ကြ်န္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္ေလးတုန္းက ရြာမွာဆိုရင္
လ်ပ္စစ္မီးလည္းမရ ခုေခတ္စားေနတဲ႔ ေနေရာင္ခံ
ေဆာ္လာျပားေတြဆို အိပ္မက္မွာေတာင္မျမင္ဖူးခဲ႔ ညေနဝင္ျပီဆိုတာနဲ႔ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းမွာ ဖေယာင္းတိုင္ ဒါမွမဟုတ္ မီးအိမ္ကို အသံုးျပဳေလ့ရွိႀကပါသည္။
တေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ေရွ႕ အခန္းေလးတစ္ခန္းမွာ ဖေယာင္းတိုင္းတစ္ေခ်ာင္းကို အေဖာ္ျပဳျပီး စာေမးပြဲအတြက္ တစ္ေယာက္တည္း စာဖတ္ေနေလသည္ စာဖတ္တယ္ဆိုေပမဲ႔ အလြတ္ရထားတဲ႔ စာေတြကို မေမ့ရေအာင္ျပန္ေႏြးေနျခင္းသာျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ စာေႏြးတဲ႔အခါ မ်က္လံုးကိုမိတ္ျပီး ေႏြးမွအားရပါတယ္။ မိတ္ထားမွလည္း ကိုယ္ရထားတဲ႔စာေတြကို အာရံုထဲသို႔ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေခၚယူလို႔ရပါတယ္။ အဲ႔ဒီလို မ်က္လံုးမိတ္ျပီး စိတ္ပါဝင္စားစြာနဲ႔ စာေႏြးေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ အသံတခုကို ပပီမျပင္ႀကားလိုက္ရပါသည္ ပထမေတာ့ အာရံုကစာထဲေရာက္ေနေလေတာ့ သိပ္ပီး သတိမထားမိဘူး ဒုတိယတခါ ထပ္ႀကားလာမိျပန္တယ္ ႀကားႀကားခ်င္းပဲ မိတ္ထားတဲ႔ မ်က္လံုးအစံုကို အသာကေလး ဖြင့္ႀကည့္လိုက္တာ မ်က္လံုးေရွ႕မွာ ေႀကကြဲဝမ္းနည္းဖြယ္ရာ အျဖစ္ပ်က္တခုကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတယ္။
အဲ႔ဒါက ကြ်န္ေတာ့ စာဖတ္ခံုေပၚမွာ ထြန္းညိွထားတဲ႔ ဖေယာင္းတိုင္မီးကို အေဝးမွ ပ်ံလာထိုးတဲ႔ ပိုးေကာင္းေတြရဲ႔ လႈပ္ရွားမႈပင္။
တစ္ေကာင္တစ္ေလ အေတာင္ပ်ံေတြ မီးေလာင္ျပီး မပ်ံသန္းနိုင္ရွာဘူးဒါေပမဲ႔ ဇြဲမေလ်ာ့ေသးေပ မီးရွိရာသို႔ မေရာက္ ေရာက္ေအာင္တက္ေနေလ၏။
တစ္ေကာင္ တစ္ေလက်ေတာ့ မပ်ံသန္းနိုင္ရံုသာမက အသက္ပင္ ဆံုးရံႈးႀကေလ၏။
ပ်ံသန္းနိုင္တဲ႔ အေကာင္ေတြကေတာ့ သူတို႕ခႏၶာကိုယ္မွာ ရွိသမွ် အစြမ္းေတြကို ဒုကၡေရာက္ေစနိုင္တဲ႔ သည္အေရးႀကီးကိစၥအတြက္ သူတို႔ျဖဳန္းတီးေနေလသည္။
ညံ့သထက္ ညံ့လာသည့္ သူတို႕၏ လႈပ္ရွားပံုေတြက ေႀကကြဲဖြယ္ ေကာင္းလွသည့္ သူတို႔ေတြရဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ေဖာ္ျပေနေလသည္။
ႀကိဳးစာ၍မေအာင္ျမင္လွ်င္သည္ထက္ႀကိဳးစား ဟူေသာ အသိဥာဏ္ ကင္းမဲ႔ျပီး ဝီရိယလြန္ကဲတဲ႔ လမ္းစဥ္ပင္ သို႔ေသာ္ ေလာေလာဆယ္မွာ သည္လုပ္ရပ္ေတြက အက်ိဳးမရိွလွေပ အသဲအသန္ ႀကိဳးစားေနျခင္းေႀကာင့္ သူတို႔အတြက္ ဒုကၡေစသည့္အျပင္ ရွင္သန္မည့္အလားအလားကို စိုးစဥ္မွ်ပင္မျမင္ရ။
