္ဝွမ္းမ်ား မီးေလာင္ျပင္ေတာင္ကတံုးမ်ားျဖင့္ အရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္လွပါသည္။ နွစ္ေပါင္းရာနွင့္ခ်ီ၍သက္တမ္းရွည္ေသာ သစ္ပင္သစ္ေတာျကီးမ်ားလည္း၊ ကားျကီးေတြစီး၍ ခရီးေတြထြက္ေနျကသည္ ။သဘာဝ တြင္းထြက္သယံဇာတ မ်ားဆိုလ်င္လည္း၊ မီးျခစ္ေက်ာက္ပါမက်န္ နိုင္ငံတကာသို ့ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ေနျကသည္ဟုပင္ ထင္ရပါသည္။ ဟာသအေနျဖင့္ လုပ္ျကံေျပာဆိုေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ အမွန္တရားတစ္ခ်ိဳ႕က ရင္ထဲနင့္ေနေအာင္ ခံစားသြားရမည္ စိုးေသာေျကာင့္ သတိေပးရုံမ်ွေရးသားျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ဤေနရာတြင္ ဦးသုခ၏ စာေရးပံုကိုေျပာျပခ်င္ပါသည္။အေမအေျကာင္းေရးရာတြင္ စာေရးေဖာ္အေပါင္းအသင္းမ်ားက လက္မခံနိုင္ျကပါ။ ဒီေလာက္ဆိုးသြမ္းတဲ႕ အေမဆိုတာ ေလာကမွာ မရွိပါဘူး၊ မင္းေရးတာ ပိုကိုပိုလြန္းပါတယ္ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ေသာေျကာင့္ ဦးသုချပန္ေျပာလိုက္သည္ကား၊ ငါ့အေမမို ့လို ့ အဲ႕ဒါေလ်ာ့ေပါ့ေရးထားတာ ဟူ၍ပင္ ၊မိမိလည္းထို ့အတူပင္ တကယ္နႈိက္ႏႈိက္ခ်ြတ္ခ်ြတ္ ေရးျပရလ်ွင္ မိမိနိုင္ငံ၏ သယံဇာတမ်ားကို အလကားနီးပါး ရယူေနျကျပီး၊ စနစ္တက်ဖ်က္ဆီးေနျကသည္ဟုပင္ ထင္ျမင္ရေလာက္ေအာင္ ၊တိုင္းတစ္ပါးသားတို ့၏ ျခယ္လွယ္မႈကိုခံေနရေသာ ျမန္မာတို ့၏ ညံဖ်င္းမႈမ်ား
ပါ ေပၚေပါက္လာနိုင္ေသာေျကာင့္ ဤတြင္ရပ္ပါမည္။
စကားဆက္ပါအံ႕ ၊သက္တမ္းရင့္ သစ္ပင္ျကီးမ်ား မရွိေပမဲ႕လည္း အနည္းငယ္ေတာ့ က်န္ပါေသးသည္ဟု ေျဖသိမ့္ခြင့္ေလးပင္ မရခဲ႕ပါ။ေတာင္ယာ အသစ္ခ်ဲ႕ထြင္တဲ႕ ေနရာမွာ ေလာင္စာမ်ားျဖစ္ကုန္ျကျပန္သည္။ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား၏ အသိပညာ ဗဟုသုတ နည္းမႈေျကာင့္လည္း၊ သစ္ေတာမ်ား ဆံုးရံႈးေနရသည္။ အက်ိဳးအျမတ္သာ ျကည့္တတ္ေသာ ေလာဘသမားမ်ားေျကာင့္လည္း၊ သဘာဝ သယံဇာတမ်ား ဆံုးရႈံးေနျကသည္။ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာခဲ႕တာေတာင္ ျမန္မာျပည္ျကီး ျကံ့ျကံ႔ခံနိုင္ေသးသည္ကို အံ႕ျသမိပါသည္။ ထိုမ်ွ မ်ားျပားလွေသာ သဘာဝ သယံဇာတေတြကိုသာ အက်ိဳးရွိစြာ အသံုးခ်နိုင္တဲ႕ အသိပညာ ဗဟုသုတမ်ား ေပးနိုင္လ်ွင္ မည္မ်ွ ေကာင္းမည္နည္းဟုပင္ ေတြးမိပါသည္ ။
