ပုရြက္ဆိတ္
မဂၤလာပါ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ကြၽန္ေတာ္ မိတ္ဆက္ပါရေစ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပုရြက္ဆိတ္တစ္ေကာင္ပါ Eng လို The Ant ေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အေကာင္ေသးတယ္ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔လူသားေတြထက္ သန္မာတယ္ဆိုတာ ျငင္းလို႔မရဘူးေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ထက္ သံုးဆေလးတဲ့အရာတစ္ခုကို ၂မိုင္ေက်ာ္ေက်ာ္ မခ်တမ္းခ်ီၿပီးသြားႏိုင္တယ္၊ ဒါေတာင္အသိုက္ထဲေရာက္သြားလို႔ေနာ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔လူသားေတြမွာ အခ်စ္ရွိတယ္လို႔ေျပာၾကတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အခ်စ္ဆိုတာ အခ်ိဳ ပါပဲ ဘာကြာလဲဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔အခ်စ္ဆိုတာ ျမင္လဲမျမင္ရဘူး ဒါေပမယ့္ ဇြတ္ျငင္းေနၾကတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ အခ်ိဳဆိုတာကေတာ့ စားသံုးလို႔ရတယ္ဗ်။ ခင္ဗ်ားတို႔က အခ်စ္နဲ႔မွ်ားတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အခ်ိဳနဲ႔မွ်ားတယ္ ဒီလိုေလးေတြေတာ့ရွိတာေပါ့။တစ္ခ်ိဳ႔အခ်စ္ေရးကံမေကာင္းတဲ့သူေတြဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သၾကားခဲေတြေၾကြး လို႔ ယၾတာေခ်တယ္ဆိုလား ဘာဆိုလားပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ျဖစ္ေပၚလာပံုကလဲ စိတ္၀င္စားစရာဗ် တစ္ခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ခင္ဗ်ားတို႔လို လူသားေတြပါပဲ။ လူ႔ဘ၀တုန္းက ကၽြန္ေတာ့္နာမည္က ေမာင္နီတဲ့ဗ် ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာက စိုက္ပ်ိဳးေရးကိုအဓိက ထားၿပီးလုပ္ကိုင္ၾကတယ္။ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္ ယာကြက္ေတြရွိၾကတယ္၊ အဲဒီမွာထြန္ယက္စုိက္ပ်ိဳးၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့ စိုက္စရာ ယာကြက္မရွိဘူးဗ် ဒါေပမယ့္ တစ္ရြာလံုးက ကၽြန္ေတာ့္ကို အလုပ္ႀကိဳးစားဆံုး လူငယ္ေလးလို႔ သတ္မွတ္ထားၾကတယ္။ မနက္ဆို ထမင္းထုပ္ေလးဆြဲလို႔ ရြာကထြက္သြားတယ္ ည သန္းေခါင္သန္းႏြဲမွ ျပန္လာတယ္ အိတ္ထဲမွာ အသီးႏွံအစံုပါလာတယ္။ ရြာကလူေတြက ေမးၾကတယ္ ‘’ မင္းမနက္အေစာႀကီးထြက္သြားတယ္ ညမွျပန္လာတယ္ အသီးႏွံေတြပါလာတယ္ မင္းယာကြက္ကဘယ္နားမွာလဲ’’ ဆို ကၽြန္ေတာ္ကေျဖတယ္ ‘’ရြာနဲ႔ေတာ္ေတာ္လွမ္းလွမ္းမွာ ပါ သူငယ္ခ်င္းတို႔ရာ’’ လို႔ပဲေျဖတယ္ အဲလိုနဲ႔ ေနလာတာ ကာလတစ္ခုၾကာေတာ့ သီးႏွံစံုထြက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အခင္းေလးကို စိတ္၀င္စားလာၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္သူတို႔စံုစမ္းရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းေတြ ေပၚပါေလေရာ ဆိုပါေတာ့ ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္းကၽြန္ေတာ္ေလ မနက္ဆို ရြာနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းက အရိပ္ရတဲ့ သစ္ပင္ႀကီးေပၚ တစ္ေနကုန္တက္အိပ္ေနတာ ညမိုးခ်ဳပ္ၿပီဆိုမွ သူမ်ား အကြက္ထဲက သီးႏွံေတြခူးျပန္တာေလ။ အဲဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆံုးမဖို႔ ရြာထိပ္က တန္ခိုးရွိတဲ့ ရုကၡစိုးႀကီးကို အကူအညီေတာင္းၾကတယ္။ ရုကၡစိုးႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ ကိုသနားလို႔နဲ႔တူပါတယ္ သူ႔ရဲ႔ေတာင္ေ၀ွးနဲ႔တို႔လိုက္တဲ့အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္အဆမတန္ေသးသြားတယ္ ခင္ဗ်ားတို႔ေခၚတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ျဖစ္သြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ရြာကလူေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့အတြက္ ေသၿပီလို႔ယူဆကာ ေက်နပ္ၿပီး ျပန္သြားၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အက်င့္အတိုင္း စားစရာေတြခိုးယူ စုေဆာင္းေနဆဲပါပဲ အေကာင္ေသးသြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခိုးယူတဲ့ ပမာဏေလးက မေျပာပေလာက္ေတာ့ ရုကၡစိုးႀကီးကလည္း လႊတ္ေပးထားတယ္နဲ႔ တူပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔စုေဆာင္းတတ္တဲ့အက်င့္ေလးကို ကိုႏွံေကာင္နဲ႔ေတြ႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပတယ္ အစာေတြစုဖို႔ေပါ့ ဒါေပမယ့္သူကနားမေထာင္ခဲ့ပါဘူး ေပေတေလလြင့္ေနရတာကိုသေဘာက်တယ္ဆိုပဲ အဲဒီအေၾကာင္းလဲ စာဖတ္သူတို႔ငယ္စဥ္က ၾကားဖူးခဲ့မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
အခ်ိန္ၾကာလာတဲ့အမွ် ကၽြန္ေတာ့္မွာ အေဖာ္အေပါင္းေတြရလာခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ စစ္တပ္တစ္ခုလို႔ ညီညီညာညာ စည္းကမ္းရွိစြာ ျပဳမူေနထိုင္ၾကတယ္ တာ၀န္ကို ၂၄ နာရီထမ္းရြက္တယ္ ဘယ္ေနရာပဲေရာက္ေရာက္ မေမ့ဘူး။ ဘယ္ေလာက္ေ၀းတဲ့ေနရာေရာက္ေနပါေစ GPS မလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္ျပန္တတ္တယ္။ လူသားေတြက စကားေျပာတယ္ ဖုန္းေတြသံုးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ကိုယ္ပိုင္ antenna နဲ႔ ဆက္သြယ္ၾကတယ္ နည္းပညာမွာလူသားေတြကၽြန္ေတာ္တို႔ကို မမွီေသးပါဘူး။ လွ်ပ္စစ္မီးမလိုပဲ အရာရာကို ျမင္ႏိုင္ၾကတဲ့အတြက္ စေန၊တနဂၤေႏြ မီးမပ်က္ပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းစရာမလိုပါဘူး။ မိုးရာသီဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ စုေပါင္းၿပီးေခ်ာင္းကိုျဖတ္ၾကတယ္ သာတူညီမွ်စိတ္ဓါတ္နဲ႔။ စာဖတ္သူတို႔ တစ္ခါတစ္ေလ ေရထဲမွာကူးေနတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္လံုးႀကီးျမင္ဖူးမွာေပါ့ အဲဒါကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႔ ပုရြက္ဆိတ္ေဘာလံုးႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရမကူးတတ္ဘူး ဒါေပမယ့္ စုေပါင္းအင္အားနဲ႔ဆိုရင္ ပင္လယ္ေတာင္ျဖတ္ကူးရဲပါတယ္ဗ်ာ။
အတုယူတတ္မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးသင္ယူသင့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ဘ၀လံုး ေသသည္အထိ မပ်င္းမရိ ညည္းတြားမေနပဲ အလုပ္လုပ္ၾကတယ္၊ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ အစာစုၾကတယ္ အစာကိုအက်ိဳးမဲ့ လံုး၀ မျဖဳန္းတီးၾကဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အက်ိဳးမရွိတဲ့ေနရာမွာ တစ္စကၠန္႔ေလးမွေနဖို႔မစဥ္းစားဘူး။ အခ်စ္(အခ်ိဳ)နဲ႔ပတ္သတ္ရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲခက္ခဲေနပါေစ မေလွ်ာ့ေသာဇြဲနဲ႔ တက္ေရာက္ခ်ီေဆာင္ တတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔စားဖို႔အတြက္ စုေဆာင္းထားတဲ့အစာေတြဟာ ပိုလွ်ံလြန္းတဲ့အျပင္ ခေလးငယ္ေတြအတြက္ ေကၽြးေမြးဖို႔ေကာင္းေကာင္းႀကီးလံု ေလာက္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွမရပ္ဘူး အၿမဲတမ္းစုေဆာင္းေနမွာအေသအခ်ာပါပဲ။ ကိုယ့္ကိုရန္မူလာတယ္လို႔ထင္ရင္လည္း အသက္အဆံုးခံၿပီးေတာ့ကို ကိုက္တတ္တာေတြ႕ရမယ္ ေခါင္းသာျပဳတ္သြားမယ္ ကိုက္ထားတာေတာ့မလႊတ္ဘူးဗ်။ကြၽန္ေတာ္ၾကားဖူးတယ္ " "လူဆိုတာ အၿမဲ ... ယံုၾကည္ရာတစ္ခုအတြက္ အသက္ကိုေတာင္စေတးၾကတာပဲ " " အဲဒါ ခင္ဗ်ားတို႔ လူသားေတြမွရိွတာ မဟုတ္ပါဘူး ကြၽန္ေတာ္တို႔ပုရြက္ဆိတ္ေလးေတြမွာလည္းရိွပါတယ္။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေသးငယ္ေသာဘဝတြင္ေနရေသာ္လည္း စည္းစနစ္က်ေသာဘဝ၊ သန္မာေသာဘဝ၊ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းကင္းမဲ့ေသာ ဘဝမွာ ပုရြက္ဆိတ္ရယ္လို႔ ျဖစ္လာခဲ့တာ ဂုဏ္ယူမဆံုးပါဘူးဗ်ာ။
Photo credits ; google
Autohr by
Htin Yar Sai (12:23pm)
MSC_203
