လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ လေက်ာ္ေလာက္ကလူမႈေရးကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ့္ဦးႀကီးႏွင့္အတူမင္းတုန္းဘက္သို႔ေရာက္ျဖစ္ခဲ့သည္၊ မင္းတုန္းျမိဳ႕သည္မေကြးတိုင္းအေနာက္ေတာင္ဘက္ျခမ္းတြင္တည္႐ွိၿပီးရခိုင္႐ိုးမအေ႐ွ႕ျခမ္းႏွင့္နီးစပ္သျဖင့္အနည္းငယ္ေတာေတာင္ထူထပ္သည္ဟုဆိုႏိုင္သည္။ ဦးၾကီးဧ။္အမ်ိဳးမ်ားရွိသျဖင္႔ငယ္ငယ္ကမင္းတုန္းသို႔မၾကာခဏေရာက္ဖူးေသာ္လည္းေနာက္ပိုင္းမေရာက္ျဖစ္တာဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္ခန္႔႐ွိမည္ထင္သည္။ ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့သူလဲအေဖာ္ရေအာင္မေရာက္တာလဲၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ကြၽန္ေတာ့္ကိုလိုက္ခဲ့ဖို႔ေျပာတဲ့အတြက္လိုက္လာရျခင္းျဖစ္သည္၊ လမ္းတြင္သူက "သား မင္းငယ္ငယ္ကမွတ္မိလားငါတို႔ညႀကီးဒီနားမွာေလကြာ ေခ်(ဂ်ီ) လမ္းေပၚတက္ျပီးရပ္ၾကည့္ေနလို႔ကားရပ္ၿပီးမီးပိတ္လိုက္ဖြင့္လိုက္လုပ္ဟြန္းတီးၿပီးေတာ္ေတာ္ၾကာမွထြက္သြားတာေလ" "အရင္ကဒီလမ္းေပၚညပိုင္းသြားရင္ယုန္တက္လာလို႔ရပ္ေပးရတာကိုခဏခဏကြ" ကြၽန္ေတာ္ပ်င္းေနမွာစိုးလို႔လား၊ အရင္ေရာက္ဖူးတာေတြမွတ္မိေအာင္အစေဖာ္ေပးတာလားမသိ၊ အဲဒီလိုေတြေျပာေနရင္းကခဏအသံတိတ္သြားသည္၊ ၿပီးမွေပါ့ေပါ့ပါးပါးေျပာေနရင္းက "အခုေတာ့ေတာေကာင္ေတြလဲ႐ွားသြားပါၿပီကြာ၊
ေတာေတြလဲအရင္လိုသိပ္မ႐ွိေတာ့ပါဘူး" ဟုေလးေလးပင္ပင္ႏွင့္သံ႐ွည္ဆြဲရ်္ေျပာလာရ်္သူ႔ကိုလွည့္ၾကည့္မိသည္။
သူ႔စိတ္ထဲေတြေဝၿပီးတစ္စံုတစ္ခုကိုလြမ္းဆြတ္သြားဟန္႐ွိသည္။ ဟုတ္လဲဟုတ္ပါသည္ငယ္ငယ္တုန္းကဆိုေပမဲ့သူေျပာတာေတြကိုလဲကြၽန္ေတာ္ဝိုးတဝါးမွတ္မိပါသည္၊ က်ြန္ေတာ္ပဲဆတ္သားေျခာက္ႀကိဳက္ရ်္လားမသိ၊ ဟိုအရင္ကမင္းတုန္းဘက္လာလ်ွင္အိမ္အတြက္ဆတ္သားေျခာက္ေတာ့မပါမျဖစ္ဝယ္လာေနက်ဆိုတာေတာ့ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိသည္။ အခုေတာ့ဆတ္သားအစစ္ရဖို႔မလြယ္ေတာ့ဟုသိရသည္။ ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ေတြးရင္းစကားျပတ္သြားၿပီးလမ္းေဘးတစ္ေလ်ွာက္သတိထားၾကည့္မိေတာ့၊ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာသစ္ေတာကြၽန္းစိုက္ခင္းအနည္းငယ္ကလြဲရ်္သစ္ႀကီးဝါးႀကီးသိပ္မေတြ႔ရ၊ အမ်ားစုမွာခ်ံဳပုတ္ႏွင့္အပင္ပု၊ အပင္ညႇက္မ်ား၊ ေတာင္ကတုံးမ်ားသာေတြ႔ရသည္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္လူ႔ပေယာဂေၾကာင့္လား၊ သူ႔ဟာသူျဖစ္တာလားမသိတဲ့မီးေလာင္ျပင္မ်ားကိုကြက္တိကြက္ၾကားေတြ႔ရသည္။ အခ်ိဳ႕မွာအခုထိမီးခိုးတေငြ႔ေငြ႔ထြက္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ အဲဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳးကသိပ္ေတာ့အထူးဆန္းမဟုတ္ေတာ့၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔မေကြးၿမိဳ႕မွရန္ကုန္၊ ေနျပည္ေတာ္စသည့္ျမဳိ႕မ်ားသို႔သြားတိုင္း (ကားအမ်ားစုမွာပိုေဝးေသာရန္ကုန္-မႏၱေလး အမွတ္ ၁ လမ္းမႀကီးမွမသြားေတာ့) အျမန္လမ္းေပၚသို႔ေရာက္ရန္ပဲခူး႐ိုးမကိုျဖတ္သြားရသည္၊ ကြၽန္ေတာ္ကညဘက္အေတာ္နဲ႔မအိပ္တတ္တဲ့အက်င့္႐ွိေတာ့ကားစီးလ်ွင္ေတာ္နဲ႔အိပ္ေလ့မရွိ၊ Express ကားသြားတာညအခ်ိန္ျဖစ္လို႔လမ္းေဘးတစ္ေလ်ွာက္ေမွာင္ေနတဲ့အတြက္မအိပ္လဲဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ၾကည့္လို႔မရ၊ ၾကည့္လို႔ရတဲ့တစ္ေနရာကေတာ့ပဲခူး႐ိုးမကိုျဖတ္တဲ့အခ်ိန္ျဖစ္သည္၊ ပဲခူး႐ိုးမကိုညပိုင္းျဖတ္တိုင္းဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္တစ္ေနရာမဟုတ္တစ္ေနရာေတာ့ေတာမီးေလာင္ေနတာျမင္ရသည္၊ ျမင္ရတိုင္းေတာေကာင္ေတြေသကုန္ၾကေတာ့မွာပဲအဓိကအေနနဲ႔ေျမႀကီးထဲမွာက်င္းနဲ႔ေနတဲ့အေကာင္ေတြ၊ သစ္ပင္ေပၚမွာအသိုက္နဲ႔ေနတဲ့မပ်ံႏိုင္မေျပးႏိုင္တဲ့အေကာင္ေတြေသကုန္ၾကမွာပဲ၊ လို႔သနားမိသလိုသစ္ပင္ေတြအတြက္လဲႏွေျမႇာတဲ့စိတ္ျဖစ္မိပါတယ္၊ အဲလိုေတြမျဖစ္ေအာင္မလုပ္နိုင္ၾကဘူးလားမသိဘူး၊ ဟုလဲေတြးမိသည္။ အခုေတာ့ကြၽန္ေတာ္လုပ္ေနတဲ့ Steemit မွာၿပိဳင္ပြဲလုပ္မယ္ေခါင္းစဥ္ကလဲ "ယိုယြင္းေနေသာျမန္မာ့သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကိုထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ရေအာင္" ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ဆိုေတာ့ကိုယ္ေရးခ်င္တာေလးေတြနဲ႔အံကိုက္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္၊ ဆုရမရဆိုတာထက္ဝင္ေရးအံုးမွဆိုၿပီးေရးရျခင္းျဖစ္သည္။
