"နင္တို႔ေတြဆီကေန အခုလို ဘတ္ေငြ၃၀၀၀ ေတာင္းရတယ္ဆိုတာက နင္တို႔ေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အေထာက္အထား ဘာတစ္ခုမွ မ႐ွိဘဲနဲ႔ သြားၿပီးအလုပ္လုပ္တာ ဖမ္းခံရေတ့ာ အခုလို ျမန္မာျပည္ကို ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာဖို႔အတြက္ကို ငါတို႔ေတြက ထိုင္းဖက္က အစိုးရနဲ႔ ညိွၿပီးေတ့ာ နင္တို႔ေတြကို ေငြေပးၿပီးေတ့ာ ျပန္ေရြးထားရတယ္... ဒီေတ့ာ အခု နင္တို႔ေတြက ဒီကို ေရာက္လာၿပီဆိုရင္ ငါတို႔ေတာင္းတဲ့ ဘတ္ကို ေပးႏိုင္မွသာ ျပန္ၿပီးလြတ္ေပးမယ္"
ျမဝတီျမိဳ႕ ကိုးသံုးဂိတ္(အေဟာင္း)သို႔ ျပန္လည္ေရာက္႐ွိလာၾကေသာ က်ေနာ္တို႔လို တစ္ဖက္ႏိုင္ငံ ထိုင္းသို႔ တရားမဝင္သြားေရာက္အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကသူမ်ားအား အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးမွ ေျပာၾကားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
"ဟာ.. ခဗ်ားတို႔ဟာက အဓိပၸါယ္မ႐ွိတာဗ်ာ ေတာင္းတဲ့ေငြက မဟားတရားကို မ်ားလြန္းတယ္ ထိုင္းဘက္ကို ေငြေပးၿပီးေတ့ာ က်ေနာ္တို႔ကို ျပန္ေရြးရတယ္လို႔ ေျပာရေအာင္ ဘယ္မလဲ အေထာက္ထား ၿပီးေတ့ာ... က်ေနာ္တို႔ေတြက ဟိုမွာ အခ်ဳပ္က်ၿပီးမွ ျပန္လြတ္လာတာဗ်... အခုဟာက အဓိပၸါယ္မ႐ွိ အသက္လြတ္ႀကီး ဘတ္၃၀၀၀ ေတာင္းတယ္ဆိုေတ့ာ လက္ထဲမွာ အဲ့ေလာက္ေငြလည္း မ႐ွိဘူး အိမ္ကိုလွမ္းမွာရေအာင္ကလည္း အဲ့ေလာက္မ်ားတဲ့ေငြ ေပးႏိုင္မွာလည္း မဟုတ္ဘူးဗ်"
မခံႏိုင္လြန္းလို႔ က်ေနာ္ျပန္၍ေျပာလိုက္ေလသည္။
"ေအးး နင္တို႔ကို ငါတို႔က ဘာမွ အေရးလုပ္ၿပီးေတ့ာ ႐ွင္းျပေနစရာ မလိုဘူး ေငြမႏိုင္တဲ့သူကို ဒီကေန မလြတ္ေပးဘူး ေငြမေပးႏိုင္ရင္ ဒီဂိတ္ထဲမွာ နွစ္ပတ္စာ လုပ္အားေပး ခိုင္းတာကို လုပ္ရမယ္... ေငြမႏိုင္တဲ့သူ႐ွိရင္ လက္ေထာင္ပါ"
ထိုအမ်ိဳးသမီးမွ ဤကဲ့သို႔ ျပန္ေျပာေလသည္၊
က်န္တဲ့သူေတြ အကုန္လံုးက ေငြေပးႏိုင္ၾကလို႔လား ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ကိုျပန္ခ်င္ေဇာနဲ႔ သူတို႔ေတာင္းတဲ့ေငြကို မေပးခ်င္ပဲနဲ႔ ေပးၾကမွာလားေတ့ာ မသိပါ၊ က်ေနာ္ကေတ့ာ အိမ္ကိုအရမ္းျပန္ခ်င္တယ္ သို႔ေသာ္ ေငြမေပးႏိုင္ပါ သူတို႔ေတာင္းတဲ့ေငြက အရမ္းကို မ်ားလြန္းသည္၊ (ထိုအခ်ိန္တုန္း ထိုင္းေရႊအေခါက္ တစ္က်ပ္သားမွ ဘတ္ေငြ၇ေထာင္ေက်ာ္သာ ႐ွိေသးသည္) အကယ္၍ က်ေနာ္အနဲ႔ ေငြေပးႏိုင္သည္႐ွိခဲ့ေသာ္ သူတို႔မတရားေတာင္းတဲ့ေငြကို မေပးႏိုင္ပါ... ထိုေၾကာင့္ က်ေနာ္ လက္ေထာင္လိုက္ေလသည္။(ထိုင္းကေန အဖမ္းခံရၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ ကရင္ျပည္နယ္ ျမဝတီၿမိဳ႕ ကိုးသံုးလံုးဂိတ္(အေဟာင္း)သို႔ ေရာက္ဖူးသူတိုင္း ကိုးသံုးလံုးဂိတ္အေၾကာင္းကို သိၾကပါသည္။)
