ရင္နင့္ေႂကြ (1)အားဖတ္႐ူ႕ပါရန္ link✅
ရင့္နင့္ေႂကြ (2)အားဖတ္႐ူ႕ပါရန္ link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(3)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(4)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(5)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(6)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(7)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(8)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
အပိုင္း (9)
ညဘက္ ေကာင္းေကာင္း အိပ္မေပ်ာ္သျဖင့္ ထိုင္းမိႈင္းေနေသာ စိတ္ျဖင့္သာ ႏိႈးထလာရေလသည္။ သူငယ္ခ်င္း နာေရး သြားပို႔ၿပီး ဘုန္းႀကီး တရားနာၿပီး ျပန္လာခဲ့သည္။ ဘုန္းႀကီး တရားသံေၾကာင့္ စိတ္ အနဲငယ္ ေအးခ်မ္း လာသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ခင္ပြန္းသည္ ဦးေမာင္ဦးမွ ဖုန္းကို အႀကိမ္မ်ားစြာ ေခၚထားသည္ကို ေတြ႔ရသျဖင့္ ျပန္ေခၚမိသည္။ ဖုန္း အႀကိမ္ႀကိမ္ေခၚေသာ္လဲ မကိုင္ေခ်။
ေဒၚမိုမိုးတစ္ေယာက္ ေယာက္ယက္ခတ္ လ်ွက္ ထိုင္ရမလို ထရမလို ျဖစ္ေနေလသည္။
"မမိုးမိုး မမိုးမိုး”
"ေဟ ”
အသံၾကားသျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အကိုျဖစ္သူ၏ သမီး ျဖစ္ေနသည္။
"ေအး ဘာလဲ မာမာ”
"ဦးေလးေမာင္ ဖုန္းဆက္လာလို႔”
"ေအး အဲ့ဒါ ျပန္ေခၚေနတာ မကိုင္လို႔ေအ”
"က်ဳပ္တို႔ဖုန္းလာေခၚလို႔ လာေျပာတာ”
"ေအး ဘာတဲ့တံုး..”
"ဟို....ဟို... မေန႔ညေနက ေက်ာက္ျဖဴတိုင္ဆည္မွာ ပိုင္႐ွင္မဲ့ မိန္းကေလး အေလာင္း ေပၚလို႔တဲ့ အက်ီအနီနက္ ဆည္ေဘာင္နားက ယင္းမာဖိနပ္အျဖဴေလး ေတြ႔တယ္တဲ႔ ေက်ာက္ျဖဴတိုင္ကေန အလုပ္ဆင္းတဲ့ သူေတြက ေျပာျပလို႔ ဦးေလးေမာင္ စိတ္ပူလို႔ မမိုးမိုး ဆီ ဖုန္းဆက္တာ မမိုးမိုး မကိုင္လို႔တဲ့ သူျပန္လာေနၿပီတဲ႔ အဲ႔ဒါေၾကာင့္ ေတာ္ဖုန္းျပန္ေခၚေနေတာ့ မသိတာေနမွာ..”
ေဒၚမိုးမိုး တစ္ေယာက္ သူမ စကားၾကားၿပီး မိုက္ကနဲ ျဖစ္ရေလၿပီ..။
သမီးျဖစ္သူကိုေနာက္ဆံုး ဘာအက်ႌႏွင့္ ေတြ႔တာပါလိမ့္ အျမန္ ျပန္စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ ဟုတ္တယ္ အက်ႌအနီေရာင္ေလးပဲ..။ သမီးဖိနပ္ေတြထဲ အေျပး အခန္းထဲ ဝင္ၾကည့္ေတာ့ သမီးစီးေနၾက ယင္းမာဖိနပ္ အျဖဴေလး မေတြ႔..။
"သြားပါၿပီ ငါ့သမီး ငါ့သမီး ”..ဟု ေသြး႐ူးေသြးတန္းရြတ္ရင္း ရြာလူႀကီး အိမ္သို႔ဖိနပ္မပါပဲ အေျပးေရာက္သြားရေလၿပီ။