စင္စစ္ မဆင္မျခင္ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနမႈေႀကာင့္ သည္ေထာက္ေခ်ာက္ အတြင္းမွသူတို႔မလြတ္ေျမာက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူ သူတို႕ကေတာ့ သူတို႕ရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ အသက္ပင္ေသေသဟူေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးျဖင့္ ပ်ံသန္းအားထုတ္ေနေလ၏။
ေႀကကြဲစရာေကာင္းတဲ႔ သူတို႕ေတြရဲ႔ ဘဝနိဂံုးကိုျမင္ေနရသည္။ သူတို႔သည္ ဖေယာင္းတိုင္ေႀကာင့္ ေသပြဲဝင္ရမွာ ေသခ်ာလ်က္ရွိေနေလသည္။ သူတုိ႕ေရွ႕က ေသပြဲဝင္ခဲ႔ႀကတဲ႔ သူေတြကို နမူနာယူျပီး အက်ိဳးမရွိတဲ႔ လုပ္ရပ္ေတြကို ရပ္တန္႔ခဲ႔ရင္ သည္လို အျဖစ္ပ်က္ကို ႀကံဳရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဇြဲႀကီးလွတဲ႔ သူတို႕သည္ ဘာေႀကာင့္ ေရွ႔ေလးတင္ ဒုကၡႀကံဳခဲ႔ရတဲ႔ သူတို႔ေတြကို စံနမူနာ မယူႀကသနည္း။
သူတို႔ေရြးခ်ယ္ခဲ႔တဲ႔ လမ္းစဥ္ေတြကို ဘာေႀကာင့္ သဲသဲမဲမဲစဲြလမ္းေနရသနည္း။ ေသခ်င္ေသပါေစ ဟူေသာ သည္နည္းလမ္းကို စြဲစြဲျမဲျမဲ အားထုတ္သြားမည္ဟူေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးသည္ အဘယ္သို႕ေသာ က်ိဳးေႀကာင္း ဆင္ျခင္မႈမွ ေပါက္ဖြားခဲ႔သနည္း။ ပိုးေကာင္ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့ သူတို႔၏လုပ္ငန္းသသည္ပင္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနပါမည္။
သို႕ေသာ္ ဝမ္းနည္းေႀကကြဲဖြယ္ေကာင္းသည္က သူတို႕အယူဆနဲ႔ သူတို႔လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သည္ အသက္ဆံုးျခင္းျဖင့္ နိဂံုးခ်ဳပ္ရမည့္ အယူအဆမ်ိဳး လုပ္နည္းလုပ္ဟန္မ်ိဳး ျဖစ္ေနျခင္းပင္တည္း။ သူတို႕သည္ ဝီရိယအားေကာင္းေပမဲ႔ ဥာဏ္မယွဥ္တဲ႔အတြက္ အေရွ႕က ဒုကၡေရာက္ခဲ႔တဲ႔အတိုင္ ဒုကၡေရာက္ေနျမဲပင္။
ေလာကမွာအမွားကင္းတဲ႔လူရယ္လို႔မရွိပါဘူး အမွားကိုအမွားမွန္းသိတဲ႔အခါ အမွန္ျပင္သင့္ေႀကာင္းႏွင့္ဘယ္အရာမဆို မႀကိဳးစားမီ က်ိဳးေႀကာင္းဆီေလ်ာ္ေအာင္ စီးစစ္ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္သင့္ပါေႀကာင္း ထင္ျမင္ခ်က္ေလးေတြေျပာႀကားရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။အမွားပါရင္ ခြင့္လြတ္ႀကပါ အားလံုးက်မၼာႀကပါေစ။
photos from google
written by konaing
