စမ္းတဝါးဝါးနဲ႔ ခမ္းနားစြာျဖစ္ေနတဲ့
ေလာကဇာတ္ခုံေပၚမွာ
အမည္နာမ မရွိေသာပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးရဲ႕
ေစညႊန္ရာရည္ညႊန္းခ်က္ေတြနဲ႔
ဟန္ခ်က္ညီစြာကျပႏုိင္ဖုိ႔
ကြ်န္ေတာ္ -
ဘဝရဲ႕ပင္လယ္ျပင္ႀကီးထဲကုိ
ရြက္လြင့္ခဲ့ျပီေလ …
ႀကဳိဆုိေနေသာကမ္းလက္မ်ားကုိ
မျမင္ရေသးေပမယ့္
ေနသာလာတဲ့တစ္ေန႔က်ရင္
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕အလုိခ်င္ဆုံးပန္းတုိင္
အဲ့ဒီအရိပ္ကမ္းနားမွာ
ကမ္းကပ္ရဖုိ႔ ဟန္ျပင္ျပီ
( မာန္တင္းထားေသာ အေတြးမ်ားေပါ့ ) ။
လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္ခန္႔က -
ကြ်န္ေတာ္က ဘာမွမဟုတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ပါ
အခုလည္း ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ။
တစ္ခါတရံေတာ့ -
ေဘးစကားေတြထက္ အေတြးမ်ားကုိ
ကြ်န္ေတာ္ဦးစားေပးခဲ့ပါတယ္
မွန္လား မွားလာမသိ
( သိပ္ျပီးေတာ့ ဟန္ခ်က္ကမညီညာလွပါဘူူး ) ။
အေတြးဆုိလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္က-
ေတြးေခၚပညာရွင္ႀကီးမဟုတ္ပါဘူး ။
ဘဝကုိ လွလွပပအေရာင္ေတာက္ပေစဖုိ႔
ကြ်န္ေတာ္မေတြးႏုိင္ပါဘူး ။
ကမၻာေျမႀကီးကုိ သာယာလွပဖုိ႔
ကြ်န္ေတာ္မေတြးႏုိင္ပါဘူး ။
စာေကာင္းေပေကာင္းေတြ ေရးသားႏုိင္ဖုိ႔
ကြ်န္ေတာ္မေတြးႏုိင္ေသးပါဘူး ။
ကြ်န္ေတာ္ေရးေသာစာေတြကုိ
ေဝဖန္လုိ႔ရပါတယ္ ။ ဆန္းစစ္လုိ႔ရပါတယ္ ။
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကုိ
ကဲ့ရဲ႕လုိ႔ရပါတယ္ ။ ရႈတ္ခ်လုိ႔ရပါတယ္ ။
ကြ်န္ေတာ္က -
ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အရာေတြကုိ
( နားလည္မႈသေဘာ )
ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ အေတြးမ်ဳိးေလာက္ပဲ ရွိတာပါ ။
ျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔
အေတြးမ်ဳိးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့မွာ မရွိပါဘူး ။
အေတြးဆုိတာ …
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြမွာ
ပထမဦးဆုံးေရာက္လာမယ့္ ဧည့္သည္ပါ
သူေရာက္လာျပီးမွ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေတြ လုပ္ေဆာင္ရတာပါ။
ေတြးေခၚမႈမပါတဲ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ
လမ္းမေပၚက အရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕
သီခ်င္းဆုိသံေတြေလာက္ မသာယာလွပါဘူး ။
ဒီေတာ့ - အေတြးဆုိတာ ေတြးေနရုံနဲ႔လည္းမျပီး
လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔ကလည္း
အေရးႀကီးလွပါေပတယ္ ။
စာေကာင္းေကာင္းေရးႏုိင္ဖုိ႔
အေတြးေကာင္းေကာင္းရွိမွ အဆင္ေျပမယ္ ။
ဘဝေကာင္းေကာင္းရွိႏုိင္ဖုိ႔
အေတြးေကာင္းေကာင္းလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ
လုိပါလိမ့္မယ္ မိတ္ေဆြတုိ႔ …
" အေတြးေကာင္းေကာင္းနဲ႔
ဘဝပင္လယ္ျပင္ႀကီးထဲကုိ ရြက္လြင့္ခဲ့တယ္
မုန္တုိင္းေတြလား ေက်ာက္ေဆာင္ေတြလား
ေက်ာ္ျဖတ္ႏုိင္ရမယ္
အနာတရေတြ လြမ္းဆြတ္မႈေတြ
အေျခမက်မႈေတြ
ပင္လယ္ေရနဲ႔ ေဆးေက်ာပစ္လုိက္တယ္
တလိမ့္လိမ့္စီးေမ်ာသြားတဲ့ အခ်ိန္ထိ "
အားလုံးကုိ ေလးစားလွ်က္ …
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun
MSC.259