ယခုကြၽန္ေတာ္တို႔ေနထိုင္တဲ့ကမာၻႀကီးမွာလူဦးေရေတြတိုးပြားလာတာႏွင့္အမ်ွ၊ ေနထိုင္က်က္စားဖို႔ေနရာ၊ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္အသံုးေဆာင္ပစၥည္း၊ စတဲ့လိုအပ္ခ်က္ေတြပိုမိုမ်ားျပားလာသည့္နည္းတူ၊ သဘာဝအရင္းအျမစ္ေတြကိုထုတ္ယူသံုးစြဲမူကလဲပိုမိုမ်ားျပားလာသလို၊ လူေတြရဲ့အသံုးေဆာင္စြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြ၊ လူေတြရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြအတြက္တည္ေဆာက္ထားတဲ့၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုေတြမွစြန္႔ပစ္ပစၥည္းထြက္ရွိမူ၊ ေတြကလဲပိုမိုမ်ားျပားလာပါတယ္။ အဲဒါေတြဟာေနာင္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ကိုတျဖည္းျဖည္းဝါးျမ်ဳိၿပီး၊ ကြၽႏု္တို႔လူသားေတြအပါအဝင္အျခားသက္႐ွိေတြ၊ မ်ိဳးတုန္းေပ်ာက္ကြယ္သြားဖို႔အတြက္ၿခိမ္းေျခာက္လ်ွက္႐ွိတဲ့၊ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီအေၾကာင္းအရာေတြကိုလူေတြသိၾက၊ ေျပာေနၾကေပမဲ့၊ အမ်ားစုကကမာၻႀကီးနဲ႔အစခ်ီေျပာတဲ့အတြက္၊ ကိုယ္နဲ႔သိပ္မဆုိင္ဘူးလို႔၊ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ပဲသေဘာထားၾကပါတယ္။ ကမာၻေပၚမွာလူေတြအမ်ားႀကီး႐ွိတာပဲ၊ ငါမလုိက္နာလဲကိစၥမ႐ွိပါဘူး၊ တျခားသူေတြလုပ္လိမ့္မယ္ဆိုၿပီးသဘာထားရင္ေတာ့ "ဘုရင္ႀကီးကတိုင္းသူျပည္သားေတြသူ႔ကိုခ်စ္ရင္၊ နို႔တစ္ေယာက္တစ္ခြက္လာထည့္ဆိုျပီးခိုင္းလိုက္တာ၊ လူတိုင္းကငါ့တစ္ေယာက္ထဲနဲ႔မသိသာပါဘူး၊ ဆိုၿပီးနြားႏို႔မထည့္ဘဲေရေတြျခည္းထည့္သြားၾကတဲ့အတြက္၊ ေနာက္ဆံုးမွာကန္တစ္ခုလံုးေရေတြျဖစ္ေနတယ္၊ ဆိုတဲ့ပံုျပင္ထဲကလိုျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္" ဒီကမာၻေပၚကသက္႐ွိေတြထဲမွာအသိဉာဏ္အျမင့္ဆံုးျဖစ္တဲ့၊ လူသားေတြေၾကာင့္၊ ယိုယြင္းပ်က္စီးလာတဲ့ပါတ္ဝန္းက်င္ကိုျပန္လည္ကယ္တင္ဖို႔၊ ေနာင္အနာဂတ္မွာက်ြနု္တို႔ေနထိုင္ရာ၊ ကမာၻေပၚကသဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္သက္႐ွိအားလံုး၊ ဆက္လက္႐ွင္သန္ႏိုင္ဖို႔အတြက္၊ အဓိကတာဝန္အ႐ွိဆံုးကလဲ၊ ဉာဏ္ရည္အျမင့္မားဆံုးျဖစ္တဲ႔၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔လူသားေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကမာၻႀကီးဆိုတာကိုနုိင္ငံတစ္ခု၊ ေဒသတစ္ခု၊ အဖြဲ႔စည္းတစ္ခု၊ မိသားစုတစ္ခုစသည္ျဖင့္စိတ္ျဖာၾကည့္မယ္ဆိုရင္၊ က်ြန္ေတာ္တို႔တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီ၊ အထိတာဝန္႐ွိပါတယ္။
