ဒီေန႔ က်ဳံးေဘး လမ္းေစာေစာေလွ်ာက္မိသည္။
စာေရးဖို႔ကုန္ၾကမ္းေလးယူရင္း ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ရင္းေပါ့။
ရာသီဥတု ကေတာ့ သာသာယာယာေပါ့ဗ်ာ။
ယခင္ေန႔ေတြက လမ္းေလွ်ာက္သည့္အခါ
ဖုန္းမယူပါဘူး။ ဖုန္းနဲ႔ဆို လြတ္လြတ္လပ္လပ္
လမ္းေလွ်ာက္လို႔မေကာင္းဘူး။ယေန႔ေတာ့
စာေရးဖို႔အၾကံနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းဖုန္းယူခဲ့သည္။
26 B လမ္းကို သတိနဲ႔ျဖတ္ကူးၿပီး ညီညာျပန္႔ျပဴး
သည့္ ပလက္ေဖာင္းသို႔ ေအာင္ျမင္စြာေရာက္ရိွသည္။
အစိမ္းရင့္ေရာင္ရိွေသာက်ဳံးေရျပင္ကို ဒီမွာဖက္တြင္
ေအာက္ေျခအုတ္ကမ္းပါး၊ အေပၚေငြေရာင္စတီး
လက္ရမ္းမ်ားျဖင့္ ကာရံထားသည္။ ဟိုမွာဖက္ကမ္း
တြင္ က်ဳံးေရျပင္ကိုေက်ာက္ႀကီးမ်ားစီ၍
အစိမ္းေရာင္သုတ္လိမ္းကာ အနားကြပ္ထားသည္။
ထိုမွတဆင့္ အနီေရာင္အုတ္ၿမိဳ႕႐ိုးႀကီးက
ခမ္းနားထည္ဝါစြာ ထပ္မံအနားသတ္ထားျပန္
ပါသည္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ မႏၱေလး မွာ တ႐ုတ္ လူမိ်ဳးမ်ား
အင္မတန္ေပါမ်ားလာသည့္အေၾကာင္း လူတိုင္း
သိမည္ျဖစ္ပါသည္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ အခ်က္အခ်ာ
ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးမ်ား
ပိုင္ဆိုင္သည့္ေနရာမ်ားျဖစ္ေနသည္။ အဓိကလမ္းမ
ႀကီးမ်ား၊ မိန္းလမ္းမမ်ားေပၚ မွာရိွၾကသည့္
အိမ္မ်ားသည္ အဆိုပါ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးမ်ား၏
ေနအိမ္မ်ားသာျဖစ္ၾကသည္။
ကိုယ္ပိုင္စာသင္ေက်ာင္းမ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္
ေကာင္းေကာင္းမ်ား၊ ေ႐ွာ့ပင္းစင္တာမ်ားတြင္
ပိုင္ဆိုင္သူ၊ ေရာင္းခ်သူ၊ စားေသာက္သူႏွင့္
သင္ယူသူမ်ားတြင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား အင္မတန္
နည္းပါးလွသည္။ ဘီယာဆိုင္မ်ား၊ လမ္းေဘးစား
ေသာက္ဆိုင္မ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားတြင္ေတာ့
ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား အင္မတန္ေပါမ်ားပါလွသည္။
က်ဳံးေရျပင္ကို ေငးၾကည့္ရင္း အေတြးမ်ားက
ျမန္ဆန္လွသည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔အတြက္
ေနထိုင္စရာက႐ွားပါးလာသည္။ျမန္မာျပည္
အႏွံ အျပား တပ္ပိုင္၊ ဦးပိုင္ေျမမ်ားကလည္း
ေပါမ်ားလွသည္။မႏၱေလးတြင္လည္း မ်ားျပား
တိုးပြားလာသည့္လူဦးေရေၾကာင့္ ေျမေနရာမ်ား
က ႐ွားပါးကာ တန္ဘိုးႀကီးမားလာသည္။
သာမန္လက္လုပ္လက္စားႏွင့္ ဝန္ထမ္းမ်ား
အဖို႔ မႏၱေလးၿမိဳ႕လယ္ေခါင္တြင္ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ျဖင့္
ေနရန္ အိမ္မက္ပင္ မက္ခြင့္မရိွၿပီ။
အေတြးမ်ားနဲ႔ မႏၱေလးရဲ႕က်ဳံးေရျပင္ကို
ေငးေနစဥ္မွာ ျမဴးၾကြသည့္တီးလုံးႏွင့္အတူ
တ႐ုတ္သီခ်င္းသံက ေလမွာ ပ်ံ႕လြင့္လာသည္။
ေဆြမ်ိဳးေပါက္ေဖာ္မ တစ္စုက အစီအရီညီညာ
စြာျဖင့္ အုပ္စုလိုက္ကေနၾကသည္။ သူတို႔ က
ေနသည့္ေနရာက ၾကည့္ၾကပါအုံး မိတ္ေဆြတို႔...။
အဆိုပါေနရာက ရာဇဝင္ရိွေပသည္။
ရာဇဝင္ဆို၍ အႀကီးႀကီးမဟုတ္ဘူးေနာ္
ကြၽန္ေတာ္ ႀကိဳက္သည့္ ကဗ်ာဆရာေနမိုးညိဳ
ေရးသားထားသည့္ေနရာေလးျဖစ္ေနလို႔ပါ။
ဒီလိုဗ်ာ သူ႔ကဗ်ာေလးမွာ မႏၱေလးရဲ႕ေျမေနရာ
ေတြမ်ားအနက္ က်ဳံး ေရျပင္နဲ႔ ၿမိဳ႕႐ိုးၾကားက
ေျမကြက္ေလးကို ေရးျပထားသည္။ နန္းတြင္းမွာ
စစ္တပ္ေျမ နန္းအျပင္မန္းေျမမွာက ေဆြမ်ိဳး
ေပါက္ေဖာ္တို႔က မ်ားစြာေျမပိုင္ဆိုင္ထားသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အဆိုပါေျမေနရာေလးတြင္ ေျခစုံရပ္ကာ
သူ႔ႏူတ္က တိုးတိုးေလးရြတ္ခဲ့မိပါသည္တဲ့။
”ဒါတို႔ေျပ ဒါတို႔ေျမ တို႔ပိုင္တဲ့ေျမ” တဲ့ေလ။
အခု ဆရာညိဳရဲ႕ တို႔ပိုင္တဲ့ေျမမွာ
ေဆြမ်ိဳး ေပါက္ေဖာ္မတစ္သိုက္က
တ႐ုတ္သီခ်င္းနဲ႔ ကေနတာျမင္ရင္
ဆရာညိဳ ဘယ္လိုမ်ား ကဗ်ာစပ္မလဲဆိုတာ
သိခ်င္ ဖတ္ခ်င္မိပါေတာ့သည္။