ရြာလူႀကီး အိမ္ေရာက္ေတာ့
"ဦးေလးျမ ဦးေလးျမ က်ဳပ္သမီး ေပ်ာက္ေနတာ ၂ရက္ ႐ွိၿပီ ဦးေလး အဲ႔ဒါ ခု ေက်ာက္ျဖဴတိုင္ဆည္မွာ မိနိးကေလးအေလာင္း ေတြ႔တယ္ဆိုေတာ့ သြားၾကည့္မလို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ဦးေလး လုပ္ပါအံုးေတာ္”
ငိုရင္း ေျပာမိေလသည္။
"ဟာ မိုးမိုးရာ အေစာထဲ က လာေျပာရမွာကို ေပါ့တာဟာ မေန႔ညေနထဲက ရဲစခန္းက ငါတို႔ရြာေတြဆီ ဖုန္းဆက္ လာတယ္ ရြာမွာ လူေပ်ာက္႐ွိမ႐ွိကို နင္လာမေျပာထားေတာ့ ငါလဲ မ႐ွိပါဘူး ေျပာလိုက္တာ ေနာက္မို႔ဆို႔ မေန႔ညေနထဲက ဟုတ္မဟုတ္ ၾကည့္လို႔ရတယ္ဟ”
"က်ဳပ္လဲ ဒီေန႔ လာေျပာမလို႔ပါေတာ္ သမီး ကို သူ႔ရည္းစားနဲ႔ လိုက္သြားတယ္ထင္လို႔ ဆက္သြယ္လာမလား ေစာင့္ေနတာ ဦးေလးျမ ခု က်ဳပ္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ..”
"ေအး ေအး ခန ငါ ရဲစခန္း ဖုန္းဆက္လိုက္မယ္ ...”
"ဟဲလို.. ဟုတ္ကဲ့ ရဲစခန္းကလားခင္ဗ်ာ့ ကြၽန္ေတာ္ ေက်ာ္ရြာက ရြာလူႀကီး ပါ ရြာမွာမိန္းကေလး တစ္ေယာက္ ေပ်ာက္ေနတယ္လို႔ ခုမွ လာ အေၾကာင္းၾကားလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပိုင္႐ွင္မဲ့ အေလာင္းကို လာၾကည့္ပါ့မယ္ ခင္ဗ်ာ...”...
"ကဲ သြားရေအာင္ မိုးမိုး ေခၚေခ် နင့္ေယာက်္ားေရာငါတို႔ သြားၾကရေအာင္..ငါ ေက်ာက္လမ္းက ေစာင့္မယ္”
ေဒၚမိုးမိုး အိမ္သို႔ အေျပးျပန္ေရာက္လာေတာ့ အိမ္၌ အမ်ိဳး တခ်ိဳ႔ ႏွင့္ ဦးေမာင္ဦး ပါ ျပန္ေရာက္ေနသည္ကို ေတြ႔ရေလသည္။
အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး အမ်ိဳး တသိုက္ႏွင့္ ရြာမွ ကူညီေရး အသင္းကား ေခၚၿပီး ဆားလင္းႀကီးၿမိဳ႕ ရဲစခန္း သို႔ ထြက္လာခဲ့ေလသည္။
ဦးေမာင္ဦးတစ္ေယာက္ ငူငူႀကီးထိုင္လ်ွက္ ေဒၚမိုးမိုးမွ ငိုလ်ွက္ ေဘးမွ တူမမ်ားက ေျဖာင္းျဖလ်က္ ....
"မမိုးမိုး ရယ္ က်ဳပ္တို႔ ညီမ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မွာပါ ေတာ္ အာ့ေလာက္ မေတြးပါနဲ႔ ခုၾကည့္ သိရမွာေပါ့ကို..”
ရဲစခန္းေရာက္ေတာ့ ေဆးရံု ေရခဲတိုက္ကို သြားလိုက္ပါ ဟု ဆိုသျဖင့္ ေရခဲတိုက္ဆီသို႔ ေရာက္လာရေလသည္။
ေရာက္လာေတာ့လည္း တံခါးဖြင့္မည္သူ မလာေသးသျဖင့္ အတန္ၾကာ ေစာင့္ေနရေလသည္။
ကိုေမာင္ဦး က်ဳပ္တို႔ သမီးဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲေတာ္...ေျပာရင္း....ငိုရင္း.....
ဆက္ရန္......
(ျဖစ္ရပ္မွန္ အျဖစ္အပ်က္အား ဇတ္လမ္းသဖြယ္ ေရးတတ္သေလာက္ ေရးဖြဲ႔ ထားပါသည္။)
