မဂၤလာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၏ MSC promotion ကလည္း ေဝေဝဆာဆာ ျဖင့္ ျပန္လည္ အသက္ဝင္လာသည္ကိုၾကည့္၍ ၾကည္ႏူးရပါသည္။ ယခင္ကဲ့သို႔ ေခ်ာက္တီး ေခ်ာက္ခ်က္ မဟုတ္ေတာ့ပါ။ post မ်ားကလည္း ေကာ္မန္႔ မ်ား ေဝေဝဆာဆာျဖင့္ အားရစရာ ေကာင္းေနပါသည္။ စာေရးအား ေကာင္းလာၾကသလို ေရးကြက္လည္း လွၾကပါသည္။
အခ်စ္ ၊ သုတ ၊ ရသ စသည္ စသည္တို႔ကို ႀကိဳးစား၍ ေရးထားၾကသည္မွာ အားရစရာေကာင္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့ အေနျဖင့္ ဤ steemit platform ျဖင့္ မေတြ႕မွီ ဤကဲ့သို႔ စာ ၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသာ ရန္ စိတ္ကူးမရွိခဲ့ပါ။ စာဖတ္ဝါသနာ ေတာ့ပါခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့ တသက္တာတြင္ စာေမးပြဲတြင္ ေျဖရေသာ စာစီစာကံုး မွ လြဲ၍ ကိုယ့္စိတ္ကူး စိတ္သန္း ျဖင့္ ေရးေသာစာမွာ ရည္စားစာ ျဖစ္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ တမ်က္ႏွာျပည့္ေအာင္ပင္ မေရးဘူးပါ။ ဒီအထဲ ဟိုစာအုပ္ထဲက ကူးခ် ဒီစာအုပ္ထဲက ကူးခ် ျဖင့္ ပင္ၿပီးရပါသည္။
( သက္ကိုေဇာ္ ကေတာ့ ဗလာစာအုပ္ ၃ အုပ္ ကုန္ေအာင္ ေရးဘူးသည္ဟု ေျပာျပဘူးပါသည္။ ဒီလူႀကီး အရင္ကတည္းက စာေရးေကာင္း ပံုရသည္။ ဤကာစကားခ်ပ္) ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ တြင္ တေန႔ဤသို႔ စာ ၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးရမည္ဟူ၍ စိတ္ကူးထဲတြင္ နည္းနည္းေလးမွ မရွိခဲ့ပါ။
ကၽြန္ေတာ့ အတြက္ေတာ့ steemit Platform တြင္ စာ၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားႏိုင္ျခင္းမွာ စာဖတ္ထားေသာ အခံရွိျခင္း တနည္းအားျဖင့္ စာဖတ္ဝါသနာပါျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့ မိဘမ်ား မွာ ပညာေရး ဝန္ထမ္းမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေလာမသိ အေဖ ေကာ အေမပါ စာဖတ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ အေမကေတာ့ မဂၢဇင္း မ်ား ဖတ္၍ အေဖကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ သတင္းစာ အဖတ္မ်ားပါသည္။ ယခုထိလည္း တေန႔လ်င္ အနည္းဆံုး သတင္းစာ ၂ ေစာင္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ ၁ ေစာင္ ေလာက္ေတာ့ ဖတ္ေနေသးသည္။
ဆိုခဲ့သည့္ အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမာင္ႏွမမ်ား စာဖတ္တတ္ေသာ အရြယ္သို႔ ေရာက္လာေသာ အခါ အေမက တပါတ္တခါ ေရႊေသြးစာ ေစာင္ ဝယ္ေပးပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ အိမ္ႏွင့္ ၿမိဳ႕ေစ်းမွာ ေဝးလြန္းလွ၍ တပါတ္တခါ ေစ်းသြားေသာ အခ်ိန္ မွ ေရႊေသြးဖတ္ရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ေတာ့ မဂၤလာေမာင္မယ္ ၊ ေတဇ ၊ မိုးေသာက္ပန္း စာေစာင္မ်ား ဝယ္လာတတ္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ ကၽြန္ေတာ္၏ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖၚ ကာတြန္းဇတ္ေကာင္မ်ား ေျပာျပရလ်င္ အလြန္မ်ားပါသည္။ အေစာဆံုး ကာတြန္းဇတ္ေကာင္ ကိုေျပာရလ်င္ ႏွင္းႏွင္းေလး ႏွင့္ ေရျမင္းေလး ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ကာတြန္းသူရ ၏ ဘယ္ေက်ာ္ ( ယခုထိႀကိဳက္ပါသည္ ) ေမာင္တီထြင္ ၊ ဘဲဥ ၊ ဖိုးဆိတ္ျဖဴ စသည္ တို႔ ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၄ တန္းႏွစ္ ေလာက္ေရာက္ေသာ အခါ ကာတြန္းစာအုပ္ကို အေတာ္စြဲေနပါၿပီ။