ဒီလိုနဲ႔ ေငြမေပးႏိုင္ေသာ က်ေနာ့္အား ျပန္မလြတ္ေပးဘဲ ဂိတ္ထဲတြင္ ေခၚထားေလေတ့ာသည္။ ကိစၥမရွိပါ တိုင္းတစ္ပါးမွာေတာင္ ဒုကၡသုကၡနဲ႔ ဖမ္းခံထိၿပီးေတ့ာ အခ်ဳပ္ထဲေနခဲ့ရေသးတာပဲ... ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္တိုင္းျပည္သို႔ ျပန္ေရာက္လာၿပီဘဲ ဒီေလာက္နဲ႔ေတ့ာ စာမဖြဲ႔ေတ့ာပါ အေတြ႔အၾကံဳေတာင္ ရပါေသးသည္။
တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ေငြေပးၿပီးေတ့ာ ျပန္ထြက္သြားကုန္ၾကေလၿပီ၊ ထိုင္းကေန ျပန္လြတ္လာေသာ လူမ်ားအားလံုးထဲတြင္ ညေနေရာက္ေသာအခါ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲသာ က်န္႐ွိေနခဲ့ေတ့ာသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ က်ေနာ့္နဲ႔ အသက္တူ ရြယ္တူေလာက္႐ွိေသာ လူငယ္တစ္ဦးမွာ လက္ထဲတြင္ ထမင္းထုတ္ဆြဲ၍ က်ေနာ့္ဆီသို႔ ေရာက္ခ်လာေလသည္။
"အစ္ကို စားဖို႔ ထမင္းထုတ္ ဒီည ဒီဂိုေထာင္ထဲမွာ ျဖစ္သလိုအိပ္ေတ့ာေနာ္ မနက္က်ရင္ အလုပ္လုပ္ဖို႔ က်ေနာ္လာျပန္ေခၚမယ္"
"ေျသာ္.. ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့ပါခင္ဗ်"
ဆိုးေတ့ာမဆိုးပါ ထမင္းေတ့ာ ေကြၽးပါသည္၊
ဒီလိုနဲ႔ ကမ္းနားဆင္း ေရခ်ိဳးျပီး ထမင္းစားေသာက္ၿပီးေတ့ာ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ဂိုေထာင္ထဲတြင္ ၾကံဳသလို အိပ္စက္ေလေတ့ာသည္။
မနက္၆နာရီ မိုးေသာက္လင္းေသာအခါ မေန႔ညေနက က်ေနာ့္အား ထမင္းလာပို႔ေသာ လူငယ္တစ္ဦး လက္ထဲတြင္ ေပါက္တူးတစ္လက္ကိုင္၍ ေရာက္ခ်လာျပန္သည္။
"ဗ်ိဳ႕.. အစ္ကို အိပ္ယာႏိုးေနၿပီလားဗ်"
"ေအး ႏိုးၿပီးေလ"
"ႏိုးၿပီဆိုရင္လည္း လာ က်ေနာ္နဲ႔လိုက္ခဲ့"
"ဘယ္ကိုတုန္းကဟ လက္ထဲမွာလည္း ေပါက္တူးႀကီးနဲ႔"
"ေလာေလာဆယ္ေတ့ာ ဂိတ္ထဲမွာ႐ွိတဲ့ လၻက္ရည္ဆိုင္ကိုသြားၿပီး ဗိုက္ျဖည့္ၾကတာေပါ့... ၿပီးရင္ လက္ထဲက ေပါက္တူးကေတ့ာ ဂိတ္ထဲမွာ႐ွိတဲ့ အနီးနားတစ္ဝိုက္က ျမက္ေတြလိုက္႐ွင္းရမယ္"
အြန္႔ ေပါက္တူးကိုင္ရေတ့ာမယ္ ေသၿပီဆရာ..
ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ့္အား လာေခၚေသာ လူငယ္နဲ႔ လၻက္ရည္သို႔ ထြက္ခြာၾကေလေတ့ာသည္။
"အစ္ကို ဘာေသာက္မလဲ ႀကိဳက္တာမွာေလ"
"အင္း လၻက္ရည္ေတ့ာ မႀကိဳက္ဘူး ဒီဆိုု္င္မွာ တစ္ျခား စားလို႔ရတာ ဘာေတြရလဲ"
"ထမင္းေၾကာ္ မုန္႔ဟင္ခါး အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ ႐ွိတယ္ ႀကိဳက္တာမွာစားအစ္ကို"
"ငင့္.. ႀကိဳက္တာမွာစားဆိုေတ့ာ ငါစားၿပီးရင္ မင္း ႐ွင္းေပးမွာလား"
ထိုလူငယ္အား က်ေနာ္ေနာက္သလိုနဲ႔ အတည္ေပါက္ ေျပာလိုက္ေလသည္။
"အယ္... အစ္ကိုကလည္း ဘန္ေကာက္ျပန္ပဲဟာ အစ္ကို႐ွင္းေပးရမွာေပါ့ဗ် က်ေနာ့္မွာပိုက္ဆံမပါလာဘူး"
ငွယ္.. ေသစမ္း ဒီေကာင္ ငါ့ကို အေတာ္အထင္ႀကီးေနတယ္... သူျပာတာ ဘာတဲ့ ဘန္ေကာက္ျပန္တဲ့ ဟ ဟားး
ဆက္လက္ေရးသားသြားပါမည္။
ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူမ်ားနဲ႔ Myanmar Steemit အဖြဲ႔သား အားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါသည္ခင္ဗ်ာ....
