အလြန္သန္မာဖ်တ္လတ္ေသာ ၀ံလက္ငွက္တေကာင္သည္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္နား ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားကို မင္းမူက်က္စားလွ်က္ရွိသည္။ သူသည္မ်က္စိအျမင္လည္း အလြန္ေကာင္းသည္။ ပင္လယ္ေရျပင္ေအာက္ (၁၂)ေတာင္အနက္ကို ေဖာက္ထြင္းျမင္ႏိုင္စြမ္းရွိသည္။ ငါးႀကီးငါးငယ္ ငါးလိပ္ေက်ာက္ ငါးလက္ခြာ တေကာင္မက်န္ သူ၏စူးခၽြန္ေသာ ေၿခလက္သဲတို႔ျဖင့္ ကုတ္ယူဖမ္းယူႏိုင္စြမ္းရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူအား "ေရျပင္၊ ေၿမျပင္၊ ေလျပင္ သံုးခြင္ပိုင္စိုး ၀ံလက္မ်ိဳး"ဟု တင္စားေခၚေ၀ၚၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ သူ႔ကိုယ္သူ အလြန္ေျမာက္ႄကြဂုဏ္ယူသည္။ "ငါ့လိုလူ ဒီဇမၻဴမွာ မရွိ"
Images Credit - Original Source
တစ္ေန႔ သူသည္ စ်ာန္၀င္၍ ေလျပင္အာကာေကာင္းခင္၌ ေလဟုန္စီး၀ဲပ်ံေနခိုက္ သူမင္းမူက်က္စားရာ ေက်ာက္ေဆာင္အနီးအနားပတ္၀န္းက်င္ ေတာနက္ထဲတြင္ အလြန္လွပေသာ ဥေဒါင္းတေကာင္ကို မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဖူးေတြ႔ရလိုက္သည္။ ဥေဒါင္းမင္းသည္ ေနျခည္ေအာက္တြင္ သူ၏အေမႊးအေတာင္မ်ားကို ျဖန္႔ကားလွ်က္ ကျမဴးေနခိုက္ျဖစ္သည္။ ၿပိဳးျပက္ေသာေရာင္ျခည္ နီ၀ါေသာေရႊအဆင္းျဖင့္ ကတၱီပါေကာ္ေဇာ ျဖန္႔ၾကက္ထားသကဲ့သို႔ ေတာက္ပေသာဇာျခည္ဇာကြက္မ်ားျဖင့္ အလြန္လွပတင့္တယ္သည္ျဖစ္၍ သူ႕စိတ္ကူးထဲတြင္ ဥေဒါင္းမင္းကဲ့သို႔ လွပေသာအေမႊးအေတာင္မ်ားပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ တဖြားဖြားျဖစ္ေပၚလာေလသည္။
Images Credit - Original Source
"ငါ့မွာ သံလ်က္ကဲ့သို႔ ထက္ျမက္ေသာ ေၿခသဲလက္သဲေတြလည္းရွိၿပီ။ ပတၱျမားကဲ့သို႔ စူးရွေတာက္ပေသာ မ်က္လံုးအစံုလည္းရွိၿပီ။ ကမၻာေၿမျပင္ ေတာ္ငလ်င္ သိမ့္သိမ့္တုန္နဳိင္ေလာက္ေသာ ျပင္းျပေသာ ေတာင္ဖံတစံုလည္းရွိၿပီ။ ငါ့အေမႊးအမွ်င္ေတြသာ ဥေဒါင္းမင္းကဲ့သို႔ ေရာင္စံုဇာကြက္မ်ားျဖင့္ ၿပိဳးျပက္ေတာက္ပ လွပသည္ရွိေသာ္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မည္နည္း။ ဒီကမၻာမွာ ငါ့လိုသတၱ၀ါ ရွိဦးမည္လား"
သို႔ေသာ္ ၀ံလက္ငွက္သည္ သူ႔အေမႊးအမွ်င္မ်ား အေရာင္ေတာက္ပလာေအာင္ မည္သို႔လုပ္ရမည္နည္း အႀကံအိုက္လွ်က္ရွိသည္။ ငါးသတၱ၀ါမ်ားထဲတြင္ ၀မ္းေဖာင္းေဖာင္းျဖင့္ ပက်င္းသတၱ၀ါမ်ားသည္ အလြန္ပညာရွိသည္ဟု ၾကားဖူးသည္။ သူ႔အားေမးျမန္းစံုစမ္းၾကည့္မွျဖစ္မည္ဟု အႀကံရလာသည္။ သို႔ျဖင့္ သူသည္ ရွစ္မိုင္အကြာ ျဖားေရတက္တြင္ ေပါေလာေမ်ာေနေသာ ပက်င္းတေကာင္အား တဟုန္တည္းျဖင့္ခ်ီကုတ္လိုက္သည္။
