ယံုၾကည္ျခင္း

မဂၤလာပါ ညီကိုေမာင္ႏွမတို္ေရ...
ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ အဆင္ေျပသလိုေပးလိုက္ပါတယ္။ဖတ္ၿပီးေတာ့ အၾကံျပဳပါအံုးဗ်ာ..
........
Believe = ယံုၾကည္မႈ ဟုဆိုရာတြင္ lie =လိမ္ညာမႈဆိုတာ ပါေနတတ္တာပဲဟု အမ်ားေျပာဆိုေရသားေနၾကတာ ၾကံဳေတြဖူးၾကမွာပါ။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ အလုပ္ကိစၥတစ္ခု ေဆာင္ရြက္ၿပီဆိုလ်ွင္ ယံုၾကည္ျခင္းသာ အဓိကက်သည္ဟု ထင္မိသည္။ သံသယႏွင့္မယံုတစ္ဝက္ ယံုတစ္ဝက္ လုပ္ရၿပီဆိုလ်ွင္ ေအာင္ျမင္မႈရဖို႔ ရာခိုင္နႈန္းနည္းေနလိမ့္မည္။ မိမိ၏ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ခ်စ္သူ စသည္တို႔တြင္ သံသယကင္းကင္း ယံုယံုၾကည္ၾကည္ႏွင့္ ခက္တြဲသြားလွၽင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေအာင္ျမင္မႈဆီကို အေရာက္သြားႏိုင္မည္။
ကြၽန္ေတာ္ ဖတ္ဖူးေသာ ပံုျပင္ကေလးမ်ား႐ွိသည္။
တစ္ပါးသူအေပၚ ယံုၾကည္မႈေပးထားျခင္းက ကိုယ့္အတြက္ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရ႐ွိလာႏိုင္သည္ ဟုျဖစ္သည္။
.......

ခြန္းသိုက္ ႏွင့္ ေစာယု
တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး သေဘာထားျခင္းတိုက္ဆိုင္ၿပီး အရမ္းခင္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕သံေယာဇဥ္ကို အတူတူေက်ာင္းတက္ေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး သိၾကတယ္။ စတိတ္ေက်ာင္းသားဘဝကတည္းက အတူတူတစ္ခန္းတည္းမွာေက်ာင္းတက္ခဲ့ၾကရတယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ ေစာယုရဲ႕မိဘေတြက ခြန္းသိုက္နဲ႔ ေပါင္းတာမႀကိဳက္ဘူး။ သူတို္႔ႏွစ္ဦး ေရစက္ပါတယ္။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးတကၠသိုလ္တက္ေတာ့လည္း အတူတူ၊ ေမဂ်ာကေတာ့မတူေတာ့ဘဲေက်ာင္းတက္ခြင့္ရၾကတယ္။ တစ္ဦးရဲ႕စိတ္ကို တစ္ဦးနားလည္းရင္ အျပန္အလွန္ ခြင့္လႊတ္ျခင္းေတြနဲ႔ေပါ့။
.. ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းေတြၿပီးဖို႔ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာခဲ့တယ္။ ေဝးၾကရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အသိကခြန္းသိုက္ကို ေန႔တိုင္းေျခာက္လွန္႔လာေလသည္။ ခြဲရမွာေၾကာက္လာၿပီ။ သူနဲ႔ပဲ အတူသြား အတူလာခ်င္ေနမိၿပီ။ ေစာယုေလးကို ခ်စ္ေနမိၿပီ။သို႔ေသာ္လည္း ဖြင့္ေျပာလိုက္ရင္ အခြင့္အေရးသမားအျဖင့္သက္မွတ္ၿပီး စိတ္နာၾကည္း မုန္းတီးသြားမွာစိုးသည္။
......
တစ္ေန႔ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ တကၠသိုလ္ရဲ႕ အဓိပတိလမ္းမေဘးအတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္လာၾကသည္။
စကားတေျပာေျပာႏွင့္ အခ်ိန္ေတြကုန္မွန္းမသိ ေလ်ွာက္လာခဲ့ရင္း ေစာယုတို႔အေဆာင္နားေရာက္ေလၿပီ။
ခြန္းသိုက္က ပုခံုးထက္မွာလြယ္ထားတဲ့ ေစာယု၏လြယ္အိပ္ကေလး လွမ္းေပးရင္း....
ငါ...သြားေတာ့မယ္ေနာ္..
မုန္႔ေတြကုန္ေအာင္စားအံုး...
ေျပာရင္း.ေျပာရင္း လက္ျပၿပီးနႈတ္ဆက္လာခဲ့သည္။***********
ခြန္းသိုက္ ရင္ေတြခုန္ေနသည္။
ညေနက ေစာယု၏လြယ္အိတ္ထဲက ရည္းစားစာေလးထည့္ေပးခဲ့တာ ျပန္ေတြးရင္ ရင္ေတြတလွပ္လွပ္တုန္ေနသည္။
သူ႔ကို ျပန္ခ်စ္ပါ့မလား...
စိတ္နာသြားမလား.....
ေတြးရင္း...အဲ့လိုမျဖစ္ပါေစနဲ႔ ။ စိတ္ထဲက အႀကိမ္ႀကိမ္ဆုေတာင္းေနမိသည္။

အိပ္ယာထက္ကို လွဲခ်ရင္း လြယ္အိပ္ထဲက မုန္႔ထုပ္ေတြထုပ္လိုက္သည္။ မုန္႔ထုပ္ေတြႏွင့္အတူ အသည္းပံုစာအိတ္ေလးတစ္ခုကို ေစာယုေတြ႔လိုက္သည္။ ထူဆန္းေနသည္မို႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ဖြင့္ၿပီးဖတ္လိုက္သည္။

ေစာယု....
ငါ တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြအတြက္ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားက နင့္အတြက္ခါးသီးေနမလား။
အဆံုးမ႐ွိတဲ့ အနာဂတ္မွာ နင္နဲ႔ေဝးရမွာ ငါေၾကာက္ေနၿပီ။ ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္။ ငါ့ကိုခြင့္လြတ္တယ္ ၊ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ငါလာႀကိဳေနက် ေက်ာင္းလမ္းေဘးက ခေရပင္ေအာက္ကေစာင့္ေနေနာ္။ နင္စိတ္ဆိုးရင္ေတာ့ နင္မလာေတာ့နဲ႔ေနာ္။
..... ခြန္းသိုက္...