ယခု လက္ရွိအေျခအေနမ်ားကိုသာ မသိသလို မျမင္သလို ေနျပီး ၊ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ျခင္းမျပဳပါက ျမန္မာျပည္ျကီးလည္း သိပ္မျကာေတာ့ပါဟုသာ ဆိုခ်င္ပါသည္ ။မိမိသြားေရာက္ လည္ပတ္ဖူးေသာ ျမန္မာနိုင္ငံ အထက္ပိုင္း ၊အလယ္ပိုင္း၊ ေအာက္ပိုင္းေဒသ ေနရာအနွံအျပားတြင္ မီးေလာင္ျပင္ ေတာင္ကတံုးမ်ားသာ ေတြ႕ျမင္ခဲ႕ရသည္။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္စီးဆံုးရံႈးမႈမ်ားေျကာင့္ ေဂဟစနစ္မ်ားလည္း ပ်က္စီးကုန္ျကသည္ ။ပထဝီေျမျကီးလည္း ေျမဆီလႊာခန္းျပီး၊ စိုက္ပ်ိဳးေသာ္လည္း အသီးအနွံမ်ား ျဖစ္ထြန္းလာျခင္း မရွိျကေပ။ ထို ့ေျကာင့္ ေတာင္ယာမ်ား အသစ္ခ်ဲ႕ထြင္ျကသည္ဟု ထင္ပါသည္ ။ေတာင္သူ လယ္သမားအမ်ားစုသည္လည္း ေတာင္ယာခ်ဲ႕ထြင္မည၊္ ထင္းခုတ္မည္၊ မီးေသြးဖုတ္မည္ဟူေသာ အသိဥာဏ္ေလးျဖင့္ သဘာဝသစ္ေတာမ်ားကို မီးေလာင္တိုက္မ်ား သြင္းေနျကသည္။ ထို ့ေျကာင့္ မိမိတို ့တတ္နိုင္သမ်ွ တစ္ဦးခ်င္းျဖစ္ေစ ၊အဖြဲ႕အစည္းမ်ားနွင့္ျဖစ္ေစ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးနွင့္ ပတ္သတ္သည့္ အသိပညာမ်ား ဗဟုသုတမ်ား ေဝမ်ွေပးသင့္သည္ဟု ထင္ပါသည္ ။ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ကေလာင္စြမ္းထက္ေသာ စာေရးဆရာေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ရွိပါေသာ္လည္း၊ အမိေျမ၏ သဘာဝအလွအပေတြ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းမႈ ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို အသိေပးေရးသားသည့္ စာေရးဆရာ ဟူ၍ ဦးထြန္းလြင္ ( မိုးေလဝသ )နွင့္ ေဒါက္တာ စည္သူလြင္ ( ကိုရင္လွ ) နွစ္ဦးသာလ်ွင္ သိပါသည္ ။ထို ့သို ့ေသာ မိမိနိုင္ငံ၏ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ အလွအပကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေသာ စာေရးဆရာ မ်ားစြာ ေပၚထြန္းေစခ်င္ပါသည္ ။သို ့မွသာ ေတာရြာျမိဳ႕အနွံ အသိပညာ ဗဟုသုတမ်ား ရရွိကာ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းနိုင္ျကမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ယိုယြင္းပ်က္စီးေနေသာ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာဝမ်ားတြင္ ဆံုးရံႈးပ်က္စီးမႈ အမ်ားဆံုးက စိမ္းလန္းစိုေျပေသာ သစ္ေတာမ်ားျဖစ္ေနသည္ ။သစ္ပင္ျကီးငယ္မေရြး သိ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မသိ၍ေသာ္လည္းေကာင္း စနစ္တက် ဖ်က္ဆီးျခင္းခံေနရသည္ကို မီးေလာင္ျပင္နွင့္ ေတာင္ကတံုးမ်ားက သက္ေသျပေနပါသည္ ။ေရွးယခင္ကတည္းကပင္ သဘာဝအေလ်ာက္ ျဖစ္တည္ေနေသာ ေရေျမေတာေတာင္သဘာဝကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေစလိုေသာ ဆႏၵျဖင့္