က်ြန္ေတာ္ကေတာ့မအားလို႔ပါ၊ ဆိုျပီးေတာ့သေဘာမထားပါနဲ႔၊ တာဝန္ၾကီးတစ္ခုလိုေလးေလးပင္ပင္သေဘာမထားဘဲ၊ မိမိတို႔ေန႔႔စဥ္ေနထိုင္မူဘဝထဲမွာပဲ၊ ထိန္းသိမ္းလို႔ရပါတယ္။ မိမိပါတ္ဝန္းက်င္ကိုဘယ္လိုထိန္းသိမ္းရမလဲဆိုတာနဲ႔၊ သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ပ်က္စီးရတဲ့အေၾကာင္းအရင္း၊ ေတြကိုအကုန္မဟုတ္ေတာင္၊ အနည္းငယ္ေတာ့လူတိုင္းသိၾကမွာပါ။ သူမ်ားအတြက္လုပ္တယ္လို႔လဲမယူဆပါနဲ႔၊ သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းတဲ့အက်ိဳးဆိုတာလူသားအားလံုးခံစားရတဲ့အရာပါ။ သဘာဝသယံဇာတအမ်ားအျပား႐ွိၿပီး၊ သယံဇာတထုတ္ေဖာ္ေရာင္းခ်တဲ့၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကိုဂ႐ုစိုက္ထိန္းသိမ္းသိမ္းဖို႔အင္မတန္လိုအပ္ပါတယ္။ ဟိုတစ္ေလာက၊ လႊတ္ေတာ္မွာတင္သြင္းတဲ့အဆိုအရ၊ 2013-2014 ဘ႑ာႏွစ္မွာ၊ ျမန္မာနိုင္ငံရဲ့ဘာဝသယံဇာတထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်မူ၊ မွရ႐ွိတဲ့ဝင္ေငြဟာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္စုစုေပါင္းဝင္ေငြဧ။္ 23.6% ႐ွိတယ္၊ ဟုသိရပါတယ္။ သဘာဝသယံဇာတဆိုတဲ့ေနရာ၊ မွာေရသယံဇာတ၊ သစ္ေတာထြက္သယံဇာတ၊ ကေနတြင္းထြက္သယံဇာတေတြအထိပါဝင္ပါတယ္။ ၄င္းသယံဇာတေတြကိုထုတ္လုပ္ရာမွာ၊ ေရ႐ွည္ထုတ္ယူႏိုင္ဖို႔နဲ႔ပါတ္ဝန္းက်င္ထိခိုက္ပ်က္စီးမယ့္အႏၱရာယ္၊ ကလဲအဓိကထည့္သြင္းစဥ္းစားရမယ့္၊ အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ဟုဆိုရာတြင္၊
အဓိကျဖစ္သည့္၊ ေဂဟစနစ္သည္၊ အလြန္အေရးႀကီးသည္ျဖစ္ရာ၊ သယံဇာတထုတ္လုပ္မူမ်ားသာမက၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုမ်ားမွထုတ္လႊတ္သည့္၊ အနၱရာယ္႐ွိေသာဓာတ္ပစၥည္း၊ မ်ားေၾကာင့္ေဂဟစနစ္မ်ားထိခိုက္ပ်က္စီးျပီး၊ ေတာေတာင္၊ ရာသီဥတုမပ်က္စီးေအာင္၊ ကုန္းေရသယံဇာတမ်ားလည္းမပ်က္စီးမဆံုး႐ွံုးေစရန္၊ အထူးဂ႐ုျပဳရမည္ျဖစ္သည္။
ေရသယံဇာတတြင္၊ ပင္လယ္ေရျပင္သာမက၊ ျမစ္ေခ်ာင္းအင္း၊ အိုင္မ်ား၊ အထိပါဝင္သည္၊ ေ႐ွာ့တိုက္၊ မိုင္းခြဲငါးဖမ္းျခင္း၊ ေရနံႏွင့္အျခားဓာတုပစၥည္းမ်ားယိုဖိတ္ျခင္း၊ ပလပ္စတစ္အိတ္မ်ား၊ ဘူးခြံမ်ား၊ ကဲ့သို႔ေသာစြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားသည္၊ ပင္လယ္သယံဇာတမ်ားပ်က္စီးရန္၊ အဓိကအခ်က္မ်ားျဖစ္သလို၊ ေရႊတူးေဖာ္ျခင္း၊ သဲ၊ ေက်ာက္ထုတ္ယူျခင္း၊ လူ႔ပေယာဂေၾကာင့္ေရညစ္ညမ္းျခင္း၊ ျမစ္ေၾကာင္းမ်ားတိမ္ေကာလာျခင္း၊ စသည္တို႔သည္၊ ျမစ္၊ ေခ်ာင္းမ်ားအတြက္အဓိကအႏၱရာယ္မ်ားျဖစ္သည္။ ျမစ္ေၾကာင္းမ်ားတိမ္ေကာ၊ လာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ေရနည္းခ်ိန္မွာေရမထိတာၾကာတဲ့ကမ္းပါးေတြဟာ၊ မာခဲလာျပီး၊ ေရတက္ခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါေရစုပ္ယူႏိုင္ျခင္းမ႐ွိေတာ့တဲ့အတြက္၊ ေရၾကီး၊ ေရလ်ွံတာေတြၾကံဳေတြ႔လာရပါတယ္။ ေဂဟစနစ္ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္၊ သစ္ေတာျပဳန္းတီးျခင္း၊
အပါအဝင္၊ အထက္မွာေျပာခဲ့တဲ့အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္၊ ႏွစ္စဥ္ေရႀကီးတယ္ဆိုတဲ့သတင္းကို၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာၾကားလာရပါတယ္။
ေနာက္ဆက္တြဲအေနနဲ႔၊ ေရေဘးေၾကာင့္အစားစာျပတ္လပ္ျခင္း၊ ေသာက္သံုးေရညစ္ညမ္းရ်္ဝမ္းေရာဂါျဖစ္ျခင္း၊စသည့္အက်ိဳးဆက္ေတြပါခံစားလာရတယ္ဆိုတာကိုလဲ၊ သတင္းေတြထဲမွာ၊ ၾကားျမင္ၾကလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။
ဥတုရာသီေတာကုိမွီ၊ ဆိုသည့္အတိုင္း၊ သစ္ေတာထိန္းသိမ္းေရးက႑၊ ဟာလဲအထူးပဲအေရးႀကီးပါတယ္။ သစ္ေတာ၊ သစ္ပင္ပ်က္စီးတဲ့အေၾကာင္းေတြ၊ ထိန္းသိမ္းရမယ့္အေၾကာင္းေတြ၊ ကိုေတာ့အားလံုးပဲသိ႐ွိၾကျပီးျဖစ္လို႔၊
အက်ယ္ခဲ်႕ေရးမေနေတာ့ပါဘူး။ လူအခ်ိဳ႕အမွတ္တမဲ့သတိမထားမိဘဲ၊ သစ္ေတာထြက္သယံဇာတေတြထဲပါဝင္တဲ့အရာေတြကေတာ့၊ က်ားကဲ့သို႔သဘာဝေတာ႐ိုင္းတိရိစာၦန္မ်ားမွအစ၊ ပ်ားရည္၊ သစ္ခြစသည္တို႔အထိအပါအဝင္ျဖစ္သည္။ ပ်ား၊ လိပ္ျပာ၊ စတဲ့အင္းဆက္ေတြဟာလည္းပဲ၊ ဝတ္မွံူကူးဖို႔၊ ကူညီေပးတဲ့အတြက္၊ သစ္ေတာဖြံ႔ၿဖိဳးေရး၊
မွာအေရးပါေသာက႑၊ အျဖစ္ပါဝင္လ်ွက္႐ွိသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္က၊ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာသစ္ေတာေတြျပန္စိုက္ဖို႔အတြက္၊ သစ္ပင္မ်ိဳးေစ့ေတြကို၊ လိုအပ္တဲ့ေျမဆီအဟာရေတြနဲ႔ေရာလံုးၿပီး၊ ေလယဥ္ေပၚမွက်ဲခ်စိုက္ပ်ိဳး၊ တဲ့နည္းတစ္ခု၊ ကိုၾကည့္ၿပီးသဘာက်ခဲ့ဖူးပါတယ္။ သစ္ေတာေတြျပန္လည္စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ေနရာမွာ၊ အဲဒီလိုမ်ိဳးတျခားႏိုင္ငံေတြမွာအသံုးျပဳ၊ ေနတဲ့နည္းစနစ္ေတြကို၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလဲစမ္းသပ္၊ လုပ္ေဆာင္ၿပီးျမန္မာ့သစ္ေတာေတြ၊ ပိုမိုစိမ္းလန္းလာဖို႔၊ ကိုလဲေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္။