ပထမဆံုး သေဘာက်ခဲ့ေသာ ကာတြန္းစာအုပ္မွာေတာေပ်ာ္ေလး ဟူေသာ တာဇံ ကာတြန္းစာအုပ္ျဖစ္ပါသည္။ ကာတြန္းဆရာကို ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ထို႔ေနာက္ တြတ္ပီ၊ ဦးေျပာင္ရွင္း ၊ ေမာင္ပူစီ၊ ပ်ံလြား ၊ ေနာက္ခ်န္ထားခဲ့၍ မရေသာ ဇာတ္ေကာင္တခုမွာ သမိန္ေပါသြပ္ျဖစ္ပါသည္။
ကာတြန္း ေဖသိန္း၏ ပံုပမာ ကာတြန္း မ်ား အားလည္း စြဲလမ္းခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ တဆင့္တက္၍ အျခားေသာ ကာတြန္းမ်ားလည္း ဖတ္တတ္လာပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ အဓိက ကာတြန္းစာအုပ္ငွား ဖတ္သူမွာ အစ္မႀကီး ျဖစ္၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အငယ္မ်ား အတြက္လည္း ကာတြန္းစာအုပ္မ်ား ငွားလာေပးတတ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနေသးေသာ ကာတြန္းစာအုပ္တခုမွာ ကာတြန္းေသာ္က ၏ အ႐ိုင္း ဇာတ္ေကာင္ႏွင့္ အေမ ဟူေသာ အထူးထုတ္ ကာလာကာတြန္း ျဖစ္ပါသည္။
ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း ကာတြန္းပိုးမွာ ေမာင္ႏွမေလးေယာက္လံုးတြင္ ပါသည္ျဖစ္ရာ တေယာက္ၿပီးမွ တေယာက္ ေစာင့္၍ ဖတ္ရ ၊ လု၍ ဖတ္ရသည္မွာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့အစ္မမ်ား၏ ေက်ာင္းလြယ္အိတ္မွ ကာတြန္းစာအုပ္မ်ား ခိုးဖတ္ တတ္လာပါသည္။
သူတို႔ ဖတ္သည္ကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ ႐ုပ္ပံု လွလွေလး ပါေသာ အခ်စ္ ကာတြန္းမ်ား ျဖစ္၍ စိတ္ဝင္စားစရာမေကာင္းပါ။ အဆိုးဆံုးမွာ ကာတြန္းစံေရႊျမင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဇာတ္ေကာင္မွာ ေခါင္းေလာင္း ေဘာင္းဘီ ဝတ္၍ အၿမဲတမ္း အသဲကြဲေနသူ။ သို႔ေသာ္ ေမာင္ႏွမအားလံုး ေဝမွ် ဖတ္ၾကေသာ ကာတြန္းမွာ ဒီရဲဂ်ာႏွင့္ တြတ္ပီ ျဖစ္ပါသည္။
ထိုအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ကာတြန္း ဒီရဲဂ်ာ ႏွင့္ ကာတြန္း ေက်ာ္ေအာင္ေမာ္ကို အလြန္သေဘာက်ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး ႀကိဳက္ေသာ ေနာက္ထပ္ကားတြန္း တခုရွိပါေသးသည္။ မိုးႀကိဳး အရိႏၵမာ ၏ ခ်က္ႀကီး ျဖစ္ပါသည္။ ထိုမိုးႀကိဳး အရိႏၵမာ ၏ ကာတြန္းမ်ားအား ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရွာမေတြ႕ေတာ့ပါ။ စာအုပ္ အေဟာင္းတန္းမ်ားတြင္ပင္ရွာမရေတာ့ပါ။