" ေတာပင္ကို ေတာ္ေတာ္ခုတ္ပါျက၊
ေတာျပဳန္းလိမ့္၊ ေနာက္ေနာင္
ေတာခုတ္လို ့၊ ေတာေျပာင္
မိုးေခါင္ေတာ့မွာပဲ ၊
မိုးေခါင္လို ့၊ ေရမျကြယ္
သဲပင္လယ္ ျဖစ္လိမ့္မလြဲ "ဟူ၍ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ကိုယ္တိုင္အေျမာ္အျမင္ ျကီးစြာျဖင့္ ေရးစပ္ခဲ႕ပါသည္။သို ့ေသာ္လည္း ယခု ကမၻာ့ထုတ္ျပန္မႈစာရင္းအရ သစ္ေတာျပဳန္းမႈရာခိုင္နႈန္း၊ သဘာဝေဘးအႏၱာရာယ္ျဖစ္ပြားနိုင္မႈ ရာခိုင္နႈန္းသည္ ျမန္မာနိုင္ငံက အဆင့္ ( ၂ ) ေနရာသို ့ပင္ေရာက္ရွိေနပါသည္။ ထို ့ေျကာင့္ အပူလြန္ကဲမႈေတြ ၊အေအးဓာတ္လြန္ကဲမႈေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေပၚေနပါသည္။ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္းမွာပင္ ငလ်င္ငယ္ အျကိမ္ေပါင္း ( ၃၀ ) ခန္ ့မ်ွ လႈပ္ခတ္သြားသည္ဟု သိရေသာေျကာင့္ သတိမ်ားေပးေနျခင္းလားဟူ၍ပင္ စိုးရိမ္မိပါေသးသည္။ ယခုကဲ႕သို ့ ပ်က္စီးေနေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ ေဂဟ စနစ္မ်ားကို မျပဳျပင္ မထိန္းသိမ္းျကဘူးဆိုလ်ွင္ ေနာင္အခါ အက္ဆစ္မိုးမ်ားပင္ ရြာသြန္းနိုင္ေခ်ရွိပါသည္။ ဒါကေတာ့ မိမိအေတြး မိမိအထင္အျမင္သာ ျဖစ္ပါသည္ ။တကယ္ျဖစ္သည္ ၊မျဖစ္သည္ထက္ မိမိပတ္ဝန္းက်င္မွာ မည္သို ့ပ်က္စီးေနသည္၊ မည္မ်ွ ဆံုးရံႈးေနသည္ကို မိမိတို ့ကိုယ္တိုင္ ေလ့လာသင့္သည္ ။မိမိတို ့ကိုယ္တိုင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမည့္ အခ်ိန္အခါသို ့ ေရာက္ေနပါျပီဟုသာ ဆိုခ်င္ပါေတာ့သည္။
နိုင္ငံပိုင္ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္တြင္ သတင္းတစ္ခုဖတ္လိုက္ရသည္။ လက္မႈနိုင္ငံအဆင့္မွ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတတ္တဲ႕ စက္မႈနိုင္ငံေတာ္ အျဖစ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေနသည့္အတြက္ အနည္းနွင့္အမ်ားေတာ့ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိခိုက္နိုင္ပါသည္။ ထိုအျခင္းအရာကို လက္မခံနိုင္ပါက ေက်ာက္ေခတ္မွာသာ ေနျကပါ။ ဟူေသာ စကားပင္၊ တရားလက္လြတ္ ေျပာခ်င္တိုင္းေျပာ ေနျကသည့္အတြက္ ေဒါသထြက္မိပါသည္။ မိမိကိုယ္တိုင္လည္း ေနျပည္ေတာ္ ျမိဳ႕သစ္စီမံကိန္းေျကာင့္ လူသူမရွိတဲ႕ သခ်ိဳၤင္းကုန္းေဘးတြင္လည္း အိပ္ခဲ႕ရဖူးပါသည္။
