မဂၤလာပါ ခ်စ္မိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔။
လူအခ်င္းခ်င္းေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးေတြမွာ စိတ္ထိန္းခ်ဳပ္တတ္ဘို႔ အေရႀကီးပါတယ္။ အေသးအဖြဲေလးကအစ စိတ္တိုတတ္ရင္၊ဖြင့္ဟၿပီး ေပၚလြင္ေအာင္ေနတတ္ရင္ သိပ္မေကာင္းလွပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရ႕ဲစိတ္ေနစိတ္ထားဟာ ပုံမွန္ေပါင္းသင္းတ့ဲထက္ မိတ္ေဆြအေျခအေနထက္ သူ႔မိသားစုမွာ ဘယ္လိုျပဳမူေနထိုင္လဲဆိုတာ ၾကည့္ရင္သိနိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေျပာၾကတာ၊အနီးကပ္ေပါင္းၾကည့္ရင္သိတယ္။
ခ်ဳိၿမိန္တ့ဲအသီးစားေနရတ႕ဲအခ်ိန္မွာ ခါးသက္တ့ဲအရသာေတြ မျဖစ္ေပၚေစသင့္ပါဘူး။ တစ္ခ်ဳိ႕မိသားစုေတြမွာ အၿမဲတမ္းပူညံပူညံျဖစ္ေနတာဟာ ပုံႀကီးခ်ဲ့တတ္တ့ဲအက်င့္ေၾကာင့္ပါ။ေနာက္ၿပီးလူ႔သဘာဝက လုပ္စရိွရင္ ထိုအလုပ္ကို လုပ္တ့ဲအေလ့အထရိွတယ္။ အေသးအဖြဲကအစ စိတ္တိုတတ္ရင္ တစ္ခုခုဆိုစိတ္တိုခ်င္ေနၿပီ၊စိတ္ပူတတ္ရင္လည္း ဘာမဟုတ္တာေလးကအစ စိတ္ပူေနတတ္ၾကတယ္။ ဘာန႔ဲဆိုင္သလဲဆိုေတာ့ စိတ္ေနသေဘာထားန႔ဲေန႔စဥ္ေနထိုင္မႈပုံစံန႔ဲဆိုင္တယ္။
အခ်ဳိ႕မိဘေတြေတြ႕ဖူးတယ္။ သားသမီးေတြကို တရားလြန္ခ်စ္ျပၿပီး၊တရားလြန္ဆုံးမတတ္ၾကတယ္။ သူစိတ္ၾကည္ရင္တစ္မ်ဳိး ၊စိတ္မၾကည္ရင္တစ္မ်ဳိးဆက္ဆံတတ္ၾကတယ္။ Balanceမညီဘူးေပါ့၊။တကယ္တမ္းက လတ္တေလာျဖစ္ေပၚတ့ဲစိတ္ခံစားမႈကို မထိန္းခ်ဳပ္တတ္တာေၾကာင့္၊ထိန္းခ်ဳပ္ေလ့မရိွတာေၾကာင့္ လက္ရိွအေျခအေနေကာင္းကို ဖ်က္ဆီးမိတတ္ၾကတယ္။ ၿပီးမွေနာင္တရတတ္ၾကတယ္၊ မေျပာလိုက္ရရင္ေကာင္းသား မဆူလိုက္ရရင္ေကာင္းသားလို႔ ေတြ႕မိတတ္ၾကတယ္။ ေနာက္တစ္ခါၾက ဆင္ျခင္လားဆိုေတာ့ မဆင္ျခင္ပါဘူး၊ ေျပာစရာရိွပတ္ခန႔ဲေျပာလိုက္ရမွလို႔တာင္ ဂုဏ္ယူစြာေျပာဆိုတတ္ၾကေသးတယ္။ ၾကာရွည္စြဲၿမဲလာတဲ့အေလ့အက်င့္တစ္ခုဟာ ျပဳျပင္ဘို႔က သိပ္မလြယ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မေကာင္းတ့ဲဘယ္အရာမဆို နည္းနည္းမွမေကာင္းပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခါလုပ္ဘို႔ အက်င့္ပါတတ္လို႔ပါ။ အေလ့အက်င့္စြဲသြားရင္ ေဖ်ာက္ျဖတ္ဘို႔ ခဲယဥ္းပါတယ္။ ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္သမားက ေျပာရမွာ သူ႔အလုပ္လိုကိုျဖစ္သြားတာ။ အခ်ဳိ႕ဌာနဆိုင္ရာလူႀကီးေတြ အလုပ္စတက္ၿပီဆိုတာန႔ဲ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းသံ ေဒါသသံေတြန႕ဲ အလုပ္ကိုစတင္ေလ့ရိွၾကတယ္။ ပိုဆိုးတာက တစ္ခုျဖစ္တာန႔ဲအကုန္ပတ္ရန္းတတ္တာကပိုဆိုး။ သူစိတ္တိုတာကလည္း တစ္ေန႔တစ္မ်ဳိး မရိုးရဘူး။အစည္းအေဝးပြဲတိုင္းမွာ သူ႔ေဒါသသံတီးလုံးက ေနာက္ခံတီးလုံးအျဖစ္ အၿမဲပါစတမ္း။ တကယ္တမ္း မရွက္တတ္ၾကတာ၊ ငါေျပာခ်င္သလို ေျပာလို႔ရတယ္ ၊ငါဆူပူခ်င္သလို ဆူပူလို႔ရတယ္ဆိုၿပီး ခေလးတစ္ေယာက္လို စိတ္ကိုအထိန္းအခ်ဳပ္မရိွ လႊတ္ထားတ့ဲသေဘာျဖစ္ေနတာ။