Images Credit - Original Source
"ေဟးးး….ပက်င္း သင္သည္ အသက္ရွင္ျခင္းကို အလိုရွိအံ႔ေလာ။ သင္သည္ အသင္ရွင္ျခင္းကို အလိုရွိသည္ဆိုပါက ငါ့အားမွန္ရာကို သံေတာ္ဦးေလွ်ာက္တင္ေလာ့။ ငါ့အေမႊးအမွ်င္မ်ား အေရာင္ေတာက္ပလာေအာင္ အဘယ္သို႔လုပ္ရအံ႔နည္း"
"အို…ေက်းဇူးႀကီးလွစြာေသာ အသက္သခင္၀ံလက္မင္းဘုရား။ အသွ်င့္၏ အေမႊးအမွ်င္မ်ား ေရာင္စံုၿပိဳးျပက္ ေတာက္ပသည္ကို အလိုရွိေတာ္မူပါက ပင္လယ္ထဲသို႔ မနက္တႀကိမ္၊ ေန႔လည္တႀကိမ္၊ ညတႀကိမ္ တစ္ေန႔သံုးႀကိမ္ ဒိုင္ပင္ထိုးေတာ္မူပါဘုရား။ ရက္မ်ားမၾကာ အသွ်င္၏အေမႊးအမွ်င္မ်ားသည္ ပင္လယ္ေငြဇာျခည္လႊာမ်ားကဲ့သို႔ ၿပိဳးျပက္ေတာက္ပလာမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္ဘုရား"
"ဟယ္….ပညာရွိ ပီသပါေပတယ္၊ အို…အသင္ပက်င္း၊ သင္သည္ သင္၏ဥပဓိရုပ္ရည္ရူပကာ ႀကန္အင္လကၡဏာႏွင့္အညီ သူေတာ္သူျမတ္ျဖစ္ေပ၏။ သင့္အသက္ကို ငါခ်မ္းသာေပးမည္။ ဤေန႔ဤရက္မွစ၍ သင့္အသားစားျခင္းကို ငါေရွာင္ၾကည္မည္။"
ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ၀ံလက္ငွက္သည္ ပက်င္းသားကို မစားျခင္းျဖစ္သည္။
ပညာရွိပက်င္း၏အႀကံကိုရယူၿပီးေနာက္ ၀ံလက္မင္းသည္ တေန႔သံုးႀကိမ္ ပင္လယ္ထဲသို႔ မပ်က္မကြက္ ဒိုင္ပင္ထိုးေလသည္။ အာကာတိမ္စြန္ဖ်ားသို႔ ေတာင္ဖံကို တဟုန္ခ်င္းရိုက္ခတ္ပ်ံတက္ၿပီး ပင္လယ္ျပင္သို႔ မိုးႀကိဳးပစ္သကဲ့သို႔ ဒိုင္ပင္ထိုးခ်လိုက္သည္။ အရွိန္အဟုန္ ျပင္းထန္လွသည္ျဖစ္၍ လိႈင္းလံုးႀကီးမ်ား ေက်ာက္ေဆာင္သဲေသာင္ျပင္သို႔ တဘုန္းဘုန္းတအုံုးအံုး ရိုက္ခတ္ျမည္ဟီးသြားသည္။ ရက္မ်ားမၾကာ ၀ံလက္မင္း၏ နဖူး လည္ပင္းက အမႊီးမွ်င္မ်ားအားလံုး ကၽြတ္ထြက္ကုန္သည္။ အေအးပတ္၍ ႏွာစီးေျခာင္းဆိုးျဖစ္လာသည္။ အင္အားမ်ားလည္း ခ်ိနည္းလာသည္။ မ်က္စိလည္းမႈန္လာသည္။ ငါးအစာမ်ားကိုလည္း အယင္လို ထိုးကုတ္ဖမ္းယူႏိုင္ျခင္းမရွိေတာ့။ ကုတ္ရာတျခား ျခစ္ရာတျခား ျဖစ္ကုန္သည္။ အစာဖမ္းမရေသာအခါ ေသာင္ျပင္ကမ္းစပ္မွာ ေပါေလာေမ်ာလာေသာ ေခြးေသေကာင္ပုပ္မ်ားကိုသာ စားကိန္းႀကံဳလာသည္။ ေခြးပုတ္ႏြားပုတ္မ်ားကို စားယင္းေသာက္ယင္း အမ်ားမၾကာ ၀ံလက္ငွက္မင္းသည္ ဥေဒါင္းမင္းျဖစ္မလာဘဲ "လဒ"မ်ိဳး ျဖစ္သြားရပါေတာ့သည္။
Images Credit - Original Source
လူအမ်ားက လဒမ်ားလည္း မိုးထိေအာင္ပ်ံႏိုင္သျဖင့္ ၀ံလက္ငွက္ႏွင့္ထင္မွတ္မွားတတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ လဒမ်ားမွာ လဒအက်င့္ကိုက်င့္၍ လဒစိတ္ရွိသူမ်ားသာျဖစ္သည္။