ေက်ာက္မိုင္းခြဲတဲ႕ ေနရာမွ စင္ထြက္လာသည့္ ေက်ာက္ခဲမ်ားေျကာင့္လည္း ေခါင္းကြဲရဖူးပါသည္။ ( သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ ထိုေဒသမ်ားသို ့ သြားေရာက္လည္ပတ္ဖူးေသာေျကာင္ ့သိခဲ႕ရျခင္းျဖစ္ပါသည္ ) သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိခိုက္သည္ထက္ ထိုစီမံကိန္းမ်ားေျကာင့္ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ႕ရေသာ ေက်းရြာမ်ားနွင့္ လူနည္းစုတို ့သည္ ၊နိုင္ငံသားမ်ား မဟုတ္ေပလို ့လား ။ဒါမွမဟုတ္ စာရင္းမသြင္းသည့္အေနျဖင့္ ေျပာဆိုလိုက္ေပျခင္းလားဟုပင္ ေတြးမိပါသည္။
ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတတ္ေနသည့္ စက္မႈနိုင္ငံမ်ားတြင္ မိမိနိုင္ငံသားမ်ားအတြက္ အဓိကစဥ္းစားေပးထားျကသည္ ။ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ေတြ မိုးဒဏ္ ေလဒဏ္ စသည့္ ရာသီဥတုဒဏ္ေတြ ခံနိုင္မည့္၊ အေဆာက္အဦးမ်ား စသည္ကို အဆင့္ျမွင့္တည္ေဆာက္ေပးထားျကသည္။ စက္မႈဖြံ႕ျဖိဳးျခင္း၏ side effect မ်ားကိုေလ်ာ့ခ်ဖို ့ နည္းလမ္းမ်ားရွာေဖြျကသည္ ။စင္ကာပူလို နိုင္ငံမ်ိဳးမွာပင္ ေလထုကို ညစ္ညမ္းေစသည့္ ၊ ေလာင္စာစြမ္းအင္ ေလ်ာ့ခ်နိုင္ေရးအတြက္ စက္ဘီးေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ေနရာအနံွထားရွိေပးထားသည္ဟု သိရပါသည္။ မိမိသြားလို ့သည့္ခရီး နီးသည္ဆိုပါက ကားျဖင့္မသြားဘဲ စက္ဘီးမ်ားျဖင့္ သြားလာနိုင္ဖို ့စီစဥ္ေပးထားျကပါသည္ ။မိမိနိုင္ငံတြင္လည္း ထို ့သို ့ေသာ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး ထိန္းသိမ္းေရး အစီအစဥ္မ်ား စနစ္တက်စီမံ ေဆာင္ရြက္နိုင္သည့္ ေခါင္းေဆာင္ပညာရွင္မ်ား ေပၚထြန္းေစခ်င္ပါသည္။ လိုလည္း လိုအပ္ေနပါသည္။ အကယ္၍ ျမန္မာျပည္အထက္ပိုင္းမွ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းသာ အေကာင္အထည္ေပၚခဲ႕ပါက ေရလႊမ္းခံရမဲ႕ေက်းရြာေတြ အျမစ္ပါမက်န္ အလွန္ခံရမဲ႕ သဘာဝေတာေတာင္ေတြ ထိုျပသနာမ်ားကို မည္သို ့မ်ား ကိုင္တြယ္ျကမည္နည္းဟု ရင္ေလးခဲ႕ရဖူးပါသည္ ။သို ့ေပမဲ႕ စီမံကိန္းျကီး မေအာင္ျမင္လို ့ ဝမ္းသာပီတိျဖစ္ရပါသည။္
စက္မႈနိုင္ငံေတာ္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲမည္ဟု ဆိုပင္ဆိုေသာ္ျငား၊ မိမိနိုင္ငံတြင္ မိမိလူမ်ိဳးပိုင္ဆိုင္သည့္ စက္ရုံ ၊အလုပ္ရံု ဟူ၍ မရွိသေလာက္ပင္ ။ေက်ာက္မီးေသြးစက္ရုံ ၊ဘိလပ္ေျမစက္ရုံ စသည့္ ေလထုညစ္ညမ္းေစနိုင္ေသာ တိုင္းတစ္ပါးသားတို ့၏ စက္ရုံမ်ားက ေပါမ်ားလြန္းပါသည္။ ထိုစက္ရုံမ်ားကို မည္သည့္နိုင္ငံမွ ခြင့္မျပဳျကေပ။ ေလထုညစ္ညမ္းသည္ ၊ပတ္ဝန္းက်င္ထိခိုက္သည္ ဟူ၍ နိုင္ငံတိုင္းက ကန္ ့ကြက္ျကသည္ ။သို ့ေသာ္ ျမန္မာနိုင္ငံက အလြယ္တကူပင္ ခြင့္ျပဳေပးထားပါသည္၊ သတိျပဳျကပါ။ စုုေပါင္းစြမ္းအားျဖင့္ တိုက္ထုတ္ပါက မျဖစ္နိုင္စရာမရွိပါဘူး။ သဘာဝကိုပတ္ဝန္းက်င္ကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေသာ ဦးအုန္း ၏လက္သံုးစကားေလးေျပာျပခ်င္ပါသည္ " အက်ိဳးအျမတ္သာ ျကည့္ျပီး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို အေလးမထားေသာ မည့္သည့္ စီမံကိန္းမ်ိဳးကို မဆို ေသတဲ႕အထိ ငါတိုက္ထုတ္သြားမည္ " ဟု ေျကြးေျကာ္၍ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းျကီးကို ေတာ္လွန္ခဲ႕ပါသည္။ ေအာင္လည္းေအာင္ျမင္ခဲ႕ပါသည္ ။ " သဘာဝတရားသည္ လူသားအားလံုးကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ္လည္း၊ သဘာဝတရားကိုေတာ့ ခ်စ္ျမတ္နိုးသူ လူနည္းစုကသာ ေစာင့္ေရွာက္ျကပါသည္ " ထိုအေျကာင္းကို အတုယူဖြယ္အေနျဖင့္ အသိေပးခ်င္ပါသည္။
ျမန္မာနိုင္ငံေအာက္ပိုင္း တနသ္ာရီတိုင္း ေရျဖဴျမိဳ႕နယ္ ကလံုးထာေက်းရြာေလးသည္၊ သဘာဝမ်ားစြာထဲမွ ပို၍သဘာဝက်သည္ဟု ဆိုရေလာက္ေအာင္ သာယာလြန္းပါသည္။ မွီတင္းေနထိုင္ျကသူမ်ားအေနျဖင့္လည္း ကြမ္းျခံ၊ ေရာ္ဘာျခံ လုပ္ငန္းမ်ားျဖင့္ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္ျကေပသည္ ။ရြာ၏ အေရွ႕ဘက္တြင္ ၁၂ ရာသီမျပတ္စီးဆင္းေနေသာ ေရတံခြန္ျကီးနွင့္ နံေဘးပတ္ပတ္လည္တြင္လည္း စိမ္းစိုေနေသာ ေတာင္တန္းမ်ားက ကာစီးထား၍ သာယာလွပကာ ေနခ်င္စဖြယ္ပင္ ။ထိုရြာကေလး၏ မလွမ္းမကမ္းတြင္ကား ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းေျမေနရာ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ဘူဒိုဇာမ်ား စက္ကိရိယာမ်ား အစံုအလင္ျဖင့္ " ေတာကိုရွင္းမည္ ၊ေတာင္ကိုျဖိဳမည္ " အရာရာကို ေခ်မႈန္းဖို ့အတြက္ အဆင့္သင္ေစာင့္ဆိုင္းေနျကသည့္ျမင္ကြင္းကား အလြန္ပင္ အက်ည္းတန္လွေပသည္ ။အစိုးရမွ သတ္မွတ္ေပးထားေသာ စီမံကိန္းေျမေနရာ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ ဘာမွ မေျပာသာေသာ္လည္း ၊သူတို ့မ်က္စိက်ေနသည္ကား စီမံကိန္းနွင့္ မသက္ဆိုင္သည့္ ကလံုးထာေက်းရြာ ျဖစ္ေနသည္။ကလံုးထာေရတံခြန္ကို ေရကာတာေဆာက္မည္၊ စီမံကိန္းအတြက္လိုအပ္ေသာ လ်ွပ္စစ္ရယူမည္၊ နံေဘးက ေတာင္တန္းေတြ ျဖိဳခ်မည္၊ လမ္းတံတားေဖာက္မည္ ဟူေသာ အစီအစဥ္ျဖင့္ ေငြထုပ္ပိုက္ကာ အျကီးအကဲမ်ားထံ ခ်ဥ္းကပ္လာျကသည္ ။လက္ရွိတန္ဖိုးထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုေပးသည့္အခါမွာေတာ့ ေငြတည္းဟူေသာ မ်က္နွာေျကာင့္ အျကီးအကဲမ်ားနွင့္ လူအမ်ားစုက လက္ခံျကေသာ္လည္း သဘာဝကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေသာ လူနည္းစုကမူ လက္ခံနိုင္ျခင္းမရွိေပ ။မည္မ်ွပင္ ေပးေပး မေရာင္းနိုင္ ၊မိမိေက်းရြာကို မစြန္ ့ခြာနိုင္ဟူ၍သာ ျငင္းဆန္ျကသျဖင့္ အေျခအေနကား ထင္ထားသည္ထက္ တင္းမာခဲ႕ရသည္ ။
ေရတံခြန္ကို ပိတ္၍ ေရကာတာ တည္ေဆာက္လ်ွင္ ကလံုးထာေက်းရြာနွင့္ နံေဘးမွ ရြာမ်ားလည္း ေရလႊမ္း၍ ေပ်ာက္ကြယ္သြားနိုင္သည္။ စိမ္းစိုလွပေနသည့္ ေတာင္တန္းျကီးမ်ားလည္း လမ္းတံတား ျဖစ္သြားေပလိမ့္မည္ ။ထိုသို ့ေတာ့ အျဖစ္မခံနိုင္ျက၊ ေရနစ္သူ ေကာက္ရုိးတစ္မ်ွင္ ဆြဲသည့္အေနျဖင့္ တာဝန္ရွိပုဂၢိဳလ္မ်ားသို ့ တင္ျပေသာ္လည္း အေျခအေန ထူးျခားလာျခင္းမရွိေပ ။စီမံကိန္းျကီးကား လူနည္းစုကို ဂရုမစိုက္သည့္ အေနျဖင့္ အသက္ဝင္လႈပ္ရွားေနေလျပီ ။အသံစံုျမည္ဟီးလို ့ ေတာေတာင္ေတြကို စတင္ဝါးျမိဳေနေလျပီ။ သို ့ေသာ္ သဘာဝအလွတရားကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေသာ လူနည္းစုေျကာင့္ ကလံုးထာေရတံခြန္နွင့္ ေတာင္တန္းျကီး ကံေကာင္းခဲ႕သည္ဟု ဆိုရေပမည္။ ကူညီေဖးမေပးေသာ သူမ်ားနွင့္ အဆက္အသြယ္ရွိခဲ႕သည္။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေရး အစီအစဥ္ကို စတင္ခဲ႕တဲ႕ ဇီဝေဗဒ ပညာရွင္ ေရခ်ယ္ကာဆင္ ၏အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ တတ္ျကြလႈပ္ရွားသူမ်ားနွင့္ ေတြ႕ဆံုခြင့္ရခဲ႕သည္။ထိုအဖြဲ႕အစည္းကား ၁၉၇၀ ျပည့္နွစ္ ဧျပီလ ၂၂ ရက္ေန ့တြင္ က်င္းပခဲ႕ေသာ " ေျမကမၻာေန ့ " ( Earth Day ) နွင့္ ၁၉၇၂ ခုနွစ္ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန ့တြင္ ကုလသမဂၢမွ ဦးစီးေသာ " ကမၻာ့ပတ္ဝန္းက်င္ေန ့ " ( World Enviroment Day ) ၏ လုပ္ငန္းစဥ္အတိုင္း စီမံေဆာင္ရြက္ျကေသာ မ်ိဳးဆက္သစ္ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ၊ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာဝကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေသာ လူနည္းစုဘက္က အင္တိုက္အားတိုက္ ရပ္တည္ေပးခဲ႕သည္။ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းျကီးသာ အေကာင္အထည္ေဖာ္တည္ေဆာက္ျဖစ္ပါက၊ သာယာလွပေသာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နွင့္ ေက်းရြာေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားနိုင္ေျကာင္း၊ ပ်က္စီးသြားနိုင္ေျကာင္းကို အေထာက္အထားခိုင္လံုစြာ ရွင္းျပနိုင္ေသာေျကာင့္ စီမံကိန္းျကီး က်ရံႈးခဲ႕ရသည္ ။ယခုဆိုလ်ွင္ ကမၻာလွည့္ ခရီးသြားမ်ားပင္ လာေရာက္အပန္းေျဖသည့္ ေနရာတစ္ခုပင္ျဖစ္ေနပါသည္ ။ေငြေျကးနွင့္ေပါက္ အာဏာနွင့္ ေျခာက္၍ ဖ်က္ဆီးလိုသမ်ွကို၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေသာ စိတ္ျဖင့္ ျကံျကံခံ တြန္းလွန္းခဲ႕သည့္၊ လူနည္းစုတို ့၏ စိတ္ထားကား အတုယူ ေလးစားဖြယ္ ေကာင္းပါဘိ။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္ ျမန္မာနိုင္ငံအတြင္းရွိ ယိုယြင္းပ်က္စီးေနေသာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ ေရေျမေတာေတာင္ သယံဇာတမ်ားအား၊ မည္သို ့ ့ထိန္းသိမ္းသင့္ေျကာင္းကို မိမိ သိသေလာက္ မွတ္သားဖူးသေလာက္ ေရးသားျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ မိမိမသိေသးေသာ ပ်က္စီးေနေသာ ေနရာေဒသမ်ားလည္း၊ အမ်ားအျပားပင္ရွိဦးမည္ဟု ထင္ပါသည္ ။အျပဳသေဘာေဆာင္ကာ ေရးသားျခင္းျဖစ္ေသာေျကာင့္ ပိုသည္၊ လိုသည္မ်ားရွိေကာင္းရွိနိုင္ပါသည္။ မိမိတို ့အားလံုး ေတြးရမည္မွာ မည္သို ့ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းရမည္နည္း။ ရုိးရုိးရွင္းရွင္းေလး ေတြးျကည့္ရေအာင္ပါ ။မိမိတို ့မွီတင္းေနထိုင္ရာ ကမၻာျဂိဳလ္ျကီးသည္ ေရ ၊ေလ ၊ေျမ တို ့ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ထို ့ေျကာင့္ ျမစ္ေခ်ာင္း အင္းအိုင္ စသည့္တို ့တြင္ စက္ရုံမ်ားမွ စြန္ ့ပစ္ပစၥည္းမ်ား ၊အမႈိက္သရုိက္မ်ား နွင့္ ေရဆိုးေရညစ္မ်ား ကင္းစင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ေလထုကို ညစ္ညမ္းေစေသာ စက္ရုံမ်ားကို စနစ္တက် ကိုင္တြယ္ျခင္း၊ ေလာင္စာ အစားထိုးအသံုးျပဳျခင္း၊ ေတာမီးရႈိ ႔ျခင္း စသည္တို ့ကို ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ျခင္း၊ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာဝကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေသာ စိတ္ျဖင့္၊ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရးဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားကို တိက်စြာ လိုက္နာက်င့္သံုးျခင္းတို ့ျဖင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ေရရွည္တည္တံ႕ေအာင္ ျပဳလုပ္သင့္ပါသည္။