တြင္းထြက္သယံဇာတ၊ တူးေဖာ္တာျခင္းလုပ္ငန္း၊ အမ်ားစုဟာလဲ၊ အနည္းနဲ႔အမ်ား၊ ေတာ့သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ကိုထိခိုက္ပ်က္စီးေစတဲ့အတြက္၊ ထိခိုက္ပ်က္စီးမူ၊ အနည္းဆံုးျဖစ္ေအာင္၊ ေသခ်ာစိစစ္ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔၊ ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္၊ ဟိုတစ္ေလာက႐ွမ္းျပည္နယ္၊ နမၼ၊ ေက်ာက္မီးေသြးတူးေဖာ္ေရး၊ အနီးပါတ္ဝန္းက်င္႐ွိေဒသခံ၊ ေတြအသက္႐ႈလမ္းေၾကာင္းဆိုင္ရာ၊ ေရာဂါခံစားေနရတယ္၊ ဆိုတဲ့သတင္းတစ္ခု၊ ေတြ႔မိလိုက္ပါေသးတယ္၊ ေက်ာက္မီးေသြးဆိုလို႔လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္က၊ ေက်ာက္မီးေသြးစက္ရံု၊ ေတြကထြက္တဲ့အက္စစ္ဓာတ္ပါတဲ့အေငြ႔ေတြက၊ ေလထုထဲမွာေရေငြ႔ေတြနဲ႔ေပါင္းစပ္ၿပီး၊ အက္စစ္မိုးေတြရြာခ်တယ္၊ ေကာက္ပဲသီးႏွံေတြပ်က္စီးတယ္၊ ဆိုၿပီးစာေပေဟာေျပာပြဲေတြ၊ Debate ေတြလုပ္ Media ေတြေပၚကေနေအာ္ျပီး၊ ေက်ာက္မီးေသြး၊ လ်ွပ္စစ္ဓာတ္အားေပးစက္ရံု၊ ေတြကိုဝိုင္းဝန္းကန္႔ကြက္၊ ၾကတာသတိရမိပါတယ္၊ ဒီေရေတာထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္ေရးနဲ႔ဧရာဝတီလင္းပိုင္၊ ေတြကိုကာကြယ္စာင့္ေ႐ွာက္ဖို႔အတြက္၊ လုပ္ေဆာင္တဲ့လႈပ္႐ွားမူေတြဟာလဲ၊ လူထုကိုေကာင္းေကာင္းအသိပညာေပး၊ ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ထင္ပါတယ္၊ အဲဒီလိုသဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ၊ လႈပ္႐ွားမူေတြဟာအသိေပးေဟာေျပာဖို႔အတြက္အလြန္ထိေရာက္တဲ့အတြက္၊ ေနာက္ထပ္အလားတူလႈပ္႐ွားမူေတြ၊ ထပ္မံေပၚေပါက္လာဖို႔လဲေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္။
အေပၚကေျပာခဲ့သလို၊ အမ်ားနဲ႔လုပ္ေဆာင္ရတဲ့အရာေတြအျပင္၊ တစ္ဦးခ်င္း၊ တစ္ေယာက္ခ်င္း၊ ထိန္းသိမ္းသင့္တာေတြကို၊ လဲယခုထက္ပိုမို၊ ပညာေပး၊ စည္းရံုးမူေတြလုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္။ ထင္သာျမင္သာ႐ွိေအာင္၊ က်ြန္ေတာ္တို႔၊ ေန႔စဥ္ဘဝနဲ႔အနီးစပ္ဆံုးေျပာရရင္၊ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္၊ မပ်က္စီးႏိုင္တဲ့၊ ဖာ့ဘူးနဲ႔ကြၽတ္ကြၽတ္အိတ္ေတြပါပဲ။ ေဖာ့ဘူးနဲ႔ကြၽတ္ကြၽတ္အိပ္ေတြဟာ၊ ကုန္း/ေရ တိရိစာၦန္ေတြအျပင္၊ အခ်ိဳ႕ေသာသစ္ပင္ေပါက္ေတြရဲ ႔ေရႏွင့္အဟာရစုပ္ယူမူ၊ ကိုအေႏွာင့္ယွက္ေပးၿပီး၄င္းတို႔ဧ။္႐ွင္သန္မူကိုပါထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟင္းရည္၊ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ စတဲ႔ပူေႏြးတဲ့အစားအေသာက္ေတြ၊ ထည့္တဲ့အခါအပူနဲ႔ေတြ႔ျပီး၊ အစာအိမ္နဲ႔အသက္႐ွဴလမ္းေၾကာင္းကို၊ ဒုကၡေပးတဲ့ဓာတ္ေတြထြက္လာတယ္၊ ဆိုတာလဲအေတာ္မ်ားမ်ားသိၿပီးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ထို႔ေၾကာင့္၊ ေဖာ့ဘူးႏွင့္လပ္စတစ္အိတ္ေတြ၊ သံုးစြဲမူွကိုတတ္ႏိုင္သေလာက္ေလ်ွာ့ခ်ပါ၊ သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ကိုထိန္းသိမ္းဖို႔အတြက္၊ ထုတ္လုပ္ထားတဲ့၊ ေလ်ွာ္ဖြတ္ၿပီးျပန္လည္အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ Recycle Bag ေတြ၊ ျပန္လည္အရည္က်ိဳႏိုင္မယ့္အိတ္ေတြကိုအစားထိုးသံုးၾကရင္း၊ ေန႔စဥ္ေနထိုင္မူဘဝမွာပဲ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔႐ွင္သန္ေနတဲ့ကမာၻေျမႀကီး၊ ကိုျပန္လည္ေစာင့္ေ႐ွာက္ၾကပါ၊ လို႔တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ တမင္အခ်ိန္ေပးၿပီးလုပ္ေဆာင္မွ၊ သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ကိုထိန္းသိမ္းတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔က်င္လည္ေနတဲ့၊ ေန႔စဥ္ဘဝမွာပဲတစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္း၊အသိနဲ႔ထိန္းသိမ္းႏိုင္ပါတယ္၊ ကြမ္းတံေတြးပ်စ္ကနဲ႔ေထြး၊
ပါးစပ္႐ွင္းၿပီးမွ၊ အမႈိက္ေတြညစ္ပါတ္တယ္၊ သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ပ်က္စီးတယ္၊ ဘာညာေအာ္မေနပါနဲ႔၊ သင့္အိမ္၊ သင့္ပါတ္ဝန္းက်င္မွာ၊ အမိႈက္ေတြစနစ္တက်စြန္႔ပစ္ပါ၊ တတ္နိုင္သမ်ွ၊ ပလပ္စတစ္အိပ္ေတြေလ်ွာ့သံုးပါ၊ သစ္ပင္ေတြမ႐ွိေတာ့ဘူး၊ ေအာ္ေနမယ့္အစား၊ အခုခ်က္ခ်င္းပဲသင့္အိမ္၊ သင့္ပါတ္ဝန္းက်င္မွာလက္ေတြ႔က်က်၊ သစ္ပင္စိုက္လိုက္ပါ၊ လို႔တိုက္တြန္းရင္းဒီေနရာမွာပဲနိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ...
Photos Credit # Google
ေရးသားသူ
@Kyawsantun