ဆိုခဲ့သည့္ အတိုင္း ထိုအရာမ်ားမွာ ကၽြန္ေတာ္၏ ငယ္ဘဝ ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖၚမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ထို႔ ေနာက္ ၇ တန္း ႏွစ္ခန္႔ ေရာက္လာေသာအခါ ဝတၳဳ စာအုပ္စြဲလာပါေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ သိုင္းဝတၳဳမ်ား ေခတ္စားေနသည္ ျဖစ္ရာ သိုင္းဝတၳဳ ၅ အုပ္တြဲ ၆ အုပ္တြဲ တခါတရံ ၁၂ အုပ္တြဲ မ်ားအထိ အ႐ူးအမူ ဖတ္ခဲ့ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ ေရာက္၍ ၈ တန္းႏွစ္ ေက်ာင္းတက္ေသာအခါ ပထမဦးဆံုး စံုေထာက္ ဝတၳဳ ဖတ္ျဖစ္ပါသည္။ အိုင္အို နန္းထိုက္ႏွင့္ ပေရာဖက္ဆာ ေဒါက္တာထင္ရွား ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ ေနာက္ ထိုကာတြန္း အငွား ဆိုင္မွပဲ မင္းသခၤျဖင့္ မိတ္ဆက္ေပးပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ပထမဦးဆံုး ဖတ္ရေသာ မင္းသခၤ ဝတၳဳမွာ ဆားပုလင္း ႏွင္းေမာင္ႏွင့္ မမင္းျဖဴမွန္မွန္ေျပာ... ႀကိဳက္လိုက္သည္မွာ ဘယ္ႏွစ္ခါျပန္ဖတ္မွန္းမသိ။
ထို႔ေနာက္ေတာ့ မင္းသခၤ စာအုပ္မ်ားသာ အ႐ူးအမူး ရွာဖတ္ပါေတာ့သည္။ ေျမေလွ်ာက္ဝိဇၨာ ေရႊျမသာ ႏွင့္ ပုဏၰား ဘကြန္း ဖတ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းေတာ့ မွန္သည္ကို ဝန္ခံရလ်င္ ကၽြန္ေတာ့ ဘဝတြင္ မင္းသၤခ ၏ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ား က လြမ္းမိုးထား ပါေတာ့သည္။
မဟုတ္မခံ စိတ္ ၊ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးေသာ စိတ္၊ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္လိုစိတ္ ၊ စူးစမ္းေလ့လာလိုေသာ စိတ္ စသည္စသည္ ျဖင့္ အေတာ္ေလး လြမ္းမိုးထားခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ တန္းႏွစ္ ေရာက္ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့ အစ္မမ်ားက Top English, Light English, English for All စေသာ အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာေသာ မဂၢဇင္း မ်ားျဖင့္ မိတ္ဆက္ေပးပါသည္။
အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာရင္း ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့ အတြက္ အျမတ္ထြက္ခဲ့သည္မွာ ဘာသာျပန္စာေပျဖစ္ပါသည္။ ပထမဆံုး ဖတ္ျဖစ္သည္မွာ ေရာ္ဘင္ဆင္ က႐ူးဆိုး ျဖစ္၍ ထို႔ေနာက္ေတာ့ ဆရာျမသန္းတင့္ ႏွင့္ ဆရာ ေရႊဥေဒါင္းတို႔ ၏ လြမ္းမိုးမႈကို ခံရပါေတာ့သည္။ အေထာက္ေတာ္ လွေအာင္ ၊ ေမာင္ထြန္းသူ တို႔ပါ အဆစ္ပါလိုက္ေသးသည္။
ကၽြန္ ေတာ္ ၁၀ တန္းေအာင္၍ အေဝးသင္တက္ရင္း အလုပ္လုပ္ေနေသာအခါ ဗုဒၶစာေပႏွင့္ ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုယခင္ကေတာ့ ဆရာပါရဂူ ၊ ဆရာခ်စ္ ဦးညိဳ တို႔၏ ဗုဒၶဝင္ ေနာက္ခံ ဝတၳဳမ်ားကို ဖတ္ေနခဲ့ေသာ္လည္း ဗုဒၶ ဘာသာ ၏ အႏွစ္သာရျဖစ္ေသာ တရားေတာ္မ်ားကို မဖတ္တတ္ခဲ့ပါ။ ပါဋိ မ်ားပါ၍ ျဖစ္ဟန္တူပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာ ျဖစ္သူ " ဦးေဇာ္ၫြန္႔ " ဆိုသူမွာ ကၽြန္ေတာ္အားလ်င္ စာအုပ္ တကိုင္ကိုင္ ျဖင့္ စာဖတ္ဝါသနာပါသည္ကို သိေသာေၾကာင့္ တရက္တြင္ ကၽြန္ေတာ့အား " ကခ်င္ ၊ သားသည္စာအုပ္ႀကိဳးစား ဖတ္ၾကည့္ အရမ္းေကာင္း တယ္ " ဟူ၍ စာအုပ္တအုပ္ေပးပါသည္။ ထိုစာအုပ္မွာ ဆရာဦးေရႊေအာင္၏ ဓမၼပဒ ျဖစ္ပါသည္။