" လူသည္ သဘာဝနွင့္ ကင္းကြာ၍ မေနနိုင္၊ သဘာဝမွ ရွင္သန္ျခင္းကို ရ၏ " ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္း နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာျမင့္မွ ျဖစ္တည္ခဲ႕ေသာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အလွအပမ်ားနွင့္ ေရေျမေတာေတာင္ သယံဇာတတို ့ကို မိမိတို ့ လက္ထက္က်မွ အပ်က္အစီးအဆံုးအရံႈး ခံနိုင္ျကမည္ မထင္ပါ ။တတ္နိုင္သည့္ဘက္မွ ထိန္းသိမ္းျကမည္ဟုလည္း ယံုျကည္မိပါသည္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဝိုင္းဝန္းကာကြယ္ျကမည္ဟု ထင္ပါသည္။ သဘာဝတရားျကီးသာ ပ်က္စီးသြားခဲ႕လ်ွင္ ဆိုေသာ အေတြးတစ္ခ်ိဳ႕ေျကာင့္ ကဗ်ာဆရာ ( စိုင္းဆိုင္ခမ္းဆာ ) ၏ ေဟာကိန္းဆိုေသာ ကဗ်ာေလးကို သတိရမိသည္ ။
" ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏ " တဲ႕
ေျပာျကေရးျက ၊လြယ္လိုက္ျကတာ
ပ်က္သည့္ဟာကို
ဖာရေထးရ ၊
ျပဳျပင္ျကေသာ္
နဂိုအလွ ၊ ျပန္မရဘူး
ေကာင္းလည္း ခဏတာ။
ေရေျမေတာခြင္
ပ်က္စီးလ်င္မူ
ျပဳျပင္မရ ၊ ရုပ္ဆိုးစြတည္း
မသိက်ိဳးက်ြန္ ျပဳမိလြန္၍
နွစ္က်ြံ ျကာေသာ္
အသင္လုပ္နိုး
ငါလုပ္နိုးနွင့္
ဇီဝမ်ိဳးတို ့ကန္းကုန္မွာ လူသားေတြလည္းပါ ။
ကဗ်ာ၏ ဆိုလိုရင္းကိုေတာ့ နားလည္ျကမည္ဟု ထင္ပါသည္။ ပ်က္စီးေနသည္ကို သူလုပ္နိုး၊ ငါလုပ္နိုးျဖင့္ ျကည့္ေနရင္ေတာ့ ေနာင္နွစ္အနည္းငယ္သာျကာခဲ႕ပါက မိမိတို ့အားလံုး မ်ိဳးတံုးကုန္လိမ့္မည္ ။ဒါေျကာင့္ လူသားတိုင္းမွာ တာဝန္ရွိသည္ဟုသာ လိုရင္းကို ဆိုပါရေစ။
" ျဖစ္ျပီးလွ်င္ ပ်က္တတ္တာ ဓမၼတာ " ဟုတရားသေဘာျဖင့္ ရႈျမင္ခ်င္ပါေသာ္လည္း၊ မိမိနိုင္ငံ၏ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္နွင့္ သယံဇာတမ်ား ္ယိုယြင္းပ်က္စီး ေနျကသည္မွာ အခ်ိန္မတိုင္ေသးဟု ထင္ပါသည္ ။စနစ္တက် ဖ်က္ဆီးခံေနရသည္ဟုပင္ ထင္မိပါသည္။ ထို ့ေျကာင့္ ဤေဆာင္းပါးကို ဖတ္ရႈရေသာ သူမ်ားအားလံုး သဘာဝကို ခ်စ္ျမတ္နိုးေသာ စိတ္မ်ား ေပၚေပါက္လာျပီး၊ တတ္နိုင္သမ်ွ ဝိုင္းဝန္းကာကြယ္ျကမည္ဟူေသာ စိတ္မ်ားထားရွိနိုင္ျကပါေစဟု ဆႏၵျပဳလ်က္. . . . . . .
( ဤေဆာင္းပါး၌ပါရွိေသာ ကဗ်ာမ်ား၊ အထိမ္းအမွတ္ေန ့စြဲမ်ားမွ လြဲ၍ မိမိကိုယ္တိုင္ ေတြ႕ျကံဳခဲ႕ရေသာ ၊ဖတ္ရႈမွတ္သား ခဲ႕ရေသာ အခ်က္အလက္အလက္မ်ားကို အေျခခံ၍ ကိုယ္တိုင္ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္ )
မိမိအား ခ်စ္သူ ,မုန္းသူ ထိုထိုလူ စိတ္၏ ခ်မ္းသာျuခင္း၊ ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းမ်ားနွင့္ ျပည့္စံုနိုင္ျကပါေစ။
