ည
လေရာင္ေတာင္ မရိွတဲ့ ဒီလိုညမ်ဳိးမွာ အိမ္ျပန္လမ္းဟာ တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္လြန္းပါတယ္ေလ။
ညေမွာင္ေမွာင္ေၾကာင့္ တိတ္ဆိတ္မူ႔ေတြက လမ္းမႀကီးေပၚႀကီးစိုးေနသလား။
တိတ္ဆိတ္မူေတြ ေၾကာင့္ပဲ ည က ပိုၿပီးေမွာမိုက္သြားသလား။
ကြၽန္ေတာ္ မသိေတာ့ဘူး
အခ်ိန္က ခုမွ ည ၁၀ နာရီ ဝန္းက်င္
ဟိုက္ေဝးလမ္းမေပၚ ဆိုင္ကယ္ ကား တစ္စီးတစ္ေလ ျဖတ္သြားတာက လြဲလို႔ လမ္းမ ေပၚမွာ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲေလ။
ဟို အရင္ဆို ဒီလိုညမ်ဳိးလည္း အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ေအးေအးေဆးေဆး ညနက္လဲ အိမ္က စိတ္မပူရဘူးေလ။
ခုေတာ့ တစ္ေန႔ တစ္ျခား မူးယစ္ သားေကာင္ ေတြ ေပၚမ်ားလာေတာ့ ဒီလို အခ်ိန္ ဒီလိုညမ်ဳိး အိမ္ျပန္ခ်ိန္ မေအးေဆး ေတာ့ဘူးေလ။
ဟို လမ္းေကြ႔ မွာ ဘြားခနဲ ေတြ႔ ေလမလား ျခံဳ အကြယ္က ထြက္ခဲ့ မလား ဝိုးတဝါး စိတ္ေတြနဲ႔ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြ စိတ္မခ်ရေတာ့ဘူး။
ဝမ္းစာ အတြက္ ေန႔မေ႐ွာင္ ညမနား သြားလာေနရေပမယ့္ ဟိုအရင္လို မေအးခ်မ္းေတာ့ဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ လသာတဲ့ ညေတြေတာင္ ဟိုတစ္ခ်ိန္လို မေအးခ်မ္း မလွပေတာ့ဘူး ...။