ေစာယဳ စာေလးကိုဖတ္ၿပီး ျပတင္းတံခါးဆီသို႔ လွမ္းေငးၾကည့္လိုက္သည္။ ထိန္ထိန္သာေနသည့္ လမင္းႀကီးႏွင့္ ၾကယ္တာရာတို႔အား တိုင္ပင္ေတာ့မည္ထင္သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔ကိုေရာက္႐ွိလာေလသည္။
ခြန္းသိုက္လည္းေစာယုေစာင့္ေနမည့္ ခေရပင္ႀကီးဆီကို သြားေလၿပီ။ သူ... စိတ္ဆိုးေနၿပီလား။ ငါ့ကို မုန္းသြားၿပီလား ဟူေသာစိတ္ျဖင့္ ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့သည္။ ခေရပင္ႀကီးေအာက္႐ွိထိုင္ခံုေလး႐ွိရာ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ေစာယုကိုမေတြ႔ရေပ။ သူစိတ္ဆိုးသြားၿပီထင္တယ္....ေတြးရင္ခပ္လွမ္းလွမး္မွ ေစာယုအလာကိုေစာင့္ေနသည္။
ရင္ေတြခုန္ေနသည္။ အျခားေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူေတြ အလ်ိဳလ်ိဳျပန္သြားၾကေလသည္။ ေစာယု ဟုတ္ႏိုး ဟုတ္ႏိုးႏွင့္ ခေရပင္ႀကီးႏွင့္ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ သူ လာပီးေစာင့္ေနပါေစ...ဆုေတာင္းေသာ္လည္း ေစာယုကို မေတြ႔ရ။
ေရငတ္တုန္းေရတြင္းထဲက်သကဲ့သို႔ ေစာယု၏သူငယ္ခ်င္းကို ႐ုတ္တရက္ေတြ႔လိုက္ရသည္။ လိုက္ၿပီးေမးၾကည့္ေတာ့ ေစာယု ေစာေစာကတည္းက အတန္းခ်ိန္မတက္ဘဲ ျပန္သြားသည္ ဟုသိလိုက္ရသည္။
ေသခ်ာေနပါၿပီ။ ေစာယု...သူ႔ကိုစိတ္နာသြားၿပီ။
ဝမ္းနည္းျခင္းမ်ားစြာႏွင့္ ခေရပင္ႀကီးဆီေငးၾကည့္ရင္း ေက်ာခိုင္းထြက္ခြာလာခဲ့ေတာ့သည္။

ခြန္းသိုက္.... မင္းကိုေစာယုက စာေပးလိုက္တယ္..ေရာ့..ေရာ့...
ဝမ္းနည္းမႈေတြနဲ႔ ေက်ာင္းမသြားပဲေနခဲ့သည့္ခြန္းသိုက္။
ေက်ာင္းဆင္းအျပန္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေစာယုကစာေပးလိုက္သျဖင့္ ဝမ္းသာအားရျဖင့္ အေျပးယူ၍
ေဖာက္ၿပီးဖတ္လိုက္သည္။

ငါ့ရဲ႕ ႏွလံုးသားကိုေတာ့ ျပက္ရယ္မျပဳသင့္ပါဘူးဟာ...နင့္လာႀကိဳမယ္ဆိုလို႔ ငါေစာင့္ေနခဲ့တာ...
ငါထင္ပါတယ္၊နင္ငါ့ကို စေနတယ္ဆိုတာကို....
အဲ့ဒါေၾကာင့္ ငါ..ခေရပင္ႀကီးနဲ႔ကြယ္ၿပီး နင္လာတဲ့အထိ ေစာင့္ေနတာေလ။ အပင္ေအာက္က ခံုေပၚမွာေတာင္ နင္လာရင္ဝမ္းသာရေအာင္ ခေရပန္းကေလးေတြနဲ႔ ခ်စ္တယ္ လို႔ေရးထားေသးတယ္။
ငါ့ရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တာေတြအတြက္ ငါ႐ွက္လိုက္တာ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ငါနင့္ကို မုန္းသြားၿပီ....
... ေစာယု...

ပူေႏြးေႏြးအရာတစ္ခု ခြန္းသိုက္၏ ပါးျပင္ထက္ေနရာယူသြားသည္။ ဝမ္းနည္းျခင္း၊ ႏွေျမာျခင္း၊ေဒါသဖစ္ျခင္းေတြနဲ႔အတူ လက္ထဲက စာရြက္ကေလးအား က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ရင္း.....

သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးခံစားႏိုင္ၾကပါေစ။
မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈ႐ွိ႐ွိျဖင့္ အရာရာကို ရင္ဆိုင္ၿပီး ေအာင္ပြဲေတြဆင္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ကိုယ္တိုင္ခံစားတင္ျပသည္။
Hive account@kyawthetaung(MSC-125)