ေဆာင္းညရဲ႕ေလေျပမ်ားႀကား
ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္အသက္ရႈသံေတြနဲ႔
လက္ႀကားကေဆးေပါလိပ္ကုိဖြာရႈိက္ရင္း
လြင့္ပ်ယ္သြားေသာ မီးခုိးေငြ႔ေတြနဲ႔
ကုိယ့္အေတြးေတြက စီးေမ်ာလုိ႔ …
ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ
မီးခုိးေငြ႔ေတြျပန္မလာေတာ့သလုိ
ကုိယ့္ရဲ႕ငယ္ဘဝေတြလည္း
ျပန္မရေတာ့ပါလား…
တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္နဲ႔ ့
ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတဲ့ဒီေဆာင္း
ကုိယ့္အတြက္ အမွတ္ရစရာဆုိလုိ႔
" အသက္ေတြႀကီးလာျပီေလ "
ေဆာင္းေရ …
မင္းရဲ႕ညတာေတြက
ရွည္ႀကာလြန္းတယ္ဆုိေပမယ့္
ငါ့ရဲ႕အသက္ခႏၶာေတြေကာ
ဘယ္ေလာက္ထိရွည္ႀကာႏုိင္မွာလည္း ။
ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ
ငါခြန္အားရွိေနသေရြ့ေတာ့
မင္းရဲ႕ညတာေတြမွာ
လင္းလက္တဲ့ႀကယ္တာယာအျဖစ္
ရွိေနခြင့္ေပးပါ အခုခ်ိန္ေလးေတာ့
ငါႀကိဳးစားေနဆဲေပါ့
အားလုံးကုိ ေလးစားလွ်က္ …
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun
MSC.259