စိတ္ရင့္က်က္တယ္ဆိုတာ ထိန္းခ်ဴပ္နိုင္စြမ္း ျမင့္မားလာတာကို ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ထိန္းခ်ဳပ္တ့ဲအေလ့အက်င့္ မရိွရင္ စိတ္ရင့္က်က္လာဘို႔ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး။ လူႀကီးလာတိုင္း စိတ္ရင့္က်က္မလာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခ်ဳိ႕အာဏာရူးေတြ အလုပ္ကထြက္တာန႔ဲမေနတတ္ေတာ့ဘူး။ ဒီလိုဘဲမိတ္ေဆြေတြဆက္ဆံေရးျဖစ္ျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းဘဲျဖစ္ျဖစ္ အေသးအဖြဲျပႆနာေလးေတြကို သည္းခံနိုင္ရမယ္၊ပုံႀကီးခ်ဲ့ၿပီးစိတ္ေဒါသ မျဖစ္သင့္ဘူး။သည္းခံတ့ဲစြမ္းရည္ဆိုတာကလည္း သည္းခံေလ့ရိွမွ တိုးတက္လာမွာပါ။ ကိုယ့္မိသားစုမွာလည္း ငါေျပာခ်င္သလို ေျပာလို႔ရတယ္၊ ငါလုပ္ခ်င္သလို လုပ္လို႔ရတယ္ဆိုၿပီး စိတ္အထိန္းခ်ဳပ္မ့ဲ မဆက္ဆံသင့္ပါဘူး။ အခ်ဳိ႕ရိွတယ္၊ တစ္ျခားသူေတြအေပၚၾကေကာင္းၿပီး ကိုယ့္မိသားစုအေပၚၾက မေကာင္းတတ္ၾကဘူး။ အျပင္မွာၾက လူတကာကိုေခါင္းလ်ွိုူဆက္ဆံၿပီး အိမ္ေရာက္ရင္ေသာင္းက်န္းတတ္ၾကတယ္။ အရက္သမားေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျဖစ္ေလ့ရိွတယ္။ လူဆိုတ႔ဲသေဘာက လုပ္လို႔ရရင္လုပ္တယ္၊လုပ္လို႔မရရင္ မလုပ္ပါဘူး။
အသက္ႀကီးလာတာန႔ဲအမ်ွ ကိုယ့္စိတ္ခံစားမႈ ဒီအတိုင္းလႊတ္မထားသင့္ပါဘူး။ ေျပာဆိုေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးတင္မကဘဲ ဘဝေနထိုင္မႈ ေတြးေတာမႈေတြမွာလည္း စိတ္ခံစားမႈကို controlလုပ္တ့ဲအက်င့္ လုပ္ထားသင့္ပါတယ္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လူႀကီးျဖစ္ေပမယ့္လည္း ခေလးတစ္ေယာက္လို ျပဳမူေနထိုင္ၾကတုန္းပါဘဲ။ ေပ်ာ္စရာရိွရင္ေပ်ာ္လိုက္မယ္စိတ္ဆိုးစရာရိွရင္ အထိန္းခ်ဳပ္မ့ဲစိတ္ဆိုးလိုက္မယ္။ လက္ရိွအေျခအေနကို အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ မျဖတ္သန္းဘဲ ျဖစ္ခ်င္တာလုပ္ခ်င္တာကို စည္းလြတ္ဝါးလြတ္ လုပ္ေဆာင္ၾကတယ္။ ဘာျဖစ္လာလဲ ဆိုေတာ့သူ႔ေၾကာင့္ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ကသူေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြ ၊သူ႔မိသားစုဝင္ေတြ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕မႈေတြေလ်ာ့ပါးေစပါတယ္။ စိတ္အေနွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ္ခ်စ္တ့ဲမိသားစုဝင္ေတြ၊ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုယ့္ေၾကာင့္ စိတ္အေနွာက္အယွက္မျဖစ္ေအာင္ အေသးအဖြဲကိစၥကအစ သတိထား ေနထိုင္သင့္ပါတယ္။ အဓိက က စိတ္ခံစားမႈအပိုင္းကို ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းေနထိုင္နိုင္ရင္ အားလုံးအဆင္ေျပေစပါတယ္။ မိတ္ေဆြတို႔လည္း ကြၽန္ေတာ္ေပးခ်င္တ့ဲ messageေလး သတိထားပါလို႔ ေျပာၾကားရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။
