လူ႔ေလာကထဲ ေရာက္လာျပီဆိုကတည္းက
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကို
ကိုယ္ရပ္ေနရတာေတြခ်ည္းပါပဲ။
မိမိကိုယ္ကို အားကိုးပါ သို႔ေသာ္
မိမိကိုယ္ကို အထင္မၾကီးမိပါေစနဲ႔။
မိမိကိုယ္ကို အထင္ၾကီးခ်င္းဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္
သင့္ကို ဒုကၡလွလွေတြ႕ေစႏိုင္ပါတယ္။
ေလာကဒဏ္ရဲ႕ ရိုက္နက္မႈကို ၾကံ႕ၾကံ့ခံႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ။
အခက္အခဲရွိရင္ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ဖို႔နည္းလမ္းရွာပါ။
အေနာက္လွည့္ေျပးဖို႔ မစဥ္းစားပါနဲ႔။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ငယ္ရြယ္တံုး ေရြးခ်ယ္လို႔ရတဲ့
လမ္းေတြေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနပါေသးတယ္။
မိမိကို မကူညီရေကာင္းလားဆိုျပီး
သူတစ္ပါးကို စိတ္မဆိုးပါနဲ႔။
မိမိအေပၚ ေစတနာမထားလို႔ဆိုျပီး
သူတစ္ပါးကို အျပစ္ မတင္လိုက္ပါနဲ႔။
လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာျပီဆိုရင္ ဘယ္သူမွ
ျပီးျပည့္စံုတယ္ဆိုတာမရွိပါဘူး။
ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာလဲ ရာႏႈန္းျပည့္မရွိႏိုင္ပါဘူး။
အဲ့ဒီေတာ့ မိမိကိုယ္ကိုယ္သာ ေပ်ာ္ရႊင္ျပီး
သာယာတဲ့ ဘဝတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ပါ။
အျပင္ ေလာကၾကီးမွာ ဘာေတြပဲျဖစ္ပ်က္ေနပါေစ
လိုက္ၾကည့္ေနျပီး အားငယ္မေနပါနဲ႔
အဲ့ဒီရိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ မိမိရဲ႕ ရင္ထဲက
သာယာတဲ့ ဘဝကို အပ်က္စီးမခံလိုက္ပါနဲ႔။
ေပ်ာ္ရႊင္စရာျဖစ္ျဖစ္ ဝမ္းနည္းစရာျဖစ္ျဖစ္
မိမိခံစားေနရခ်ိန္မွာ မိမိ မဟုတ္တဲ့
အျပင္ေလာက က လူေတြက လိုက္ခံစားေပးမွာမဟုတ္ပါဘူး
မိမိကိုယ္တိုင္ပဲ ခံစားေနရမွာပါ။
ေျခေထာက္ေပၚ ေက်ာက္ခဲျပဳတ္က်တဲ့ နာက်င္မႈကို
အျခားသူေတြ မသိႏိုင္ပါဘူး။
ခံရတဲ့သူကသာ အဲ့ဒီနာက်င္မႈကို သိမွာပါ။
လူ႔ဘဝမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးက
တစ္ေယာက္တည္းသမားမ်ားသာျဖစ္ၾကပါတယ္။
သင္တကယ္ ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္ သင့္ကိုကူညီႏိုင္တာ
သင္ကိုယ္တိုင္ကပဲ ထိပ္ဆံုးကေနရွိေနမွာပါ။
မေန႔တံုးကျဖစ္ခဲ့တာက ျပီးသြားျပီးျပီ
နက္ျဖန္ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ သင္မသိႏိုင္ပါဘူး။
ဘယ္ကေနလာလဲ ၊ေနာက္ဆံုးဘယ္မွာအဆံုးသတ္ရမလဲဆိုတာ
မိမိကိုယ္ကို သိထားရင္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ ေတြေဝမေနပါနဲ႔။
မိမိ အသက္ရွင္ေနတံုး ေလာကၾကီးမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနလိုက္ပါ။
ေရးသားသူ Kyaw Kyaw Naing