Image source
က်ေနာ္ငယ္ငယ္ ေက်ာင္းေနစဥ္တုန္းက ဆရာက ဘဝနဲ႔အလွဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ေပးၿပီး စာစီစာကံုးေရးခိုင္းဖူးတယ္။ က်ေနာ္မေရးတတ္ဘူး။ဘယ္လိုေရးရမွန္းလည္း မသိဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔မရင္းႏွီးတဲ့ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုလို႔ပဲ ျမင္ေနမိတယ္။
ေက်ာင္းသားအရြယ္မွာလည္း ေက်ာင္းသားရဲ႕ဘဝ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ က်င့္ဝတ္လိုက္လိုက္နာျခင္းက အလွတစ္ခုလို႔ က်ေနာ္ မသိခဲ့ဘူး။
ဘဝဆိုတာ အျပင္က လူေတြ လူႀကီးမိဘေတြက ပိုသိတယ္။ ပိုနားလည္ရမယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ခဲ့မိတယ္။
အလွဆိုတာ ႐ုပ္႐ွင္မင္းသားမင္းသမီးေတြလို ျပင္ဆင္ေနၾကမွလို႔ ယူဆခဲ့မိတယ္။
ဘဝေတြၾကားမွ အလွတရားေတြ႐ွိတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ နားမလည္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
လူတစ္ေယာက္ဟာ ကုန္းေကာက္စရာမ႐ွိေအာင္ဆင္းရဲမြဲေတေနပါေစ.သူဟာ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနႏိုင္ရင္ အဲ့ဒါ ဘဝ႐ဲ႕ အလွတစ္ခုပဲဆိုတာ က်ေနာ္နားမလည္ႏိုင္ဘူး။ ႐ိုးသားေအးခ်မ္းၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာုခင္းဆိုတာ ေငြ႐ွိမွလုပ္လို႔ရတဲ့အရာ မဟုတ္ဘူး။ပိုက္ဆံခ်မ္းသာမွ ဘဝလွရမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ က်ေနာ္ တျဖည္းျဖည္း နားလည္လာခဲ့တယ္။
ကေလးတစ္ေယာက္က အျပစ္ကင္းစင္စြာ ရယ္ေမာတတ္ျခင္းက ကေလးရဲ႕ဘဝမွာ အလွတရား တစ္ခုျဖစ္တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ သိခြင့္ရလာခဲ့တယ္။
အ႐ူးတစ္ေယာက္က အၿငိဳးအေတးမဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေနျခင္းဟာလည္း အ႐ူးဘဝမွာ အလွတရားတစ္ခုပါပဲ။
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝမွာ သူ႔ဘဝရဲ႕ အလွတရားဟာ ဂုဏ္ျဒပ္မဟုတ္ဘူး။ရာထူးစည္းစိမ္မဟုတ္ဘူး။ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ႐ွင္သန္ေနထိုင္ျခင္းသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ တျဖည္းျဖည္း နားလည္လာေနခဲ့တယ္..
အခုတစ္ခါ က်ေနာ့ကို ဘဝနဲ႔အလွဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကိုမ်ား ေရးခိုင္းခဲ့မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္ စာစီစာကံုးေကာင္းေကာင္းတစ္ပုဒ္ကို ေရးႏိုင္ေနၿပီဆိုတာ ဆရာသိခ်င္မွ သိပါလိမ့္မယ္။
Image source
ဆရာေပးတဲ့ေခါင္းစဥ္ကို နားလည္ႏိုင္ဖို႔အရင္ႀကိဳးစားရတာက စာစီစာကံုးေရးတာထက္ ပိုခက္ခဲေနတယ္ဆိုတာ ဆရာလည္း သိခ်င္မွ သိခဲ့ပါလိမ့္မယ္။
သူေဌးသူႂကြယ္ႀကီးမွ ဘဝ႐ွိတာ မဟုတ္ အလွ႐ွိတာမဟုတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း႐ွတာမဟုတ္မဟုတ္...
လူတိုင္း လူတိုင္းက အလွကိုယ္စီ ဘဝကိုယ္စီ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုယ္စီနဲ႔ေလ။
ဘဝ႐ွိသူတိုင္းအလွ႐ွိတယ္။ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႐ွိတဲ့ ဘဝတိုင္း အလွတရား ျဖစ္ေနတယ္လို႔ က်ေနာ္ဆိုခ်င္ပါတယ္။
Image source
