မဂၤလာပါ ခ်စ္မိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔။ ဒီေန႔ အလုပ္မွာ electrical သင္တန္းစတတ္ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကားန႔ဲပက္သက္တ့ဲ လ်ွပ္စစ္အေၾကာင္း ေပါ့။ စာေတြဖတ္ရေတာ့မယ္။ ကိုယ္က အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ electrical တို႔electronic တို႔ အားနည္းတယ္။ သင္တန္းတက္ရၿပီဆိုေတာ့ အားစိုက္မွရမယ္။ အေျခခံကို ေက်ာင္းမွာသင္ခ့ဲတယ္ဆိုေပမယ့္ ေမ့ေတ့ေတ့ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒီေန႔က အေျခခံတင္တာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ျပန္ဖတ္ရမယ္။ ေနာက္ပိုင္း ကားျပင္တ့ဲေနရာမွာ စက္မႈပိုင္းတစ္ခုတည္း မရေတာ့ဘူး။ OBTတို႔ လာၿပီဆိုေတာ့ လ်ွပ္စစ္က မသိလို႔ မက်ြမ္းက်င္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္လိုင္းမဟုတ္ပါဘူးလို႔ေနရင္ က်န္ခ့ဲလိမ့္မယ္။ အခုေခတ္က တစ္လိုင္းတည္းသြားလို႔ မရေတာ့ဘူး။ အခုေနာက္ပိုင္းကားေတြက နည္းပညာျမင့္လာၿပီ။ စက္မႈပိုင္းက ျဖဳတ္လဲရုံဘဲရိွေတာ့တယ္။ အဓိက က ကြန္ျပဴတာန႔ဲခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အျပစ္ရွာေဖြတတ္ဘို႔ ၊sensor ေတြ ေကာင္းမေကာင္း စစ္တတ္ဘို႔ ၊ မေကာင္းရင္ အသစ္လဲတာမ်ားပါတယ္။ ျပဳျပင္သုံးတ့ဲ ေခတ္ သိပ္မရိွေတာ့ဘူး။
သင္တန္းတတ္ရတာ ေပ ်ာ္ စရာေတာ့ ေကာင္းတယ္ဗ်။ စက္ရုံမွာဘဲ ကြၽမ္းက်င္တ့ဲဝန္ထမ္းေတြက သင္တန္းဆရာလုပ္တာဆိုေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြဘဲေပါ့။ သင္တန္းဆရာမက ကိုယ့္အေၾကာင္းသိေတာ့ ကိုမေဟာ္မၾကပ္န႔ဲေနာ္တ့ဲ။ ကိုယ္ကလည္း လူစုံရင္ စခ်င္ေနာက္ခ်င္တာဆိုေတာ့ မနည္းထိန္းေနရတယ္။ ဒီေန႔သင္တန္းမွာ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလဲဆိုေတာ့ သင္တန္းသားေတြထဲက တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ထရွင္းျပေနလို႔ သင္တန္းဆရာ ဆရာမေတြ ေဘးထြက္ထိုင္ေနရတယ္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ဗ်။
ဒီေန႔က အေျခခံဘဲတင္ေတာ့ postထဲထည့္မေရးတာ။ ေနာက္ ကားန႔ဲကပ္သက္တ့ဲလ်ွပ္စစ္အေၾကာင္းေတြပါရင္ post အျဖစ္တင္ေပးပါမယ္။ sharing သေဘာမ်ဳိးေပါ့။ နည္းပညာအေၾကာင္းေရးရင္ ဂရုစိုက္ရလို႔ပါ။ သိပ္ေတာ့မစိုးရိမ္ပါဘူး။ ခ်စ္တယ္လို႔ မေျပာဘဲ ရင္ခုန္ေနတယ္လို႔ ေျပာမွာေပါ့ေနာ္။ တစ္ခ်က္ခုတ္ နွစ္ခ်က္ျပတ္ေပါ့။ Postလည္းတင္ၿပီးသားျဖစ္ စာလည္းဖတ္ၿပီးသားျဖစ္ေပါ့ဗ်ာ။
ကိုဟိန္းကေတာ့ ေျပာတယ္၊လက္ရိွအလုပ္ကို ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါတ့ဲ။ ေပ်ာ္တာကေတာ့ ေျပာေနစရာမလိုေအာင္ပါဘဲ။ တစ္ခုဘဲစိုးရိမ္တာ ၊အျပင္ေလာကန႔ဲ ယွဥ္ရင္ က်န္ခ့ဲမွာဘဲစိုးရိမ္ေနတာ။ ေပ်ာ္႐ႊင္စရာ ဝန္ထမ္းဘဝေလးကို ျဖတ္သန္းရင္း .....နိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္ မိတ္ေဆြတို႔ေရ။
