သပ္ရပ္လွပတဲ႔ ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ေရွ႕မွာ ကားေလးဟာသူ႕တာဝန္ျပီးဆံုးလို႕ စက္ရပ္သြားခဲ႔ပါျပီ။ဆိုင္ေလးနာမည္က "ေအးရိပ္ျငိမ္"တဲ႔။နာမည္ေလးအတိုင္းပဲ ေအးခ်မ္းဆိတ္ျငိမ္တဲ႔ ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ပါပဲ။က်ြန္မရဲ႕ ရင္တြင္းအပူေတြကို ဒီဆိုင္ေလးမွာပဲ က်ြန္မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာျပအကူအညီေတာင္းဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။
ေန႕လည္ထမင္းစားခ်ိန္ဆိုေတာ့ က်ြန္မအတြက္ဟင္းပြဲေတြတစ္မ်ိဳးျပီးတစ္မ်ိဳးမွာေပးေနတဲ႔ ႏြယ္ႏြယ္ကိုႀကည့္ျပီး က်ြန္မေက်းဇူးလဲတင္မိိသလို အားလဲက်မိတယ္။အေျခအေနတူတဲ႔ဘဝကေန လာခဲ႔တဲ႔ က်ြန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ အခုေတာ့ အေျခအေနေတြက မိုးနဲ႔ေျမလို ကြာေနပါျပီ။နားနွစ္ဖက္ဆီက တလက္လက္ထေနတဲ႔ စိန္နားကပ္ေလးဟာ က်ြန္မကိုသေရာ္ေလွာင္ေျပာေနသလို။ဒါေပမဲ႔ က်ြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေလးကေတာ့ ဘယ္လိုအေျခအေနေရာက္ေရာက္ က်ြန္မကိုေမ့မသြားတာ ေက်းဇူးတင္စရာပါ။
ဟင္းပြဲေတြ လာမခ်ခင္ က်ြန္မတို႕သူုငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ ေရွးေဟာင္းေနွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာႀကရင္း ရယ္ေမာႀကပါတယ္။လူႀကီးေတြေျပာတဲ႔စကားက အရမ္းမွန္ပါတယ္။"ငယ္စဥ္ကႀကံဳေတြ႕ခဲ႔ရတဲ႔ အခက္အခဲေတြက အသက္ႀကီးလို႕ ေအာင္ျမင္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ ရယ္စရာေတြ ျဖစ္သြားေရာ"တဲ႔။ဒီစကားက ႏြယ္ႏြယ္အတြက္ အလြန္မွန္ေနပါတယ္။ေစ်းေလ်ွာက္ေရာင္းရင္း ပိုက္ဆံထြက္က်လို႕ ထိုင္ငိုခဲ႔ဖူးတဲ႔ ႏြယ္ႏြယ္ဟာ အခုဆို အဲ႔ျဖစ္ရပ္ေလးကို ရယ္ကာေမာကာေျပာေနနိုင္ျပီ။က်ြန္မအတြက္ကေတာ့ အခုထိရယ္ေမာျပီးျပန္လည္ေျပာဆိုရမယ့္ အေျခအေနမေရာက္ေသးပါဘူး။
Steemitမိသားစုဝင္မ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္လ်က္။
Steemit မိသားစုဝင္မ်ားအားလံုးစိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ကုိယ္၏က်န္းမာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုပါေစ။
Give my love to you all Steemians.
written by :
MSU NO-003
#myanmar
#msu
