"သြားခ်င္လိုက္တာ"..."လုပ္ခ်င္လိုက္တာ" ဆိုတဲ့ ဆႏၵအာသီသေတြဟာ အေရးႀကီးတယ္လို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္...
ဒါေပမယ့္ အရည္အခ်င္းကိုေတာ့ "ငါေရာက္ေအာင္သြားလိုက္ၿပီ"..."ငါျဖစ္ေအာင္လုပ္လိုက္ၿပီ" ဆိုတာေတြနဲ႔ပဲတိုင္းတာလို႔ရတယ္ေလ....
အေတြးအိမ္ေဆာက္ေနၾကၿပီးလက္ေတြ႕မွာဘာမွျဖစ္မလာၾကတဲ့သူေတြမ်ားေနတဲ့ပတ္ဝန္းက်င္မွာလက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖၚလုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ဖို႔လိုပါတယ္...
စၿပီးလွမ္းလိုက္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြဟာ...အေတြးထဲက အိပ္မက္ေတြထက္ေတာ့ အရာေရာက္သြားၿပီေလ...
အတားအဆီးဆန္႔က်င္ဖက္ေတြမ်ားတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ကိုယ္ဖက္ကၾကံ့ၾကံ့ခိုင္ၿပီးေရြ႕ေနဖို႔လိုအိပ္ပါတယ္...ဘဝေရစီးကသန္တယ္ေလ...ေငးေနေတြးေနရင္ေတာ့ ဘဝေရလွိဳင္း႐ိုက္ခပ္မႈေအာက္မွာစုန္းစုန္းျမဳပ္ေျမာပါသြားေနပါလိမ့္မယ္....
ရဲသူႏိုင္စတမ္း...လႈိင္းႀကီးေလွေအာက္ ေတာင္ႀကီးဖဝါးေအာက္ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာသိၿပီဆိုရင္ေတာ့ မေလ်ာ့ေသာဇြဲနဲ႔ စၿပီးလွမ္းဖို႔လိုပါၿပီ...သြားရင္မွ destination ကို adjust လုပ္လို႔ရပါတယ္...
သြားေနတဲ့ေျခလွမ္းတိုင္းက အေတြ႕အၾကံဳေတြပါ...ေရွ႕ဆက္ၾကဳံရမယ့္ ခရီးလမ္းမွာ အသုံးတည့္ပါလိမ့္မယ္...လမ္းခရီးမွာၾကဳံေတြ႕ရတဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္အမာရြတ္ေတြက ကိုယ့္အတြက္ ႀကိဳးစားျခင္းရဲ႕ ဆုလဒ္ ဆုတံဆိပ္ေတြပါပဲ...
ေရြ႕လ်ားမႈမရွိရင္ အလုပ္လို႔မမည္ပါဘူး...ၿပီးေျမာက္ခဲ့တဲ့အလုပ္ဆိုတာ ဘယ္ေလာက္အားစိုက္ႀကိဳးပမ္းခဲ့လို႔ ဘယ္ေလာက္ေရြ႕ခဲ့သလဲဆိုတဲ့ W=Fs ပါပဲ...(W=Work done, F=force that applied, s=displacement)....
ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ပန္းတိုင္ဆီကိုအေရာက္လွမ္းႏိုင္ရမယ္ေလ...
Author: KC Myanmar
Photo: Google Image