ဆရာဦးေရႊေအာင္၏ အေရးအသားေကာင္းပံုမွာ ဗုဒၶ တရားေတာ္မ်ားအား ကၽြန္ေတာ္ကဲ့သို႔ လူၿဗိန္းမ်ားပင္ အလြယ္တကူ နားလည္ ႏိုင္ပါသည္။ ထို ဓမၼပဒ စာအုပ္မွ အေျခခံၿပီး ဒါနကထာ ၊ သီလကထာ၊ သဂၢကထာတို႔ကို နားလည္လာရပါသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ အျခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ စာေပမ်ားအား အခက္အခဲမရွိ ဖတ္လာႏိုင္ပါေတာ့သည္။
ထို႔ေနာက္ေတာ့ ဦးေရႊေအာင္ ၏ စာအုပ္မ်ားႏွင့္ ဓမၼာစရိယ ဦးေဌးလိႈင္ ၏ စာအုမ္မ်ား က ကၽြန္ေတာ့ စာအုပ္စင္တြင္ ေနရာယူလာၾကပါေတာ့သည္။ ဤ တြင္ စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြ အေနျဖင့္ ခရစ္ယန္ဘာသာ ဝင္တေယာက္က ဗုဒၶ ဘာသာ စာေပ မ်ား ဖတ္ေနသည္ကို အံ့ၾသ ေကာင္း အံ့ၾသေနပါလိမ့္မည္။
မအံ့ၾသပါႏွင့္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက မဂၤလာေမာင္မယ္ စာေစာင္ႏွင့္ ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ့သျဖင့္ " ေကာသလ အိမ္မက္ ၁၆ ခ်က္ ၊ ေအာင္ျခင္း ရွစ္ပါး ႏွင့္ ဗုဒၶဝင္ ဇာတ္ေတာ္မ်ားအား ငယ္ငယ္ကတည္းကပင္ ရင္း ႏွီးေနၿပီး ျဖစ္သည့္ အျပင္ ကၽြန္ေတာ့ မိဘမ်ားကလည္း ဗုဒၶဘာသာ စာေပ ဖတ္ျခင္းကို မတား ျမစ္ပါ။
ခရစ္ယန္ျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္တြင္ ညစဥ္ မိသားစု စံုညီ ဘုရားရွိခိုးရပါသည္။ ဘုရားရွိခိုးၿပီးေနာက္ ညအိပ္ယာမဝင္ခင္ ကၽြန္ေတာ့ အေမဖတ္ေသာစာအုပ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဝယ္ထားေပးေသာ ေမတၱာရွင္ ေရႊျပည္သာ၏ " ယံုမွတ္၍ ပံုအပ္ၾကသူမ်ား " ဟူေသာ စာအုပ္ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔အတူ ကၽြန္ေတာ္ စကၤပူရွိ ခ်မ္းေျမ႕ ေက်ာင္းတိုက္တြင္ တပါတ္တခါ တရားအားထုတ္ေနေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့ အစ္မလတ္ သိေသာအခါ စာအုပ္တအုပ္ ဝယ္ေပးပါသည္။ "အနာဂါဏ္ ဆရာသက္ " ဟူေသာစာအုပ္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ စကၤပူေရာက္ၿပီး သေဘၤာက်င္းတြင္ အလုပ္လုပ္ေနေသာအခါ စာဖတ္အားက်သြားေသာ္လည္း သေဘၤာက်င္းမွ ထြက္ၿပီး ကုမၸဏီ အလုပ္လုပ္ေသာအခါ စာဖတ္ မပ်က္သြားခဲ့ပါ။
ကၽြန္ေတာ့ဘဝတြင္ အလုပ္မွ ခြင့္ယူၿပီး ဖတ္ခဲ့ရေသာ စာအုပ္ ၂ အုပ္ရွိပါသည္။ တအုပ္မွာ ဆရာေရႊဥေဒါင္း ၏ " ဘဝတသက္စာ မွတ္တမ္း " ျဖစ္၍ ေနာက္ တအုပ္မွာ " မင္းဒင္၏ သက္ခိုင္ " ေလးအုပ္တြဲ ျဖစ္ပါသည္။ စဖတ္ၿပီးေနာက္ မၿပီးမျခင္း လက္ေပၚမွ ခ်၍ မရသျဖင့္ အလုပ္မွ ခြင့္ယူၿပီး ဖတ္ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယခုေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ အင္တာနက္မွ ေဒါင္းလုပ္ လုပ္ယူထားေသာ PDF စာအုပ္မ်ား အမ်ားအျပား ရွိေသာ္လည္း လက္မွ တရြက္ခ်င္းလွန္ဖတ္ရေသာ စာအုပ္ေလာက္ မႏွစ္သက္မိပါ။
တေန႔ ေန႔ တခ်ိန္ ခ်ိန္ Steem ေစ်းေကာင္းလာလ်င္ ေတာ့ စာေလး ဖတ္လိုက္ စာေလး ေရးလိုက္ ျဖင့္ ေအးေအးလူးလူး ေနႏိုင္မည္ဟု စိတ္ကူးယဥ္မိပါသည္။
ျမန္မာလူငယ္မ်ား steemit တြင္ေအာင္ျမင္ၾကပါေစ....
Photo Credit : Original source
Author : Henry Aung ( Kachin )
MSC : 001