ပညာႏွင့္ ဘဝရပ္တည္မႈ
ပညာေရးနဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခေလးဘ၀ကတည္းက မူႀကိဳက စလို႔ ေက်ာင္းဆိုတာတက္ခဲ့ရတယ္ အဲဒီအခ်ိန္ ပညာေရးဆိုတာလည္းဘာမွမသိနားမလည္ေသးတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ အေမက ဇြတ္လိုက္ပို႔လို႔ ငိုယိုၿပီးတက္ခဲ့ရဖူးတယ္။ နည္းနည္းေလးႀကီးလာေတာ့ အျဖဴအစိမ္းေလး၀တ္လို႔ သူငယ္တန္းဆိုတာစတက္ရတယ္ အေမက ေျပာတယ္ ပညာတတ္ႀကီးျဖစ္မွ ဆရာ၀န္ႀကီး၊ စစ္ဗိုလ္ႀကီး၊ အင္ဂ်င္နီယာဆိုတာႀကီးျဖစ္မယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့တယ္။ ေနမေကာင္းတဲ့အခ်ိန္ အက်ီ ၤအျဖဴႀကီးနဲ႔ ေဆးထိုးတဲ့ အန္တီႀကီးကို သိပ္မုန္းတာပဲ အေမက ေျပာခဲ့တယ္ သား အဲဒါဆရာ၀န္ႀကီး သားႀကီးလာရင္သူ႔လိုျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္လို႔ နားထဲမွာစြဲေနေအာင္ရိုက္သြင္းတာ ခံခဲ့ရဖူးတယ္။ ေလးတန္းေက်ာင္းသားေလာက္အထိ ႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္မွာလဲ ေမးရင္ ဆရာ၀န္ႀကီးလုပ္မွာ၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီးလုပ္မွာ၊ စစ္ဗိုလ္ႀကီးလုပ္မွာ လို႔ တစ္လွည့္ဆီ ေျဖခဲ့ဖူးတယ္ အဲလိုေျဖမွပဲႀကိဳက္ၾကတာကို မဟုတ္ဘူးလား။ ႀကီးလာရင္ မိန္းမယူမွာလားဆိုရင္ မယူဘူး လူပ်ဳိႀကီးလုပ္မွာ အေမ့ကို ရွာေၾကြးမွာလို႔ ေျဖခဲ့တယ္။
တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တက္ခဲ့တဲ့ အ.မ.က ေက်ာင္းေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြေလ်ာ့လာၾကတယ္၊ ေက်ာင္းတက္ေနရင္းနဲ႔ သူတို႔မိဘေတြက အလုပ္လုပ္ဖို႔ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ေက်ာင္းထုတ္သြားတာလည္း ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေက်ာင္းမွာ စာႀကိဳးစားျပရပါတယ္ Report Card မွာ အဆင့္ 1 to 3 မရရင္ အေဖက ရိုက္လို႔ပါ။ Report Card မွာ အဆင့္ေကာင္းဖို႔ထက္ အေဖမရိုက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္စာႀကိဳးစားခဲ့ရတယ္။ထူးခၽြန္စာေမးပြဲမွာ ပထမရဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ မနက္အေစာႀကီးေတြ ေစာင္ေလးၿခံဳၿပီး တစ္ရက္ကို ၅၀ တန္ ဘတၳရီအိုးေလး ငွားလို႔ၾကက္တူေရြးလို စာက်က္ခဲ့ရတယ္။ ဆုေပးပြဲမွာ ပထမရေတာ့ အေဖ့အၿပံဳးေတြ ကို မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ ေက်ာင္းသြားမယ္ဆိုတာနဲ႔ ႀကိဳးျပတ္လုမတတ္ျဖစ္ေအာင္ ေဖာင္းကားေနတဲ့ လြယ္အိပ္ထဲစာအုပ္ေတြ ဆန္႔ေအာင္သြပ္ၿပီး ေန႔တိုင္းလြယ္ကာ ေက်ာင္းသြားခဲ့ရတယ္ ေလးတယ္ဆိုတာသိေပမယ့္ စာအုပ္မစံုရင္ ဆရာမ ရိုက္မွာစိုးလို႔ပါ။ ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ ေလးလံတဲ့ လြယ္အိပ္ေတြဟာ ကေလးရဲ႔ ႀကီးထြားဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကို အနည္းနဲ႔အမ်ား ထိခိုက္ေစတယ္ဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။
အတန္းႀကီးလာတာနဲ႔အမွ် ႀကီးလာရင္ဘာလုပ္မွာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြရဲ႔အေျဖမွာ ဆရာ၀န္ႀကီးဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး Report Card ေတြမွာလည္း အဆင့္က 1 to 10 ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးက စေရရတဲ့အေျခအေနျဖစ္လာၿပီ။ ထိုးရတာလြယ္တဲ့ အေဖ့လက္မွတ္လည္း ကိုယ္တိုင္ထိုးတတ္ေနၿပီေလ။ ၁၀ တန္းေက်ာင္းသားႀကီးျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ စာေမးပြဲေအာင္ရင္ ဘာလုပ္မွာလဲေမးရင္ ေျဖခဲ့တယ္ ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ DSA ေျဖမယ္လို႔။ အိမ္ကိုေျပာခဲ့တယ္ ေယာက်ၤားေလးဆိုတာ အမွတ္ေကာင္းဖို႔မလုိဘူး ေအာင္တာနဲ႔ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းတက္လို႔ရတယ္ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဆယ္တန္းကို ပြတ္ခါသီခါေလး ေအာင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္ ။ ေအာင္တဲ့အခ်ိန္ မွန္းထားသလို ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းလည္း မတက္ျဖစ္လိုက္ရပါဘူး ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရိုးရိုးေမဂ်ာေလးနဲ႔ပဲ ေက်နပ္လိုက္ရတယ္ အခုေတာ့ ဘဏ္၀န္ထမ္းေပါ့။ ကိုယ္ငယ္ငယ္က ေခါင္းထဲမွာစြဲေနခဲ့တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ အိမ္မက္ေတြဆိုတာကလည္း ကာလေဒသေပၚမူတည္ၿပီး အခ်ိန္ႏွင့္အမွ် ေျပာင္းလဲတတ္တယ္ဆိုတာ နားလည္လာတယ္။ ဆရာတင္လိႈင္ဦးေျပာခဲ့သလို ကိုယ္ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ကိုယ္တတ္ထားတဲ့ပညာကို အေကာင္းဆံုးအသံုးခ်ၿပီး ရပ္တည္ဖို႔ပဲလိုတယ္ဆိုတာ သိလာရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိဖူးတယ္ တစ္ခ်ိဳ႔တစ္ခ်ိဳ႔ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ကၽြန္ေတာ္စာေမးပြဲက်တဲ့အခ်ိန္မွာ လစာေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြရလုိ႔ ေပ်ာ္ၿပီး ျပဳစုတဲ့အခ်ိန္ သူတို႔ကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့ ငါေတာ့ ေနာက္က်ပါၿပီ သူတို႔ကေတာ့ ငါ့ထက္အမ်ားႀကီးသာသြားပါၿပီ လုိ႔ ေတြးမိၿပီး ၀မ္းနည္းခဲ့ဖူးတယ္။ ခုထက္ထိလည္း ကိုယ့္ထက္သူတို႔က ရာထူး၊ လစာ အမ်ားႀကီးေကာင္းပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ဘ၀ရပ္တည္မႈမွာက်ေတာ့ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္ကို အားက်ေနရတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ ။သူတို႔ လစာထုတ္တဲ့အခ်ိန္အေၾကြးမ်ားစြာနဲ႔ လံုးပမ္းေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေငြေရးေၾကးေရးကိစၥမ်ားကို ေပါ့ပါးစြာပဲ ေျဖရွင္းတယ္။ သူတို႔ ရပ္တည္မႈေနရာေလး ေပ်ာက္မသြားေအာင္ ရုန္းကန္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာင္ေရးအတြက္ ႀကိဳတင္စဥ္းစားရင္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ မိသားစုေလးတစ္ခု ဖန္တီးေနခ်ိန္ရခဲ့ၿပီ။ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနပူထဲမွာ Marketing ဆင္းေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကည့္ၿပီးေတာ့ သနားခဲ့ဖူးတယ္ လစာေလး ေသာင္းဂဏန္းနဲ႔ဒီေလာက္ လုပ္ရတယ္ဆိုၿပီးေတာ့။ အခုအခ်ိန္ သူတို႔လစာထုတ္တဲ့အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့ထက္ လစာ ႏွစ္ဆေလာက္ရတဲ့အခ်ိန္ မွာ အံ႔ႀသရင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေတြးမိတဲ့အခါ ရွက္မိျပန္ေရာ။
ဒါေၾကာင့္ ငယ္စဥ္က အရိုးစြဲေနခဲ့တဲ့ ပညာေရးဟာ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ့ေနရာမွာ ကိုယ္အသံုးခ်တတ္တဲ့အေပၚ မူတည္ၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈရွိတယ္ ဆိုတာ နားလည္ခဲ့ရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ရွိတယ္ ၁၀ တန္းမေအာင္ဘူး၊ ဘြဲ႔မရခဲ့ဘူး ပံုမွန္ ေအာက္ေျခလူတန္းစားလုပ္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳးပဲလုပ္တတ္တယ္ ဒါေပမယ့္ တစ္လကို ၀င္ေငြ သိန္း(၃၀)အထက္မွာရွိတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ သူ ႏိုင္ငံျခားထြက္သြားတယ္ သူတတ္တဲ့အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းနဲ႔ ေရာက္ေနတဲ့ေနရာ အဆင္ေျပေအာင္ ခ်ိန္ဆတတ္တယ္ ဒါေပမယ့္ ေပးဆပ္မႈကေတာ့ ေနရာတိုင္းမွာရွိေနတာေတာ့ မဆန္းပါဘူး ကိုယ့္အတြက္အဆင္ေျပမယ့္ေနရာေလး ရွာတတ္ဖို႔ေတာ့လိုတာေပါ့ေနာ္။ ငယ္စဥ္ကအရိုးစြဲခဲ့တဲ့ ပညာေရးဟာ ကိုယ္မွန္းထားသလို ျဖစ္ခ်င္မွလည္းျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ဒါေပမယ့္လည္း အခြင့္ေရးေတြမ်ားစြာ ကေတာ့ ျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္မယ္ဆိုရင္ ေဘးမွာရွိေနတာကို ေတြ႔ရမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူဆိုတာကေတာ့ ရွင္သန္ေနရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ အၿမဲရုန္းကန္ေနရတာပဲမဟုတ္လားဗ်ာ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ေဘးနားမွာရွိတဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို အျပည့္အ၀ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ကိုယ္တတ္ထားတဲ့ပညာနဲ႔ ပိုေကာင္းတဲ့ဘ၀ေတြ တည္ေဆာက္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ။ အားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။
Photos credit ; google
Author by
MSC - 203
